tag:blogger.com,1999:blog-86064495901509484562011-12-14T17:51:47.371-08:00စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-52425527817169625922010-03-18T11:08:00.000-07:002010-03-18T11:09:56.869-07:00<div style="text-align: justify;">အားလံုးကို လြမ္းဆြတ္သတိရလို႔ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး စာစုတစ္ခ်ိဳ႕ကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ ျပန္တင္လိုက္တာပါ.. ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတာ့မွာျဖင့္လို႔ အားလံုးကို ဒီကေနပဲ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္.. မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆံုေတြ႔ခဲ့ႀကရသလို မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ျပန္လည္ခြဲခြါႀကရတာ သဘာဝပဲေလ.. သဘာဝကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေတာ့လည္း သဘာဝအတိုင္း ေနတာက ပိုသဘာဝက်တာေပါ့ဗ်ာ.. (ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ပါ)<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ကို အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ စာစုမ်ားနဲ႔ အစဥ္အားေပးခဲ့တဲ့ စာဖတ္သူ ညီကိုေမာင္ႏွမမ်ားရဲ႕ ေမ့မရတဲ့ အမွတ္တရ အားေပးမႈေတြကို ျပန္လည္စုစည္ ထားတာပါ..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;">ျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခ်ိဳ႕</span><br /></div><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/08/blog-post_14.html">အေဖကိုသတ္တဲ့သား (သို႔မဟုတ္) အေမကိုခ်စ္တဲ့သာ</a>း<br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/07/blog-post_15.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ႏွစ္လံုးေရာဂါ</a><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/07/blog-post_18.html"><br />ေအာင္ျမင္ျခင္းႏွင့္ အဆံုးသတ္ျခင္း</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/09/blog-post_14.html">သူမ်ားနဲ႔ညားတဲ့ ငါ့ရည္းစား</a><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;">မိဘေမတၱာ</span><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/12/blog-post_6555.html">ကၽြန္ေတာ္ ႀကက္မဘဝ</a><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;">ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာစရာ စာစုတစ္ခ်ိဳ႕</span><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/07/blog-post_28.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/07/blog-post_22.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဆိုမီတိုင္း(မ္)</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/09/blog-post_1737.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကိုဖိုးေျပာင္</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/09/guinness-world-records.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂႏၶဝင္ရည္းစားစာ</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/12/blog-post.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/11/1818.html">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ 1818</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/07/blog-post_12.html">သတိရလိုက္ပါ “ငါ့” ကို</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/08/blog-post_29.html">ရား.. ရား.. ရား..</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/08/blog-post_10.html">အခ်စ္၏ အဓိပၸါယ္ဖြင့္္ဆိုခ်က္</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/10/blog-post_24.html">နလန္ထူစ လူနာ</a><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/11/blog-post_22.html"><br />အက်င့္</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">ဒုကၡေပးတဲ့အပူ</a><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html"><br />ဒုကၡေပးတဲ့အပူ (သို႔မဟုတ္) ပရတ္တတ္တတ္</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/07/blog-post_09.html">လြမ္းလြန္းလို႔ လည္လည္လာလွည့္</a><br /><a href="http://sithusoe.blogspot.com/2009/09/blog-post_04.html">က်ားသဘာဝ ႏွာဘူးက်</a><br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ႀကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း အားလံုးေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ကို သတိရလြမ္းဆြတ္ျခင္း မ်ားစြာျဖင့္...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;">စည္သူ (ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ား)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-5242552781716962592?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-14837864245258996312010-02-23T19:02:00.000-08:002010-02-23T19:08:26.073-08:00<div style="text-align: justify;">အႏွိပ္သည္အဖိုးႀကီး လက္စြမ္းျပလိုက္လို႔ ငါးမိနစ္ေလာက္ ေပ်ာ့ေခြသြားၿပီေနာက္ ေရေတြငတ္လာတယ္ဗ်ာ.. ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း “ဦးေလး ဦးေလး.. ေရနဲနဲေလာက္ ေသာက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ.. ဦးေလးတစ္ခ်က္ပဲ ကိုင္လိုက္တာ ေရေတြေတာင္ ငတ္သြားတယ္ ဦးေလးေရ.. း)”..<br /><br />“ဟား..ဟား..ဟား.. ဒါေတာင္ အကင္းပဲ ရွိေသးတယ္ေနာ္ ေကာင္ေလး.. လာမယ္ လာမယ္.. မင္း ဦးေလးအိမ္က မျပန္မခ်င္း ေနာက္ထပ္ ေရငတ္ရမယ့္ ပံုစံေတြ ရွိေသးတယ္.. းP”..<br /><br />အဖိုးႀကီးက အဲလိုလည္း ေျပာလိုက္ေရာ.. ကၽြန္ေတာ့္မွာ ၿပံဳးေနရင္းမွ ရီရမလိုလို.. ငိုရမလိုလို.. ျဖစ္သြားတာေပါ့.. စိတ္ထဲကေတာ့ ေရေသာက္ရင္း ေတြေနမိတယ္.. “အင္း.. ေနာက္ထပ္ ေရငတ္မဲ့ ပံုစံေတြက ဘာမ်ားပါလိမ့္..”..<br /><br />“ဦးေလးေရ.. ေနာက္ထပ္ ေရငတ္မယ့္ပံုစံေတြ ရွိေသးတယ္ဆိုေတာ့ ခုကတည္းကေလ ေရႀကိဳေသာက္ထားရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား” လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ ေကာင္းမလားဆိုၿပီး အေတြးေတြဝင္လာလို႔ ေတြးေနတုန္းမွာပဲ..<br /><br />“ကဲ.. ေကာင္ေလး.. ဘယ္လိုလည္း သက္သာလား”..<br /><br />“သသသသက္ သက္သာပါတယ္ဦးေလး”.. းP<br /><br />“ဟုတ္ၿပီး.. အဲဒါဆို ဒီတစ္ခါ ေမွာက္အိပ္ကြာ.. ” ..<br /><br />“ဟင္.. ဦး. ဦးေလး.. ေမွာက္အိပ္ရမယ္.. ဟုတ္.. ဟုတ္လား..”..<br /><br />“ဟုတ္တယ္ေလကြာ.. ေကာင္ေလးကလည္း.. မင္းတို႔လို ႏိုင္ငံျခားသြားၿပီး အေညာင္းထိုင္တဲ့သူေတြ ခါးကိုပါ ထိခိုက္တယ္ကြ.. အဲဒါေႀကာင့္ ဦးေလးက ခါးကို ေသခ်ာျပင္ေပးမယ္.. အေက်ာေတြဘာေတြ ျပန္ျပင္ေပးမယ္ကြ.. ဦးေလးက မင္းတို႔အရြယ္ေလာက္ကဆို သန္သလားမေမးနဲ႔ ေကာင္ေလးရာ.. ဆန္ႏွစ္တင္းအိပ္ကို “ဆြပ္” ကနဲ႔ ဆို ဆြဲမၿပီး ကိုယ့္ပုခံုးေပၚ ကိုယ္ပစ္တယ္တာ.. အဲလိုမ်ိဳး “ဆြပ္” ကနဲ႔ အလုပ္ေကာင္းလို႔ေလ.. “ခြပ္” ကနဲ႔ဆိုၿပီး ခါးမ်တ္သြားတာ ေကာင္ေလးရာ.. တစ္ဆယ့္ငါးရက္ေလာက္ကို လမ္း ေကာင္းေကာင္း ေလွ်ာက္လို႔ မရဘူး ျဖစ္သြားတာကြ..းP<br /><br />“ခိခိခိ.. ျဖစ္ရေလ ဦးေလးရာ..”..<br /><br />“အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာတစ္ေယာက္ကေနၿပီး ဦးေလးခါးကို လာႏွိပ္ေပး.. လာျပင္ေပးသြားတာ.. အဲဒီပညာကို ဦးေလး ေကာင္းေကာင္း ရလိုက္တယ္ကြ.. အဲဒါေႀကာင့္ မင္းခါးကို ေသခ်ာကိုင္ေပးမယ္.. ဘာမွ မပူနဲ႔” ဆိုၿပီး ေျပာလည္း ေျပာၿပီးေရာ အဖိုးႀကီးက ႏွိပ္တာေပါ့ဗ်ာ.. လက္နဲ႔ ခါးကို တစ္ခ်က္ပဲ ထိရေသးတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္မွာ<br /><br />“အု..”.. ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္ထိေတာ့ “အိ”.. ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္ထိေတာ့လည္း “အြတ္”.. ႀကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ပဲ.. ဟားဟားဟား.. ဟားဟားဟား.. ဆိုၿပီး ရယ္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ.. အဲလိုလည္း ရယ္ေရာ.. အဖိုးႀကီးက..<br /><br />“ဟ.. ေကာင္ေလး.. ဘာျဖစ္တာလဲ.. ဘာလို႔ ရယ္တာလဲကြ..”..<br /><br />“ယား.. ယား.. ယားလို႔ပါ ဦးေလးရ.. ဦး.. ဦး.. ဦးေလးရာ.. ခါးကို မႏွိပ္လို႔ မရဘူးလားဗ်.. ဟိုေလ.. ကၽြန္ေတာ္ မခံစားႏိုင္လို႔ပါ.. ဦးေလးႏွိပ္တာ.. ကလိထိုးေနသလိုပဲ.. း)”..<br /><br />“ေဩာ္.. အဲလိုလား.. မင္းက အႏွိပ္မခံဖူးလို႔ပါကြာ.. လာပါ.. ေမွာက္စမ္းပါ.. ဒီတစ္ခါေတာ့ မယားေစရဘူး.. မယားတဲ့နည္း ဦးေလးသိတယ္.. မင္းက ယားတတ္တယ္ဆိုတာ အေစာကမွ မေျပာပဲကြာ.. အေစာကတည္းက ေျပာထားရင္ ခုလိုဘယ္ျဖစ္မလဲ ေကာင္ေလးရ.. ေမွာက္ေန.. ေမွာက္ေန.. ဦးေလး ေဆးလိပ္ သြားယူလိုက္မယ္” ဆိုၿပီး ထသြားေရာဗ်ာ..<br /><br />“ဟိုက္.. ဒြတ္ခပဲ.. ေဆးလိပ္သြားယူမယ္တဲ့.. ေတဘီခ်ရာ.. ဒီတစ္ခါေတာ့ တစ္ကယ္ကို ေရမငတ္ ငတ္ေအာင္ ေဆးလိပ္မီးနဲ႔ ထိုးေတာ့မွာလားမသိဘူး.. းP”<br /><br />ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ေဆးလိပ္ကို ေဘးမွခ်ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို စႏွိပ္ေတာ့တာေပါ့.. ခါးမွ.. ေက်ာျပင္.. ေက်ာျပင္မွ လက္ဖ်ံရိုး.. အဲဒီကမွတစ္ဆင့္ ပုခံုး.. ဇက္.. အဲလိုေတြ ေနရာလပ္မက်န္ ႏွိပ္ေပးတာေပါ့ဗ်ာ.. အဲလိုႏွိပ္လိုက္ေတာ့ ယားတဲ့စိတ္က ေပ်ာက္ၿပီး အိပ္ငိုက္သလိုလိုျဖစ္သြားတာေပါ့ဗ်ာ..<br /><br />အဲလိုငိုက္ေနတုန္းမွာပဲ.. “ခ်ပ္.. ခ်ပ္.. ခ်ပ္” ဆိုၿပီး မီးျခစ္ ျခစ္သံကိုႀကားလိုက္တယ္.. ဒါေပမယ့္ လူက မွိန္းခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနေတာ့ လွည့္မႀကည့္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတာေပါ့..<br /><br />အဲလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မွိန္းေနခိုက္ အဖိုးႀကီးကလည္း ႏွိပ္တာေပါ့ဗ်ာ.. အဖိုးႀကီးက ႏွိပ္ရင္း ေဆးလိပ္ဖြာရင္း ေဆးလိပ္ဖြာရင္း ႏွိပ္ရင္းေပါ့ဗ်ာ.. တစ္လွည့္မွာေတာ့ အဖိုးႀကီး ေဆးလိပ္ကို ဖြာလိုက္တာ.. <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“ပရတ္တတ္တတ္” </span>ဆိုၿပီး မီးဖြားေလးေတြ စင္ထြက္တာ ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာေပၚ က်ေလေရာဗ်ာ..<br /><br />အဲလိုက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပူတာေပါ့.. ပူေတာ့ <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“အင့္”</span> ဆိုၿပီး တစ္ခ်က္ လႈပ္လိုက္တာ.. အဖိုးႀကီးက<br /><br />“ေကာင္ေလး.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ..”..<br /><br />“ပူလို႔ပါ ဦးေလး..”..<br /><br />“ေအး.. အဲဒီအပူေတြပဲ လူကိုဒုကၡေပးတာ..းP ေအာင့္ထား.. ေအာင့္ထား..”..<br /><br />ႏွိပ္ရင္းႏွိပ္ရင္း ေနာက္တစ္ခါ <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“ပရတ္တတ္တ္”</span> လည္းဆိုေရာ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“အား”</span> ဆိုၿပီး ျဖစ္ျပန္ေတာ့ အဖိုးႀကီးက..<br /><br />“ဘာျဖစ္လဲ ေကာင္ေလး.. ပူျပန္ၿပီးလား..”..<br /><br />“ဟုတ္တယ္ ဦးေလး..”..<br /><br />“ေအး.. ေအး.. အဲဒီအပူေတြပဲ လူေတြကို ဒုကၡေပးတာ.. ဒီအပူေတြ ကုန္သြားမွ မင္းသက္သာမွာ.. ေအာင့္ထား.. ေအာင့္ထား ေကာင္ေလး..”.. လို႔ ေျပာၿပီး ဆက္ႏွိပ္ျပန္ေရာဗ်ာ..<br /><br />ဒီတစ္ခါက်ေတာ့ အဖိုးႀကီးက ႏွိပ္ရင္းနဲ႔ ႏွာေခါင္းယားလာတယ္ထင္တယ္ဗ်ာ.. ပါစပ္က ေဆးလိပ္ကို ကိုက္ရင္း တန္းလန္းနဲ႔မွ လက္နဲ႔ ႏွာေခါင္းကို ပြတ္လိုက္တာ.. လက္က ႏွာေခါင္းဆီကို မေရာက္ခင္ လမ္းခုလတ္မွာတင္.. ေဆးလိပ္ကို တိုက္မိၿပီး မီးရဲေနတဲ့ ေဆးလိပ္ထိပ္ပိုင္းက ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ေပၚကို က်ေလေရာဗ်ာ.. အဲလိုမ်ိဳး မီးခဲက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ပဲ.. “ဟိုက္.. အား.. ဟိုက္” ဆိုၿပီး “ငါးျပင္မ ဆားထိသလို” ျဖစ္ေတာ့ အဖိုးႀကီးက..<br /><br />“ဟ.. ဟ.. ဟ.. ေကာင္ေလး.. ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ..”..<br /><br />“ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ဘူး ဦးေလးေရ.. ပူလို႔.. ပူလို႔.. မေအာင့္ႏိုင္လို႔.. ထခုန္တာ..”..<br /><br />“ေအာင့္ထားစမ္းပါ.. အဲဒီအပူေတြက လူကိုဒုကၡေပးေနတာ..”..<br /><br /><div style="text-align: justify;">“မဟုတ္ဘူးဦးေလးရ.. အခုဟာက ခႏၵာကို္ယ္ထဲက အပူမဟုတ္ဘူး ဦးေလးရ.. ဦးေလးေဆးလိပ္မီးက က်တဲ့ မီးပြားအပူကို ေျပာတာ.. ဒီထက္ေအာင့္ထားရင္လည္း.. ကၽြန္ေတာ္ အသားကင္ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ဦးေလးရ.. အဲေတာ့မွ.. “အဲဒီအပူပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို အသားကင္ ျဖစ္သြားေစတာ” ဆိုၿပီး လမ္းေဘးဆိုင္ ေရာက္ေနအံုးမယ္ဗ်ာ “အား”.. “ကၽြတ္” “ကၽြတ္” “ကၽြတ္” ပူထွာ.. းP ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့.. ဦးေလး.. ေနမေကာင္းပါဘူးဆိုမွ.. ဇြတ္.. အဟြတ္.. အဟြတ္.. း-)<br /><br />ေဩာ္.. ေမ့လို႔.. “ပရတ္တတ္တတ္” “ပရတ္တတ္တတ္” ဆိုတာက ေဆးလိပ္ကို အားရပါးရ ရႈိက္ဖြာလိုက္ရင္ မီးပြားစင္တဲ့အသံေနာ္.. ပရတ္တတ္တတ္.. ပရတ္တတ္တတ္.. းP<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">အားလံုပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">စည္သူ(ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ား)</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-1483786424525899631?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-73541743923958619432010-02-14T19:22:00.000-08:002010-02-14T23:37:50.116-08:00<div style="text-align: justify;">ေဩာ္.. အပူ အပူ.. တယ္ေလး ဒုကၡေပးပါလားေနာ္..<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူသားေတြက အပူၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ေနတာလား.. အပူေပၚ အပူဆင့္ေအာင္ အပူထပ္ရွာေနတာ မ်ားလားမသိ.. တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ေတြးရခက္လြန္းတယ္.. ျပင္ပအပူကို မ်ားေသားအားျဖင့္ ခံႏိုင္ရည္ရွိတာ မ်ားပါတယ္.. အတြင္းအပူျဖစ္တဲ့ (ရင္တြင္းအပူ) ကိုေတာ့ မခံစားႏိုင္ႀကဘူးေလ..<br /><br /><div style="text-align: center;">တစ္ပူေပၚ တစ္ပူဆင့္<br />အပူျမင့္ ပတ္ျခံရံ<br />တစ္ပူဆံုးျပန္ေတာ့<br />တစ္ပူက်န္ေပသမို႔<br />ဖန္ဖန္ေလ အားရင္ႏႈိုးလို႔ရယ္<br />ၿငွိမ္းသတ္ရျပန္..<br /><br />ခါတစ္ေလ တစ္ကယ္ပန္းတာေႀကာင့္<br />ေတာ္ပါၿပီ အပူေတြ မလိုခ်င္ပါဘိ<br />ရပ္တန္းကာ ရပ္မယ္ႀကံ<br />အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မလား..<br /><br />စခဲ့မိရာေပါ့<br />တစ္ေန႔မွာ ဒီအပုူေတြ ၿငွိမ္းမယ္ပါ့<br />အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စန္းပါႏွင့္<br />စိတ္ႏြမ္းအသာေျဖဦး<br />မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္<br />ငွက္ေတးကို အာရံုဆင္လို႔<br />ဒီအပူေတြ တကယ္ၿငွိမ္းျပမယ္<br />ခ်စ္ဖြယ့္လူသား..။<br />ဒီလိုဆိုျပန္ေတာ့လည္း တစ္မ်ိဳးေလး ျဖစ္ျပန္ေရာ..။<br /></div><br />သမီးရည္းစားဘဝ ေရာက္ေတာ့လည္း သမီးရည္းစားအပူ၊ အဲဒီအဆင့္ကို ေက်ာ္လြန္သြားျပန္ေတာ့ မိန္းမအပူ၊ လင္ေယာက်ၤားအပူ၊ အဲကေနတစ္ဆင့္ ေနာက္ထပ္ သားသမီးအပူ၊ ခုေခတ္မွာေတာ့ ေနာက္ထပ္ ေျမးအပူၿပီးရင္ ပူစရာ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ထင္တာပဲ.. ေခတ္က ဆုတ္ေခတ္ကို ေရာက္ေနၿပီးေလ.. လူေတြကလည္း အသက္တိုၿပီး ကမာၻႀကီးကလည္း ငိုေနၿပီ.. ကိုယ္ငိုေနတာကိုေတာ့ ကိုယ္မသိ.. ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္မပူပဲ သူမ်ားအတြက္သာ လိုက္ပူေနတာကလည္း ခက္ေတာ့ ခက္သားဗ်.. အဲဒါေတြက တခ်ိဳ႕ေသာ ရင္တြင္းအပူေတြေပါ့ဗ်ာ..<br /><br />ခြင့္ျပန္သြားေတာ့ ေလာေလာလတ္လတ္ ကၽြန္ေတာ္ခံစားလိုက္ရတာက ရင္တြင္းအပူ မဟုတ္ဘူးဗ်ာ ျပင္ပအပူပါ ျပင္ပအပူဆိုေတာ့ နဲနဲေတာ့ သက္သာတာေပါ့ဗ်ာ.. ျဖစ္ပံုက ဒီလိုဗ်..<br /><br />ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လာလုပ္တဲ့သူေတြမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မတူႀကဘူးေလ.. တစ္ခ်ိဳ႕က ဆိုဒ္ထဲ အလုပ္လုပ္ရတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕က ရံုးေတြမွာ လုပ္တယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕ႀကေတာ့လည္း ဟိုသြားဒီသြား အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ.. မ်းေသာအားျဖင့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ထိုင္ၿပီး အလုပ္လုပ္ရတဲ့သူေတြအတြက္ ေညာင္းခ်ိၿပီး အပူငုတ္တယ္.. အပူေအာင္းတယ္လို႔ လူေတြေျပာတာ မ်ားတယ္.. အပူငုတ္တဲ့ေနရာ.. အပူေအာင္းတဲ့ေနရာကို ေလွ်ာက္မေတြး နဲ႔ေနာ္.. းP သူ႔ဟာသူ ဘယ္နားငုတ္ငုတ္ ဘယ္နားေအာင္းေအာင္း.. ၿငိွမ္းရမွာက ကိုယ့္တာဝန္ပဲ.. း)<br /><br />အဲလိုေညာင္းခ်ိၿပီး ကြတကြတနဲ႔ ျပန္သြားတဲ့ကၽြန္ေတာ္.. ဟိုလည္းေရာက္ေရာ.. အရင္ဆံုး ဘယ္ကိုသြားမယ္လို႔ ထင္သလဲ..းP သိတယ္.. လူႀကီးမင္းထင္တဲ့ ေနရာပဲ.. မွန္တယ္.. သြားမယ္ဆိုေျပာေနာ္.. လိုက္ပို႔မယ္..း)<br /><br />အဲကိုလည္းေရာက္ေရာဗ်ာ.. လူႀကီးမင္းတို႔ထင္တာ မွန္တယ္.. ဒါေပမယ့္ မွားတယ္.. မွန္တယ္ဆိုတာက ဒီလိုေလ လူႀကီးမင္းတို႔က “မာဆတ္” သြားတယ္လို႔ ထင္မွာကိုး.. အဲဒါေႀကာင့္ မွန္တယ္လို႔ ေျပာတာ..<br /><br />မွားတယ္ဆိုတာက “မာဆတ္” ေတာ့ “မာဆတ္” ပဲ.. ဒါေပမယ့္ ဟို “မာဆတ္” မဟုတ္ဘူး.. ဝမ္းဘိုင္ဝမ္း ႏွိပ္တဲ့ အဖိုးႀကီး “မာဆတ္” ဗ်..းP တစ္ေယာက္ကို ေန႔တစ္ဝက္ေလာက္ ႏွိပ္တာ.. အသက္လည္း အေတာ္ႀကီးတယ္ဗ်.. စိတ္ရင္းကလည္း တကယ္ေကာင္းဗ်ာ.. အသက္သာႀကီးတာဗ်ာ.. ဗလေတာင့္ခ်က္က ကမ္းကုန္ပဲဗ်.. ခပ္ပိန္ပိန္ ကႏြဲ႔ကလ် လိန္တိန္ လိန္တိန္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့ ခပ္ႏြဲ႔ႏြဲ႔ ေယာက်ၤားလိုမ်ိဳးကို ေျခေထာက္ကေနကိုင္ၿပီး အဝတ္ဖြတ္သလိုမ်ိဳး ေျဖာင္းဒိုင္း.. ေျဖာင္းဒိုင္းနဲ႔ ကိုင္ဖြတ္ပလိုက္မယ့္ပံုစံမ်ိဳး.. အႏွိပ္သာခံရတာ.. ေနာက္ေႀကာင္း မေအးသလိုေတာ့ ခံစားရသားဗ်.. းP<br /><br />ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အႏွိပ္ခံတာေပါ့ဗ်ာ.. အဖိုးႀကီကလည္း ႏွိပ္ရင္း စကားေျပာရင္း.. စကားေျပာရင္း ႏွိပ္ရင္နဲ႔ ေျခေထာက္ကေနမွတဆင့္ အေပၚဘက္ကို တျဖည္းျဖည္း တက္လာတာ.. ေနရာတစ္ခုရာက္တဲ့ အခိုက္တန္႔မွာ.. အဖိုးႀကီးက တစ္စံုတစ္ခုကိုစမ္းၿပီး အံဩသြားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ “</span><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >ဟိုက္</span><span style="font-weight: bold;">”</span>.. ေကာင္းေလး.. မင္းဟာက ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ.. တစ္လံုးကႀကီးၿပီး တစ္လံုးက ေသးေနတယ္.. းP”.. ေျပာေျပာဆိုဆိုမွာပဲ အဖိုးႀကီးက စမ္းမိထားတဲ့ဟာကို..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >“ဂြပ္”</span> ကနဲ႔ ညွစ္ခ်လိုက္တာ..<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >(((((((“ဘုရား”)))))))</span> ဆိုၿပီး တစ္ခ်က္ေလးပဲ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္လိုက္ရတယ္.. ေပ်ာ့ေခြသြားၿပီး ငါးမိနစ္ေလာက္ကို စကားမေျပာႏိုင္ ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ.. ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ အဖိုးႀကီး.. လူဆိုး.. းP<br /><br />အရမ္းမေတြးနဲ႔ေနာ္.. ဟိုထင္ သည္ထင္လည္း ေလွ်ာက္မထင္နဲ႔ေနာ္.. ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေျပာခဲ့မယ္ လူႀကီးမင္းတို႔ ေတြးတာ.. ထင္တာေတြ အားလံုးမွားတယ္.. းP<br /><br />အဖိုးႀကီး စမ္းမိတာက ဒူးႏွစ္ဖက္က ဂံုညွင္းကိုပါ.. ေက်ာင္းသားဘဝက စက္ဘီးေမွာက္လို႔ အဲဒီဂုံညွင္းက ဒဏ္ရာရ ထားတာ.. ဒဏ္ရာရထားတဲ့ဖက္က နဲနဲေသးၿပီ က်န္တစ္ဖက္က ႀကီးေနတာေလ.. ၿပီးေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား လုပ္ပါမ်ားရင္ ဒူးက ျပန္ျပန္နာတယ္.. အန္မက်သလိုျဖစ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ.. အဲဒါကို အဖိုးႀကီးက သိဟန္တူပါတယ္ဗ်ာ.. အဲဒါေႀကာင့္ “ဂြပ္” ကနဲ႔ ခ်ထည့္လိုက္တာ တစ္ခ်က္ေလးပဲ ေအာ္လိုက္ႏိုင္တယ္.. တစ္ခါတည္းကို ေပ်ာ့ေခြက်သြားတာ..<br /><br />((((ဟူးး)))).. ရွင္းျပလိုက္ရတာ မနည္းပါလားေနာ္.. လူႀကီးမင္းတို႔ ထင္တာေတြ မွားတယ္ဟုတ္..းP<br /><br />ဆက္ပါအံုးမယ္ဗ်ာ..<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">စည္သူ(ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ား)</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-7354174392395861943?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-6378850729465343652010-01-05T17:29:00.000-08:002010-01-06T12:25:25.420-08:00<div style="text-align: justify;">“အား.. အား.. ကၽြတ္.. ကၽြတ္.. ကၽြတ္.. အင္း.. ပါးပါးပါးပါးေရး.. မလြယ္ဘူးေကာင္ေရ.. ေတာ္ေတာ္ကို ရက္စက္တဲ့ ဆရာဝန္ပဲ.. ”..<br /><br />“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေဟ့ေကာင္ရ”..<br /><br />“ဘာျဖစ္ရမွာလဲကြ.. ငါအလုပ္မဆင္းခ်င္လို႔ MC သြားယူတာေလ.. ေဒါက္တာက ငါ့ကို ပညာေပးလိုက္တယ္ကြာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အီသြားတယ္..”..<br /><br />“ေဟ.. ဟုတ္လား.. မင္းက ဘာလို႔ အလုပ္မဆင္းခ်င္ပဲ MC သြားယူတာလဲကြ.. ”..<br /><br />“ဟုတ္တယ္ကြာ.. ငါမေန႔ညက နဲနဲေလးမ်ားသြားလို႔ေလ.. မနက္က်ေတာ့ ေမာသလိုလို ဘာလိုလို ျဖစ္ေနေတာ့ အလုပ္မဆင္းရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုၿပီး အေတြးရတာနဲ႔ ကမန္းကတန္း ေဆးခန္းေျပးၿပီး MC ယူဖို႔လုပ္တာေပါ့ကြာ.. ေတာ္ေတာ္ေလးကိုဆိုးတဲ့ ေဒါက္တာကြာ.. ”..<br /><br />“မင္းကလည္း.. ေျပာစမ္းပါကြာ.. ေဒါက္တာဆိုးတာကိုပဲ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာေနေတာ့တာပဲ.. ေျပာမွျဖင့္ ေျပာပါ သူငယ္ခ်င္းရာ.. မရွက္ပါနဲ႔.. ငါဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္မေျပာပါဘူး.. လူစံုမွသာ ရွင္းျပမွာ စိတ္ခ်သူငယ္ခ်င္း.. းP<br /><br />“ေဟ့ေကာင္.. ေဟ့ေကာင္.. ငါစကားအေကာင္းေျပာေနတာေနာ္.. ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူး..”..<br /><br />“ေအးပါကြ.. မေနာက္ပါဘူး.. ေဒါက္တာက ဘာလုပ္လိုက္လို႔လဲ.. ဆရာဝန္ဆိုေတာ့ မင္းကို ပိုးစိုးပက္စက္ေတာ့ လုပ္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ငါထင္တယ္ကြ..”..<br /><br /><br />“ဟ... လုပ္တာမွ လြန္ေရာကြာ.. ငါက တကယ္လည္း နဲနဲေလး ေမာသလိုလို ဘာလိုလို ျဖစ္ေနလို႔ ေဒါက္တာကို သြားေျပာတာ..<br /><br />Doctor,i a little tired ေပါ့.. Can't breath very well ဆိုၿပီး သြားေျပာတာေလ.. အဲလိုလဲေျပာလိုက္ေရာကြာ ေဒါက္တာက ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႔ ေတာင္စမ္း ေျမာက္စမ္းနဲ႔.. ၿပီးေတာ့မွ Ok.. Ok..U come here and relax on this bed ဆိုၿပီး ငါ့ကိုေျပာေတာ့ ငါလည္း ခုတင္ေပၚတက္ၿပီး ႏွပ္ေနတာေပါ့ကြာ.. ”..<br /><br />“တစ္ခဏေနေတာ့ ေဒါက္တာက နားက်ပ္ႀကီးနဲ႔ ငါ့ကို ဟိုေနရာစမ္း.. ဒီေနရာစမ္းေတာ့တာေပါ့ကြာ.. အဲလိုမ်ိဳး စမ္းလည္း စမး္ၿပီးေရာ.. ေဒါက္တာက.. Ok.. come on this machine ဆိုၿပီး.. ဟို.. ေျပးတဲ့စက္ေလကြာ.. အဲဒီ စက္ေပၚကို တက္ခိုင္းၿပီး ငါ့ကိုေျပးခိုင္းတာ.. ငါ့ကိုယ္ေပၚမွာလည္း ရုပ္ရွင္ထဲကအတိုင္းပဲ.. ႀကိဳးနဲ႔ ဂၽြိဳင္းထားတဲ့ စုပ္ခြက္ေတြ တပ္ထားတာ.. အဲလိုတပ္ထားေတာ့ ေျပးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေလ.. ေဘးမွာရွိတဲ့ တီဘီလိုလို ဘာလိုလို ဟာကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ အဲဒီထဲမွာ လႈိုင္းေတြ ထေနတာေဟ့ေကာင္ေရ.. ႏွိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္ေပါ့..<br /><br />ပထမေတာ့ ေျဖးေျဖးပဲ ေျပးေနတာကြာ.. ေျပးရင္းေျပးရင္းနဲ႔.. တေျဖးေျဖးနဲ႔ ျမန္လာတာကြာ.. ေျပးေလ ျမန္ေလ ျမန္ေလ ေျပးေလနဲ႔ ေျပးလိုက္တာ နာရီဝက္ ေက်ာ္သြားတယ္ကြာ.. လူလည္း ဖတ္ဖတ္ကိုေမာလို႔.. ၿပီးေတာ့မွ ေဒါက္တာက.. Ok.. Ok.. You are normal.. No problem.. Can carry on your job ဆိုၿပီး ငါ့ကို ျပန္ေျပာတာ ေဟ့ေကာင္ေရ.. ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေဒါက္တာကြာ.. MC မရတဲ့အျပင္ အေျပးေလ့က်င့္လိုက္ရေသးတယ္ကြာ.. ငါ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေလသြားတယ္...”..<br /><br />“မင္းကေတာ့ေလ.. ျဖစ္ရမယ္.. ျဖစ္ရမယ္.. လုပ္လိုက္ရင္ တလြဲႀကီးပဲ.. အဲဒါေႀကာင့္ေျပာတာ မင္းက တလြဲဆံပင္ ေကာင္းတာလို႔.. းP..<br /><br />ငါလည္း မင္းကိုေျပာျပရအံုးမယ္.. ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ နယူးရီးယား တုန္းကေလ.. သူမ်ားတစ္ေတြက အလုပ္ပိတ္လို႔ ေပ်ာ္ပါးေနႀကတာေလ.. ငါက အလုပ္ဆင္းရမယ္ဆိုေတာ့.. ဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲ႔ မင္းလိုပဲေလ MC ယူဖို႔ လုပ္တာေလ.. မင္းေျပာသလို ငါက ေဒါက္တာ “အထီး” နဲ႔ မခံလိုက္ရဘူးကြ.. ေဒါက္တာ “အမ” နဲ႔ ခံလိုက္ရတာ”<br /><br />“ေဟ.. မွတ္ကေရာကြာ.. ေဒါက္တာ “အမ” ဆိုေတာ့ မင္းကလည္း ၿငိမ္ေနတာေပါ့ ဟုတ္လားငါ့ေကာင္ရ..းP”..<br /><br />“ဟာ.. အေရးထဲ မင္းကလည္းကြာ.. ငါေျပာျပမယ္.. မင္း.. ဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္မေျပာျပဘူးလို႔ ငါ့ကို ကတိေပးရမယ္ ဘယ္လိုလဲ..”..<br /><br />“ေအးပါကြ.. ငါမေျပာပါဘူး.. ဒီလူနဲ႔ဒီလူကြာ.. မယံုႀကည္စရာ ဘာမ်ားရွိလို႔လဲကြ.. ေျပာမွာသာ ေျပာစမ္းပါ..”..<br /><br />“နယူးရီးယား မင္းတို႔က အလုပ္ပိတ္ေတာ့ ငါလည္း ဘယ္အလုပ္လုပ္ခ်င္ပါ့မလဲကြ.. အဲဒါနဲ႔ ေဆးခန္းသြားၿပီးေတာ့ MC ယူဖို႔ လုပ္တာေလ.. ဆရာဝန္မက ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ေမးေတာ့.. ငါကလည္း ဝမ္းသြားတယ္ေပါ့.. ညက ေျခာက္ခါရွိၿပီး ဝမ္းသြားတာ.. ခုမေနႏိုင္ေတာ့လို႔ ေဆးခန္းလာတာပါ ေဒါက္တာလို႔ ေျပာလိုက္တာကြာ..<br /><br />အဲလိုလည္းေျပာလိုက္ေရာ ေဒါက္တာ “အမ” က မင္းေျပာသလိုပဲ ေတာင္စမ္း ေျမာက္စမ္းလုပ္ၿပီး.. ဟိုးေဘးက ခုတင္ေပၚမွာ လွဲေနပါဆိုလို႔ ငါလည္း လဲွေနလိုက္တာ.. တခဏ အႀကာမွာေတာ့ ေဒါက္တာ “အမ”.. ကကြာ လက္အိပ္နဲ႔ ထြက္လာၿပီး..<br /><br />ခတ္ျပတ္ျပတ္ပဲ.. ပက္လက္လွန္ေနရာက.. Turn to the other side.. Take Out Your Belt ဆိုၿပီး ေျပာၿပီး.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .... .. .. .. .. .. .. .. ... .. .. .. .. ... ... ... .. .. .. ... ... ... ... .. ... ... ... ... .. ... ... ... .. ... ... .. .. ... ... .. ... .. .. ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .... ... ... ... .... .. ... ... .. ... .. ... ... ... ... ... ... .. .. .. ... .. ... ... ... ... .. .. .. .. ..<br /><br />ခုအဲဒီအေႀကာင္း ေတြးမိလိုက္တိုင္း ငါ.. ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေႀကာက္သြားတယ္ေဟ့ေကာင္ေရ.. အဲတုန္းကဆို ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္းထိုင္လို႔မရ.. လမ္းေလွ်ာက္လို႔မရ ျဖစ္သြားတာကြာ.. ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့ကြာ ဘာမွမျဖစ္ပဲနဲ႔ေတာ့ MC သြားမယူရဲေတာ့ဘူးေဟ့ေကာင္ေရ..းP<br /><br />“အဟိ း) အဟိ း) အဟိ း).. ေျပာအံုးကြ ဝမ္းသြားတယ္လို႔ မင္း.. မင္း.. ေျပာတာနဲ႔ ငါေတာင္ က်က္သည္းထတယ္ ေဟ့ေကာင္ေရ.. ခိခိခိ.. း)”..<br /><br />မယံုမရွိနဲ႔ေနာ္.. ျဖစ္ရမ္မွန္ေတြပါ.. စာေရးသူရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတာ့ ဟုတ္ ဟုတ္ ဘူး.. း)<br />သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ.. ဘူလဲလို႔ ေမးနဲ႔.. ေျပာျပဘူး.. အေတတတ္.. အဟတ္ အဟတ္.. းP<br /><br />တစ္ဆက္ထဲမွာပဲ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္..<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br />စည္သူ (ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ား)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-637885072946534365?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-70121133441643459302009-12-17T18:01:00.000-08:002009-12-17T18:04:50.418-08:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ “ႀကက္မ” ဘဝတုန္းကေပါ့.. ဥေတြ အမ်ားႀကီး ဥရတယ္ေလ.. ကၽြန္ေတာ္က ဥလိုက္.. လူေတြကေလ ဥကိုႏႈိုက္ၿပီး ခ်က္စားလိုက္.. ျပန္ဥလိုက္.. ခ်က္စားလိုက္ေပါ့.. တစ္ခါတစ္ေလ ဧည့္သည္လာရင္ကၽြန္ေတာ့္မွာေလ မ်က္ခံုးလႈပ္ရတယ္.. ဥကိုႏႈိုက္စားရင္ေတာ္ေသးတယ္.. တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ့္ကိုပါ ဧည့္သည္အတြက္ေပါ့.. ခ်က္စားဖို႔ဆိုၿပီး လိုက္ဖမ္းတာ.. မနဲကို လြတ္ေအာင္ ေျပးရတယ္..<br /><br />တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ျခားသူတစ္ေယာက္ဆီ ေရာင္းလိုက္တယ္.. အဲဒီလူက မဆိုးပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္.. ယုလည္းယုယတယ္.. အစာလည္း မွန္မွန္ေကၽြးတယ္.. ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ႀကင္ယာေတာ္ပါ ရွာေပးတယ္ေလ.. ဒီလိုဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အားရွိသြားတာေပါ့..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္က “ကေတာ္.. ကေတာ္” လို႔ ေအာ္လိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ျခင္းဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္အနားေရာက္လာတာပဲ.. ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အရမ္း ကို အားကိုရတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း အရမ္းခ်စ္ရွာတယ္ေလ.. ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အစာေတြလည္း ရွာေပးတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ အတူအစာရွာထြက္လို႔ ရွိရင္လည္း ခ်စ္သူက ကၽြန္ေတာ္စားဖို႔အတြက္ အစာရွာေပးတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မပူရဘူးေလ.. တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး ေမတၱာသက္ဝင္ ခ်စ္ကၽြမ္းဝင္ရင္း ဘဝခရီးကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့တာေပါ့..<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘဝရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဥဥရတာေပါ့.. ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ဥေတြကို မႏိႈက္စားပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ထဲမွာပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ စီၿပီး ထားထားေပးတယ္.. အျပင္က အႏၱရာယ္ေတြ မက်ေရာက္ႏိုင္ေအာင္လည္း နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ကာကြယ္ေပးတယ္.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနတဲ့ အိမ္ရဲ႕ျခံဝင္းကိုလည္း ေခြးေတြ.. ေႀကာင္ေတြ မဝင္ႏိုင္ေအာင္ ေသခ်ာကာထားေပးတယ္ေလ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း သခင့္အတြက္ ဥေတြ အမ်ားႀကီးရေအာင္ ဥေပးတာေပါ့..<br /><br />တစ္ေန႔မွာေတာ့ သခင္က ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ထဲဝင္ၿပီး ဥေတြကို ယူသြားတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔လိုက္ရတယ္.. သခင္က ဘာလုပ္မယ္မွန္းမသိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ “ကေတာ္ ကေတာ္” လို႔ ေအာ္ရံုမွတစ္ပါး တစ္ျခား ဘာဆို.. ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ.. ကၽြန္ေတာ္က “ကေတာ္ ကေတာ္” လို႔ ေအာ္လိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ခင္ပြန္းသည္က ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ေရာက္လာတာပဲ.. ခင္ပြန္းသည္ကလည္း သခင္က ဥေတြယူေနတာကို ေတြ႔ေသာ္ျငားလည္းပဲ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ..<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ညေနက်ေတာ့ သခင္က ဥေတြျပန္ယူလာတာကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔လိုက္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဝမ္းသာ အားရျဖစ္ၿပီး “ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္.. ((((((((ကေတာ္))))))))” ဆိုၿပီး အသကုန္ ေအာ္လိုက္တာေပါ့ေလ.. ကၽြန္ေတာ့္ခင္ပြန္းကလည္း ကၽြန္ေတာ့္နည္းတူ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္သြားၿပီး ခုန္ေပါက္ရင္း ေတာင္ပံေလးမ်ားခတ္ကာ “ေအာင္အီးအီးအြတ္.. ေအာင္အီးအီးအြတ္” ဆိုၿပီး တြန္ႀကဴးလိုက္တာေပါ့..<br /><br />ခနေနေတာ့ သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို လက္ေျဖာက္တီးရင္း “တီး တီး တီး တီး” ဆိုၿပီးေခၚေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သခင့္ဆီ အေျပးသြားတာေပါ့.. သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အသာေလး ေပြ႔ခ်ီၿပီး ဥေလးေတြရွိရာ ေနရာေလးေဘးမွာ ခ်ေပးတယ္ေလ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဝမ္းသာအားနဲ႔ ဥေလးေတြကို ႀကည့္ၿပီး ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ရတာေပါ့..<br /><br />ရက္သတၱပတ္ အေတာ္ႀကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဥထားတဲ့ ဥကေန ဘဲကေလးေတြ ေပါက္လာတာေပါ့.. ကၽြန္ေတာ့္ သားသမီးေတြဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခ်စ္တာေပါ့.. ဘဲကေလးေတြကလည္း ပုကြကြနဲ႔ေလ.. ကၽြန္ေတာ္ေလ အရမ္းကို ခ်စ္တာ.. ကၽြန္ေတာ့္ခင္ပြန္းကလည္း ဘဲကေလးေတြကိုႀကည့္ၿပီး အရမ္းကို အားရေက်နပ္ေနတဲ့ပံုေပါ့.. အရမ္းကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုကမာၻႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္ ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီေလ..<br /><br />သခင္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ သားသမီးေတြျဖစ္တဲ့ ဘဲကေလးေတြကို ႀကည့္ၿပီး အရမ္းကို ပီတိျဖစ္ေနတယ္ေလ.. သခင္ကလည္း ဘဲကေလးေတြကို ေပြ႔ခ်ီပြတ္သတ္ၿပီး အစာေကၽြးတယ္.. ေရတိုက္တယ္.. ညစ္ပတ္ေပေရေနတဲ့ ဘဲကေလးေတြကို သခင္က သန္႔ရွင္းေရးေတြ လုပ္ေပးတယ္.. သခင္ကလည္း အရမ္းဂရုစိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုကမာၻေလးဟာ မေျပာျပတတ္ေအာင္ကို ျပည့္စံုၿပီး ေအးခ်မ္းသာယာေနတာေပါ့..<br /><br />ၿပီးေတာ့ သခင္က ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြ ကစားဖို႔အတြက္ ေရကန္ငယ္ကေလးတစ္ကန္ လုပ္ေပးတယ္ေလ.. တစ္ေန႔မွာတာ့ ဘဲကေလးေတြက သခင္လုပ္ေပးထားတဲ့ ေရကန္ထဲဆင္းၿပီး ေရကူးရင္း ေဆာ့ကစားႀကတာေပါ့.. အဲလို ေရကန္ထဲဆင္းၿပီး ေဆာ့ကစားတာေတြ႔ေတာ့ “ကေတာ္ ကေတာ္ (((((ကေတာ္)))))” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္တာေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘဝမွာ တစ္ခါမွ မႀကံဳဖူးတဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြမွာ ေတြ႔လိုက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကို တုန္လႈပ္သြားတယ္.. ဘဲကေလးေတြအေပၚမွာလည္း အရမ္းကို စိုးရိမ္သြားတယ္ေလ..<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ခင္ပြန္းသည္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္အလားတူပါပဲ ေရကန္ပတ္လည္ေရွာက္ရင္း အေတာင္ပံေတြခတ္ၿပီး ဂနာမၿငိမ္ ျဖစ္ေနတာေပါ့.. ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြျဖစ္တဲ့ ဘဲကေလးေတြမွာေတာ့ အရမ္းကို ေပ်ာ္ပါးစြာ ေဆာ့ ကစားေနႀကတယ္.. သခင္ကေတာ့ ဘဲကေလးေတြ ေဆာ့ကစားေနတာကို ႀကည့္ၿပီး သာလြန္းတဲ့ လဝန္းပမာေပါ့ သခင့္မ်က္ႏွာက ႀကည္ႏႈးမႈအေပါင္း သရဖူေဆာင္လို႔.. အဲဒီခ်ိန္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံနဲ႔ သခင့္ႀကားမွာ နားမလည္ႏုိင္တဲ့ ပေဟဠိလို ျဖစ္ေနခဲ့တာေပါ့..<br /><br />ေရကစားၿပီး အေတာ္တန္ႀကာေတာ့ ဘဲကေလးေတြက ကုန္းေပၚတက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ တိုးေဝွ႔လာေတာ့ စိုေနတဲ႔ေရေတြ ေျခာက္သြားေအာင္ ပြတ္သတ္ေပးရတာေပါ့.. ညညအိပ္ရင္လည္း ဘဲကေလးေတြမွာ ေအးမွာစိုးလို႔ေလ.. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာေအာက္ ဝင္ေစၿပီး ေတာင္ပံမ်ားနဲ႔အုပ္ကာ ေႏြးေထြးမႈေတြ ေပးရတယ္ေလ..<br /><br />တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဘာရယ္ေႀကာင့္မွန္းမသိ သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ ခင္ပြန္းသည္ကို ဖမ္းသြားတယ္.. ခင္ပြန္းသည္က က်န္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘဲကေလးေတြကိုႀကည့္ၿပီး “ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္” နဲ႔ ေအာ္ျမည္ရင္း ေအာ္ျမည္ရင္း အသံက ေဝးသည္ထက္ေဝးကာ တျဖည္းျဖည္း ဆိတ္ကြယ္သြားခဲ့တယ္.. ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြျဖစ္တဲ့ ဘဲကေလးေတြကလည္း “ပက်စ္ ပက်စ္” နဲ႔ ေအာ္ျမည္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္ကာ အကာကြယ္ ယူႀကရတယ္ေလ.. မေျပာျပတတ္ေအာင္ ခံစားရၿပီး ဘဲကေလးေတြအေပၚလည္း ရင္ခြင္ထဲထည့္ကာ ေတာင္ပံျဖင့္ ဖံုးအုပ္ၿပီး ကာကြယ္ရံုမွတပါး ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္ လိမ့္မည္မထင္ဘူးေလ..<br /><br />သခင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အရင္တိုင္းပါပဲ.. ေစာင့္ေရွာက္ၿမဲ.. ဘဲကေလးေတြအေပၚလည္း ႀကင္နာယုယၿမဲ.. ဒါေပမယ့္ ဘဲကေလးေတြက အရြယ္ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးျပင္းလာတာနဲ႔အမွ် ကၽြန္ေတာ့္အနား သိပ္မကပ္ေတာ့ဘူး အရင္ကဆို “ကေတာ္ ကေတာ္” နဲ႔ ေအာ္လိုက္တာနဲ႔ “ပက်စ္ ပက်စ္ ပက်စ္” ဆိုၿပီး ရင္ခြင္ထဲ တိုးေဝွ႔လာတတ္တဲ့ ဘဲကေလးေတြက ခုဆို ေျပာင္းလဲကုန္ၿပီး.. ကၽြန္ေတာ့္အနား သိပ္မကပ္ႀကေတာ့ဘူး.. ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘဲကေလးေတြႀကား နားမလည္ႏိုင္နဲ႔ ပေဟဠိတစ္ပုဒ္လို ထပ္ျဖစ္ျပန္တယ္ေလ..<br /><br />ခင္ပြန္းမရွိေတာ့လို႔ အားကိုးမဲ့ေနရာကေန သားသမီးေတြကပါ ကၽြန္ေတာ့္ကို တျဖည္းျဖည္း ဥပကၡာျပဳလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မေျပာျပတတ္ေအာင္ ခံစားရတယ္.. သားသမီးေတြကို ရင္ခြင္ထဲထည့္ၿပီး အေတာင္ပံမ်ားနဲ႔ ဖံုးအုပ္၊ ေႏြးေထြးမႈေတြ အျပန္အလွန္ရယူဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္..<br /><br />ေနာက္္ဆံုးမွာေတာ့ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ ဘဲကေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ္က “ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္” ဆိုၿပီး ဘယ္လိုပဲ ေအာ္ေအာ္ သူတို႔ နားမလည္ႀကေတာ့ဘူး.. ကၽြန္ေတာ့္အနား မကပ္ႀကေတာ့ဘူး.. သူတို႔လမ္း သူတို႔သြားႀကၿပီေလ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားဟာ မိဘကို မိဘလို႔ မသိတတ္တာ ေတြ႔ေနရတယ္.. တစ္ခုခုျဖစ္လာရင္ ငါ့မိဘ မေကာင္းလို႔ ခုလိုျဖစ္ရတာ ဆိုၿပီး ေျပာဆိုတာေတြ ႀကားရတယ္.. ေသြးမေတာ္သားမစပ္ပဲ ေမြးစားထားရင္လည္း မိဘဟာ မိဘပါပဲ.. သားသမီးဟာ သားသမီးပါပဲ.. မိဘေမတၱာကို နားလည္ၿပီး ေက်းဇူးဆပ္ႏိုင္ႀကပါေစဗ်ာ..<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘဲကေလးေတြလိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ပစ္မသြားႀကပါနဲ႔ဗ်ာ.. း-)<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မူႀကိဳေက်ာင္းသားဘဝ ႀကက္မႀကီး၏ေမတၱာကို အေျခခံထားပါတယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေလးစားစြာျဖင့္<br />့္</span> <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">စည္သူ(ေပါက္ကရ အေတြးအပိုင္းအစမ်ား)</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-7012113344164345930?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-12798226841972247002009-12-02T14:48:00.000-08:002009-12-15T16:57:25.237-08:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">“ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ဘာေပါက္ကရေတြ လုပ္အံုးမလဲမသိဘူး ဆိုၿပီး မထင္နဲ႔ေနာ္.. တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ကို ေရးမွာပါ..းP<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကဆို အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာရတာကို အရမ္း ဝါသနာပါတာ.. ဝါသနာပါသေလာက္ကိုလည္း ေလ့လာျဖစ္ပါတယ္.. ေလ့လာျဖစ္သေလာက္ကိုလည္း တစ္ခုမွကို မမွတ္မိဘူး.. (ဂယ္ပါ) းP ေက်ာင္းမွာဆိုလည္း ဆရာမက နာမည္ေခၚၿပီး အဂၤလိပ္ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Text Book</span> ထဲက <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Paragraphs</span> ေတြ ဖတ္ခိုင္းရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ထိပ္ဆံုးက.. ကၽြန္ေတာ္က ေလ့လာမႈအား ေကာင္းသကိုးဗ်..းP ( English ကိုေျပာတာေနာ္)<br /><br />ခုႏွစ္တန္း ေက်ာင္းသားဘဝ ေရာက္ေတာ့ အတန္းပိုင္ဆရာမက ကၽြန္ေတာ့္ကို အတန္းေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေရြးလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ.. အဲလို ေရြးလိုက္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္တို႔ရဲ႕ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ညီေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အခန္းသန္႔ရွင္းေရး.. ေသာက္ေရအိုးေရျဖည့္.. ခံုတန္းစီ.. ဘုရားပန္းေရလဲ.. သင္ပုန္းႀကီးကိုလည္း အတန္းပိုင္ ဆရာမ မလာမီွ.. ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္း မထိုးမွီအခ်ိန္အတြင္း ေျပာင္ေနေအာင္ သုတ္ထားေပးရတယ္.. အတန္းေခါင္းေဆာင္က ကၽြန္ေတာ္ကိုးဗ်.. ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ အနစ္နာေတာ့ ခံရတယ္ေလေနာ္.. း)<br /><br />အဲလိုနဲ႔.. တစ္ေန႔မွာေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ့္ ဆိုင္ကယ္ တဝီဝီနဲ႔ ကျမင္းေႀကာထေနရာကေန ဆိုင္ကယ္ေမွာက္ေရာဗ်ာ.. ဆိုင္ကယ္ေမွာက္ေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲေလ.. အက်က ဘယ္လွမလဲဗ်ာ.. ဝုတ္ဝုတ္က် “ေခြးက်” က်တာေပါ့.. ဆိုင္ကယ္တစ္ျခား လူတစ္ျခားျဖစ္ၿပီး ဆိုင္ကယ္လည္းေႀက.. လူေတာ့ မေသပါဘူး.. မေသရံုတမင္ပါပဲ.. ဒူးတစ္ဖက္ကလည္း ဂံုညင္းပါ ထြက္မတတ္ပါပဲ.. အဲဒီ ဂံုညင္းက ပယ္သြားတာဗ်.. အဲလိုမ်ိဳးပယ္သြားေတာ့ ဒူးေခါင္းက ေကြးလို႔ ဆန္႔လို႔ မရဘူးျဖစ္သြားတာ.. “ေခြးက်” က်တာဆိုေတာ့ လက္ဖဝါးေတြကလည္းကြဲ.. တံေတာင္ ေတြလည္းၿပဲေပါ့.. ကျမင္းတာေလ.. ကျမင္းတာ..းP<br /><br />ေဆးရံုေရာက္ေတာ့လည္း ဆရာဝန္က ဘာမွကို မလုပ္ေပးရဲဘူးဗ်.. ထံုးစံအရေပါ့ေလ.. ဆိုင္ကယ္ေမွာက္တာမွ ဟုတ္ရဲ႕လား.. ရန္ျဖစ္ႀကလို႔ ဒဏ္ရာရလာတာလား.. ဆိုၿပီး ရဲစခန္းကို ဖုန္းဆက္ အေႀကာင္းႀကားလိုက္ေရာဗ်ာ.. အဲမွာမွ ဒုကၡနဲ႔ လွလွ စေတြ႔တာ.. ဒဏ္ရာကနာ.. နပ္စ္မေလးက အရက္ပ်ံနဲ႔တို႔.. ရဲကစစ္နဲ႔ အေတာ္ေလးကို ခံစား လိုက္ရတယ္ဗ်ာ..<br /><br />ဒဏ္ရာကို ေဆးရံုက ေဆးေတြဘာေတြလိမ္းေပးၿပီး ျပန္လာတာေပါ့ေလ.. အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း မလြယ္ပါဘူး အေဖနဲ႔ အေမက တရားေဟာေတာ့တာပဲ.. နားဒုကၡလည္း အေတာ္ေလးကို ခံလိုက္ရတယ္.. ဒါနဲ႔ ေျခေထာက္ကို ေကြးလိုက္ဆန္႔လိုက္ လုပ္ႀကည့္ေတာ့ မရဘူးဗ်.. အေတာ္ေလးကို နာတာ.. နာမွာေပါ့ဗ်ာ ဒူးေခါင္းက ဂံုညင္းေလ ပံုမွန္ေနရာမွာ မရွိပဲ ေဘးဘက္ကို မသိမသာေလး ပယ္ထြက္ေနတာဗ်ာ.. အဲလိုနဲ႔ မျဖစ္ပါဘူးဆိုၿပီး အႏွိပ္သည္ အိမ္ကို ထပ္သြားတာေပါ့..<br /><br />အဲကိုေရာက္ေတာ့လည္း အႏွိပ္သည္က စကားတစ္ေျပာေျပာနဲ႔ ဟိုႀကည့္.. သည္ႀကည့္.. ဟိုကိုင္.. သည္ကိုင္နဲ႔.. ဘာမေျပာ ညာမေျပာ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဂလု ဂလု ဂေလာက္</span> ဆိုၿပီး ပုစြန္ေကြး ေကြးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဒူးေခါင္းကို ဆြဲဆန္႔လိုက္တာ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ေအာင္မယ္ေလး ေသပါၿပီဟ”</span> ဆိုၿပီး အသကုန္ ငယ္သံပါေအင္ အားရပါးရ ေအာ္ထုတ္လိုက္တာ.. ေဘးအိမ္က လူေတြေတာင္ ထြက္ႀကည့္ႀကတာဗ်ာ.. အဲလို လူေတြ ထြက္ႀကည့္ႀကေတာ့ ရွက္ကလည္းရွက္.. နာကလည္းနာ.. မ်က္ရည္ေတြကလည္းထြက္.. ႏွပ္ေတြလည္းထြက္က်.. မလြယ္ပါဘူးဗ်ာ.. ဗ်စ္စ္စ္..<br /><br />အႏွိပ္သည္က အဲလို လက္စြမ္းျပလိုက္ေတာ့ ဂံုညင္းက ျပန္တည့္သြားတယ္.. ေကြးလို႔ဆန္႔လို႔လည္း အိုေကတယ္ မအိုေကတာက ေျခေထာက္ကို ၁၈၀ံ ဆန္႔လို႔မရဘူးဗ်.. ေျခႏွစ္ဖက္ကို စံုဆန္႔လိုက္ရင္ ဓါတ္ပံုရိုက္ခါနီး ပဲထုတ္ ေနတဲ့ပံုစဲမ်ိဳးေလ.. တစ္ဖက္က ဆန္႔ေနၿပီး က်န္တစ္ဖက္က ဒူးေထာင္ထားသလို ျဖစ္ေနတာ.. ေမးေတာ့လည္း အႏိွပ္သည္ကေျပာတယ္ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ဆို အိုေကသြားမယ္တဲ့.. ဘာမွ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့မွ “ဟင္း” ဆိုၿပီး သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္.. မတ္တတ္ရပ္ႀကည့္ေတာ့လည္း ေျခတစ္ဖက္က ေျမမက်ဘူး.. ျမင္ဖူးႀကလားမသိဘူး <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ႀကက္”</span> ေတြမ်ား တစ္ခါတစ္ခါ မတ္တတ္ရပ္ေနရင္ ေျခတစ္ေခ်ာင္းကို ႀကြၿပီး ရပ္ေနတာေလ.. အဲလိုပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာ.. မျမင္ဖူးရင္ ခု ကိုယ္တိုင္ အဲလိုထရပ္ႀကည့္.. းP ကျမင္းေႀကာထတဲ့ အက်ိဳးေလ..းP<br /><br />ဒဏ္ရာအရွိန္ေႀကာင့္ ညညလည္း အိပ္မရဘူး <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“က်ိက်ိ”“က်ိက်ိ”</span> နဲ႔ကိုက္တာ.. ေနာက္ေန႔ ေက်ာင္းျပန္တက္ေတာ့ ခါတိုင္းလုပ္ေနႀက အလုပ္ေတြကို မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ.. လူက အေတာ္ေလးကို အီသြားတာကိုးဗ်.. အခန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပဲ လုပ္ခိုင္းၿပီး စာသင္ခန္းထဲမွာ ဆရာမ မသိေအာင္ မသိမသာ ထိုင္ေနရင္း စာသင္ေနတာ.. ထိုင္ေနရင္း ငါးမွ်ားေနတာေလ (ငိုက္ေနတာကို ေျပာတာ).. တိုက္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ အဂၤလိပ္အခ်ိန္.. ဒါနဲ႔ ဆရာမက<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“Mg Si Thu, please stand up”</span> ဆိုလည္းဆိုေရာ ဆင္မရင္သာ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ အသာေလးထၿပီး.. (အဲလိုမထလို႔က မရဘူးေလ.. ဒူးက နာေနတာကုိးဗ်..းP)<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“Yes teacher”</span> ေပါ့.. အဲလိုလည္း ျပန္ထူးလိုက္ေရာ ဆရာမက ဆက္ေမးတယ္ေလ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“What do u do Si Thu?”</span> ဆိုၿပီး ေမးလည္းေမးလိုက္ေရာ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ကၽြန္ေတာ္ မေန႔က ဆိုင္ကယ္ေမွာက္ထားလို႔ပါ ခ်ယ္”</span> ဆိုၿပီး ေျဖလုိက္တာ “ဟားဟားဟား” “ဟားဟားဟား” ဆိုၿပီး တစ္ခန္းလံုးက ဝိုင္းရယ္လိုက္ႀကတာ တစ္ခန္းလံုး အေတာ္ေလးကို ဆူညံသြားတယ္..<br /><br />ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္က ဆိုင္ကယ္ေမွာက္ထားတာ ဒူးကလည္းနာေနတာ.. ငိုက္ကလည္း ငိုက္ေနတာ ဆရာမကသာ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“What do u do Si Thu?” </span>ဆိုၿပီးေမးတာ.. ကၽြန္ေတာ္က <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ဒူး ဘာျဖစ္ေနလဲ စည္သူ” </span>ဆိုၿပီးေတာ့ ႀကားတာ.. အဲလိုႀကားလို႔လည္း ခုလို ေျဖလိုက္တာေပါ့ေနာ္.. အဲဒါ ကၽြန္ေတ့ာ္ အမွားလား.. အဲဒါကို တစ္ခန္းလံုးက ဝိုင္းရယ္ႀကတယ္ဗ်ာ.. ေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတယ္.. ခိခိခိ..<br /><br />ေက်ာင္းဆင္းေတာ့လည္း ေက်ာင္းက ေကာင္မေလးေတြေလ.. ကၽြန္ေတာ့္ကိုႀကည့္ၿပီး ငါးပုဏၰား ၿမႇံဳးထိုသလိုမ်ိဳးနဲ႔ ၿပံဳးစိ ၿပံဳးစိ လုပ္ေနႀကတာ.. အဲဒီရက္ပိုင္းဆို အျပင္မွာ ေတြ႔ရင္လဲ အဲတိုင္းပဲ.. အရွိန္မကုန္ႏိုင္ႀကေသးဘူး.. ၿပံဳးစိစိ လုပ္ေနႀကတုန္းပဲ.. သူတို႔တစ္ေတြရဲ႕ အျပစ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူးေနာ္.. ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္၌က တစ္လြဲဆံပင္ ေကာင္းေနတာကိုး.. းP<br /><br />အဲလိုနဲ႔ တစ္လေလာက္ႀကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးတစ္ေယာက္ ဆံုးသြားတယ္.. နာေရးဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း အလုပ္ရႈပ္ေနတာေပါ့.. ဦးေလးဆံုးသြားေတာ့ မိသားစုေတြက ဝမ္းနည္းႀက.. ငိုယိုႀကနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေတာ္ ေလးကို သံေဝဂ ရမိတယ္.. ညကပဲ စကားေျပာေနေသးတယ္.. ဟာ.. မနက္ မရွိေတာ့ဘူး.. အလုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္လိုက္တာ.. လုပ္လိုက္တာ.. ရွာလိုက္ရတာ.. စုေဆာင္းလိုက္ရတာ.. ေဟာ.. ေနာက္ဆံုး သူသိပ္ခ်စ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ သူ႔ဇနီး.. သူ႔သားသမီးေတြကို တစ္ခ်က္ေလးေတာင္မွ ေစာင္းငဲ့ႀကည့္ဖို႔ အခ်ိန္မရလိုက္ဘူး..<br /><br />အိုးးးးး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ.. ကိုယ္လည္း တစ္ေန႔ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ႀကံဳရမွာပါလား ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခုက ခုႏွစ္တန္း ေက်ာင္းသားဘဝမွာ ရလိုက္တယ္.. တကယ္လည္း တန္ဘိုးရွိပါတယ္.. အဲဒါေတြသိလိုက္ေတာ့ ဘာျဖစ္လာလဲလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးလိုက္မိတယ္.. ေဒါသေတြကို ထိန္းႏိုင္လာမယ္.. ေလာဘေတြကို အနည္းနဲ႔အမ်ားေပါ့ေလ သတ္ႏိုင္လာမယ္.. သူတစ္ပါးနဲ႔ စကားေျပာရာမွာလည္း ႀကမ္းတမ္းတဲ့စကားကို ေျပာဆိုျခင္းေတြ.. ရိုင္းစိုင္းတဲ့ အျပဳအမူေတြ ေလ်ာ့နည္းလာမယ္.. ကိုယ့္အတြက္လုပ္ရင္း တစ္ပါးသူအေပၚ မထိခိုက္ မနစ္နာေအာင္ ဘယ္လိုပံု ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စဥ္းစားတတ္တဲ့ အက်င့္လည္းရလာမယ္ ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ေမးေျဖေတြ လုပ္ေနရာကေနလိုက္တာ.. ၿပီးမွ သတိဝင္လာၿပီး..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ဟိုက္”..“ငါ.. ေက်ာင္းသြားရမယ္ဟ”</span> ဆိုၿပီး သတိဝင္လာေတာ့မွ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ဆပ္ျပာသယ္ လင္ေပ်ာက္သလိုမ်ိဳး” </span>ျဖစ္ကာ ကဗ်ာကယာ ကတိုက္ကရိုက္ အဝတ္စားလဲၿပီး ေက်ာင္းကို ေျပးရတာေပါ့ဗ်ာ.. ေက်ာင္းရာက္ေတာ့ ၉ နာရီေက်ာ္ ရွိေနၿပီး.. ဆရာမက စာသင္ေနၿပီး.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာမကို ခြင့္ေတာင္းၿပီးေတာ့ အခန္းထဲကို ဝင္လိုက္တာ ကိုယ့္ပုဆိုးစ ကို္ယ္နင္းမိၿပီး <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ဗိုင္း”</span> ကနဲ႔ဆို ဆရာမနဲ႔ အေရွ႕ဆံုးတန္းက မိန္းကေလး ခံုတန္းေရွ႕မွာ ေမွာက္ယက္ လဲက်သြားေလေရာဗ်ာ.. နဂိုကတည္းက ေနာက္က်လို႔ ေလာေနတာကိုးဗ်.. နဲနဲေတာ့ အီသြားတယ္.. ဒါေပမယ့္ မနာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ အသာေလး ဝင္ထိုင္လိုက္တာေပါ့ဗ်ာ..းP<br /><br />တိုက္ဆိုင္ခ်င္ျပန္ေတာ့လည္း ပထမဆံုး စာသင္ခ်ိန္က အဂၤလိပ္ အခ်ိန္ပဲဗ်ာ.. ေဩာ္.. ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္က်မွ ေရာက္လာတာဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို စာမေမးေလာက္ေတာ့ပါဘူးေလ ဆိုၿပီး စဥ္းစားေနတုန္းမွာပဲ ဆရာမကေနၿပီး..<br /><br />“ကဲ.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္”</span> ေျပာမယ္.. ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္.. ဒီစာသင္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္လံုးမွာ အဂၤလိပ္လိုပဲ ေျပာမယ္.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္”</span> ေမးရင္လည္း အဂၤလိပ္လိုပဲေမးမယ္.. ေျဖတဲ့သူကလည္း အဂၤလိပ္လိုပဲ ေျဖရမယ္.. ဟုတ္ၿပီေနာ္.. ကဲ.. အဲဒါဆိုရင္ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္”</span> စေမးမယ္.. အင္း.. ဘယ္သူ႔ကို အရင္ေမးရင္ ေကာင္းမလဲ” ဆိုၿပီး ပါစပ္ကေျပာရင္း သင္ပုန္းႀကီးေပၚမွာ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္”</span> က စာေတြေရးေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ တစ္ခန္းလံုးက တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနႀကတယ္.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါတာေပါ့ဗ်ာ.. ကိုယ့္ကိုေမးမွာ လူတိုင္းက ေႀကာက္ေနႀကတာေလ.. တစ္ခဏအႀကာမွာေတာ့..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“Ok.. Mg Si Thu, please stand up”</span> လို႔ ေျပာလုိက္မွ.. တစ္ခန္းလံုးက သူတစ္ေပါက္ ငါတစ္ေပါက္နဲ႔ အသံေတြ ထြက္လာႀကေတာ့တာ.. ခုနကေတာ့ တိတ္လို႔..းP <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္” </span>ရဲ့ ေခၚသံကိုလည္းႀကားေရာ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းေတြဟာ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ဒႆဂီရိ”</span> လို ေခါင္းဆယ္လံုးပိုင္ရွင္ ျဖစ္သြားမတတ္ ေခါင္းႀကီးသြားတာေပါ့ဗ်ာ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“well.. well.., all students, please stay silently .”</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“I want to ask a question to Mg Si Thu.” </span>ဆိုၿပီး <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္”</span> ေျပာလိုက္ေတာ့မွ တစ္ခန္းလံုးက တစ္ခါတည္းကို ၿငိမ္က် သြားတာဗ်ာ.. ၿပီးေတာ့ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ခ်ယ္”</span> က ကၽြန္ေတာ့ကို ေမးတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“Why do u late this morning Mg Si Thu?”</span> လို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိဘူး ေမးတာကိုေတာ့ သိပါတယ္.. ဘယ္လိုေျဖရမွာကို စဥ္းစားမရျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“I late this morning because my Uncle Air Cross .”</span> ဆိုၿပီး ေျဖလိုက္ေရာ.. တစ္ခန္းလံုးက တိတ္ဆိတ္ ေနရာမွ.. ဟိုနားက ခိခိခိ.. ဒီနားက ခိခိခိနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဆရာမပါ မေနႏိုင္ပဲ “ဟားဟားဟား.. ဟားဟားဟား” နဲ႔ ရယ္လိုက္ေတာ့မွ တစ္ခန္းလံုးက တခိခိ တဟားဟားေတြ ျဖစ္ကုန္ႀကေတာ့တာဗ်ာ.. ေတြးေတြးၿပီး ရယ္ေနာ္..းP<br /><br />အဲဒီ.. စာသင္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္လံုးလည္း ကၽြန္ေတာ့္ အေမး အေျဖနဲ႔တင္ အခ်ိန္ကုန္သြားၿပီး စာမသင္လိုက္ရဘူးေလ..<br />ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီေနာက္ပိုင္း <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“စည္သူ”</span> ကေန <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“Air Cross Si Thu”</span> ဆိုၿပီး နာမည္တြင္သြား ပါေလေရာဗ်ာ..<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မသိဘူးထင္တယ္.. ေလျဖတ္တာ <span style="font-weight: bold;">((((((((((((((((((ေဟးးး))))))))))))))))))))</span> ေလျဖတ္တာ..းP</span> <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကၽြန္ေတာ့္ဦးေလး.. ေလျဖတ္တာ <span style="font-weight: bold;">(((((((((((((((((((ေဟးးး))))))))))))))))))))</span> Air Cross..းP</span><br /></div><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">း) းP ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာ ႏိုင္ႀကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း<br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">စည္သူ(ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ား)</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-1279822684197224700?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-32469437434891609072009-11-22T15:34:00.000-08:002009-11-22T15:35:35.969-08:00<div style="text-align: justify;">ေတာရြာေလး တစ္ရြာမွာေပါ့.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“အက်င့္”</span> နဲ႔ ပက္သက္လို႔ ဆံုခဲ့ ႀကံဳခ့ဲတာေလး မွ်ေဝခ်င္တာနဲ႔ ေရးလုိက္တာပါ.. ဗဟုသုတ ရမယ္လို႔လည္းထင္ပါတယ္.. လူႏွစ္ဦးရဲ့ စကားေျပာဟန္ကို သရုပ္ေဖာ္ထားတာျဖစ္လုိ႔.. စာဖတ္သလို မဖတ္ပဲ စကားေျပာဟန္နဲ႔ ဖတ္မယ္ဆိုရင္ သရုပ္ေပၚမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္.. သရုပ္မေပၚခဲ့ဘူးဆိုရင္လည္း က်ေနာ္ ေပါက္ကရအေတြအပိုင္းအစမ်ားရဲ့ ညံ့ဖ်င္းမႈႀကာင့္လို႔ ရဲရဲႀကီး အာမခံပါတယ္..<br /><br />*****************<br /><br />“ဟဲ့.. “ေမမႈန္”.. ညည္းကေတာ့ေလ ေယာက်္ားရတာ ကံေကာင္းလိုက္တာေအ.. ခုေခတ္ ေယာက်္ားေတြက သိပ္ၿပီးယံုရတာ မဟုတ္ဘူးေအ.. လူကိုႀကည့္ေတာ့ ေအးမလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔ မခုတ္တတ္တဲ့ေႀကာင္လိုေပါ့.. ေသခ်ာအတြင္းက်က် ေလ့လာႀကည့္ေတာ့မွပဲ တကယ့္က်ား ျဖစ္ေနတာ.. ငါတို႔ မိန္းမသားေတြမွာလည္း အဲလိုနဲ႔ ခံခဲ့ရတာမ်ားတယ္.. တစ္ခါတစ္ေလ မိန္းမမာယာက စြမ္းေပမယ့္ ေယာက်္ား ပရိယာယ္ကို မမွီျပန္ဘူး “ေမမႈန္” ရယ္..”..<br /><br />“ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ ႀကီးေမရယ္.. ဒါေပမယ့္ “ေမမႈန္” လည္းေလ မိဘ သေဘာတူလို႔သာ ယူလိုက္ရတာ “ကိုေအာင္” အေႀကာင္းကို ေသခ်ာသိတာ မဟုတ္ဘူး ႀကီးေမ..”<br /><br />“ပူပါနဲ႔ေအ..“ေမာင္ေအာင္” ဆိုတာက.. ေဟာ.. တစ္ရြာလံုးသိ.. ရိုးတာမွေလ ပါစပ္ထဲ လက္ထည့္တာေတာင္ ညည္္း “ေမာင္ေအာင္” က ကိုက္မယ္မထင္ဘူးေအ.. ညည္းမယံုရင္ သြာထည့္ႀကည့္ပါလား.. ခိခိခိ..”<br /><br />“ႀကီးေမေနာ္ ႀကီးေမ.. ဘာလို႔သြားထည့္ရမွာလဲ.. သြားထည့္လို႔ ဟိုက ကိုက္လိုက္မွျဖင့္ မလက္တို ျဖစ္ေနအံုးမယ္ ႀကီးေမလက္ သြားထည့္ႀကည့္ပါလားလို႔..”..<br /><br />“ေမမႈန္ရယ္.. ညည္း “ေမာင္ေအာင္” လို ဥစၥာေပါ ရုပ္ေခ်ာ ရိုးရိုးအအ မခုတ္တတ္တဲ့ေႀကာင္လို ေယာက်ာၤးမ်ိဳးရဲ့ ပါးစပ္ထဲ နင္သာခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ေလ.. လက္တစ္ေခ်ာင္း မေျပာနဲ႔.. ေဟာလို.. ေဟာလို.. ေဟာ့ဒီလို.. ေဟာ့ဒီီလို လက္တစ္ေခ်ာင္းမက ႏွစ္ေခ်ာင္း.. သံုးေခ်ာင္း.. ေလးေခ်ာင္း.. (((((((အိုးး))))))) ႀကီးေမ.. တစ္ကိုယ္လံုးသာ ပစ္ဝင္ပလိုက္မွာေအ..”..<br /><br />“ဟာာာာ.. ႀကီးေမက ဘာမွန္းလဲမသိဘူး.. ေျပာလိုက္ရင္ အျမဲတမ္း အဲလိုပဲ”..<br /><br />“ႀကီးေမ တကယ္ေျပာတာပါေအ.. ႀကီးေမသာေလ.. ခုေန အသက္ အစိတ္(၂၅)ေလာက္ ျပန္ငယ္သြားႀကည့္.. ေဟာ.. ညည္း “ကိုေအာင့္” လို ေယာက်္ားမ်ိဳး ရလို႔ကေတာ့.. ဟင္း.. ခုနကေျပာသလိုကို လုပ္ပစ္လိုက္မွာ..”<br /><br />“ဒါဆို ႀကီးေမရဲ့ “ဦးစိန္” ႀကီးကေရာ.. မေကာင္းလို႔လား ႀကီးေမရဲ့..”..<br /><br />“ေတာ္ပါေအ.. အိမ္က ဒီကာလနဂါးအေႀကာင္း မေျပာပါနဲ႔.. တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အိပ္ဖို႔နဲ႔ စားဖို႔ေလာက္ပဲသိတာ ညည္း “ဦးစိန္” အေႀကာင္း ညဥ္းသိသားနဲ႔.. စားျပန္ရင္လည္း ႀကီးေမအတြက္ မက်န္ေအာင္ကို စားတာ.. အိပ္ရင္လည္း အဲလိုပါပဲေအ.. လူကသာအိပ္တာ.. ညည္း “ဦးစိန္” ပါးစပ္က အိပ္တာမဟုတ္ဘူး.. တဖူးဖူး.. တရွဴးရွဴးနဲ႔ မႈတ္ေနတာ.. တစ္ခါတစ္ခါမ်ားဆို အသက္ငင္ သလိုမ်ိဳး ခခခခခေခါခလူး.. တစ္ခါတစ္ခါ ေမာ္ေတာ္ခုတ္သလိုမ်ိဳး ဖလူးတူးတူတူးတူးနဲ႔.. ၿပီးေတာ့.. ပါးကေဖာင္းလာလိုက္ ျပန္ပိန္သြားလိုက္.. ႏႈတ္ခမ္းက ေထာ္တက္လာလိုက္ ျပန္ေစ့လိုက္နဲ႔ မရိုးႏုိင္ပါဘူးေအ..”..<br /><br />“ႀကီးေမပဲ အရင္က ေျပာခဲ့တယ္ေလ.. ညည္းတို႔ ႀကည့္ထားႀက.. ညည္းတို႔ ေယာက္်ားယူရင္ “ဦးစိန္” လို ေယာက္်ားမ်ိုဳး ေရြးဆို.. ခုေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ႀကီးေမရဲ့..”..<br /><br />“ေဩာ္.. “ေမမႈန္” ရယ္.. ႀကီးေမလည္း ဘယ္သိမလဲေအ.. ညည္း “ဦးစိန္” နဲ႔ ႀကီးေမက ညည္းလိုပဲေလ.. မိဘခ်င္း သေဘာတူ ေပးစားတာဆိုေတာ့ ေသခ်ာေတာ့ ဘယ္သိမလဲေအ့.. မညားခင္ကဆို ညဥ္း “ဦးစိန္” က အေတာ့္ကို ရွက္တတ္တာေအ.. ႀကီးေမေရွ႕မွာမ်ား လမ္းျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္ေလ.. ဘယ္ေျခကို အရင္လွမ္းရမလို.. ညာေျခကို အရင္လွမ္းရမလိုနဲ႔.. “ပုဆိုးေတြတုပ္ ေျခေထာက္ျခင္းခုပ္လို႔”.. ခိခိ.. လံုခ်ည္ကၽြတ္ၿပီး မလဲရံုတမင္ပါ “ေမမႈန္” ရယ္..”..<br /><br />“ေဩာ္.. ႀကီးေမကလည္း “ဦးစိန္” ႀကီးက ႀကီးေမကို ခ်စ္ရွာပါတယ္.. သေဘာလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္.. ခုပဲ ႀကည့္ေလႀကီးေမရဲ့.. သူမ်ားေတြကို ေစတနာပါပါနဲ႔ ကူညီတတ္တာရယ္.. ၿပီးေတာ့.. ႀကီးေမကို အရမ္းခ်စ္ေတာ့ ႀကီးေမ ဘာေျပာေျပာ ျပန္မေျပာဘူး.. ခ်စ္လို႔ အနစ္နာခံတာေပါ့ ႀကီးေမရဲ့.. ခိခိခိ..”..<br /><br />“ညည္းေျပာတာ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္ေအ.. ဒါေပမယ့္ ဘာေျပာေျပာ ျပန္ခံေျပာႀကည့္ပါလား.. အနစ္နာမခံႀကည့္ပါလား.. ဒင္း.. ပါးရွစ္စိတ္ကြဲၿပီး အဝတ္တစ္ထည္ ကိုယ္တစ္ခုနဲ႔ အိမ္ေပၚကေန ေခါင္းနဲ႔ဆင္းသြားရမွာ.. ႀကီးေမအေႀကာင္း ညည္း “ဦးစိ္န္” က သိလို႔ ခုလို ဘာမွျပန္မေျပာပဲ အနစ္နာခံၿပီး.. ၿငိမ္ေနတာ.. ႀကီးေမကို ခ်စ္လွတယ္လို႔ေတာ့ ညည္းမထင္နဲ႔..”..<br /><br />“ေယာက္်ားပရိယာယ္ဆိုတာ အဲဒါေပါ့ေအ.. ပရိယာယ္သံုးထားတာ သိလွ်က္သားနဲ႔ ႀကီးေမတို႔ မိန္းမသားေတြမွာ အဲဒီ ပရိယာယ္ျမစ္ထဲ ေမ်ာပါေနႀကတာ.. ဟင္း.. စေတြ႔တုန္းကေတာ့ ဝတ္တာ စားတာကစ ေျပာဆို ဆက္ဆံတာ ေနတာထိုင္တာ.. သြားတာလာတာအဆံုးေပါ့ေအ.. ေတြ႔သမွ် ေယာက္်ားေလးေတြထဲမွာ ညည္း “ဦးစိန္” က အေတာ္ဆံုးပဲေအ.. အရင္က အဲလို ခ်ီးက်ဴးစရာ ျဖစ္ခဲ့သေလာက္.. ခုေနမ်ား ကဲ့ရဲ့စရာ အေကာင္းဆံုးလို ျဖစ္ေနၿပီး “ေမမႈန္” ရယ္.. အဲဒါေႀကာင့္ေျပာတာေအ.. ေယာက္်ားေတြမ်ား သူတို႔ မရခင္တုန္းက တစ္မ်ိဳး.. ရၿပီးေတာ့ တစ္မ်ိဳးဆုိတာေလ.. မရခင္ကေတာ့ေလ ရိုးလိုက္တာ.. ရိုးလိုက္တာ.. ရၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေတာ့တာပဲ.. ၿပီးေတာ့ သူတို႔ေယာက်္ားေတြ.. ပါးစပ္ကပါ ေျပာလိုက္ေသးတယ္.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">မိန္းမမာယာ သဲကိုျဖာတဲ့.. </span>ႀကီးေမတို႔က သဲကိုျဖာပဲရွိတာ.. သူတို႔တစ္ေတြႀကေတာ့ေလ<span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေယာက်္ားပရိယာယ္ ေသာင္တစ္ျပင္လံုး</span>.. အဲလိုေျပာရမလို ျဖစ္ေနတာေအ.. အဲဒါေႀကာင့္ေျပာတာ “ေမမႈန္” ရယ္ ညည္းေလ “ေမာင္ေအာင့္” လို ေယာေက်္ားမ်ိဳးရတာ ကံေကာင္းတယ္..”..<br /><br />“ဒါ.. ဒါ.. ဒါ.. ဆိုရင္ “ကိုေအာင္” က.........<br />..............................................................<br />..............................................................<br />.............................................................,<br /><br />“ေဩာ္.. “ေမမႈန္” ရယ္.. ညည္းရဲ့ ခ်စ္ကိုကို “ေမာင္ေအာင္” က အဲလို ေယာက်္ားမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး.. ႀကီးေမ ႀကည့္လိုက္တာနဲ႔ သိတယ္.. ႀကီးေမ လူကဲခတ္ မညံ့ပါဘူးေအ.. ညည္းမပူပါနဲ႔..”..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">သံုးလခန္႔ ႀကာေလေသာအခါ.. ဒန္.. ဒန္႔.. ဒန္.. ဟန္ဟန္..</span><br /><br />“ညည္းကလည္းေနာ္.. ေနႏိုင္လိုက္တာ “ေမမႈန္” ရယ္.. ေယာက်္ားရၿပီးကတည္းက ႀကီးေမဆီကို တစ္ခါမွ မလာေတာ့ဘူးေအ.. ညည္းကလည္းေလ.. မရခင္တစ္မ်ိဳး ရၿပီးတစ္မ်ိဳးပဲ ထင္ပါတယ္ေအ.. “ေမာင္ေအာင္” ေကာင္းေႀကာင္း မင္းသိသြားၿပီေပါ့ေလ”.. ခိခိခိ..<br /><br />“ဟာာာာ.. ႀကီးေမကလည္း.. ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိဘူး သတိရလို႔ လာလည္တာကို..”..<br /><br />“ႀကီးေမ ဘာေျပာလို႔လဲ.. ညည္းကလည္း ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ မေတြးစမ္းပါနဲ႔ေအ.. “ေမာင္ေအာင္” ရဲ့ ရိုးသားၿပီး ႀကိဳးစားတာကို ေျပာတာပါေအ.. ဟုတ္တယ္မွတ္လား..”..<br /><br />“အာာာာ.. ႀကီးေမေနာ္.. အဲလိုသာ ဆက္ေျပာမယ္ဆိုရင္ “ေမမႈန္” ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္ ႀကီးေမ..”..<br /><br />“ေအးပါ.. “ေမမႈန္” ရယ္.. ႀကီးေမက “ေမမႈန္႔” ကို ခ်စ္လို႔စတာပါေအ.. ဒါနဲ႔ ေမးရအံုးမယ္.. ညည္းက ေယာက်္ားရၿပီး ဘယ္ေလာက္မွ မႀကာေသးဘူး.. ဘာျဖစ္လို႔ တအားပိန္သြားရတာလဲ.. ညည္းကိုႀကည့္ရတာ အစားအေသာက္ ပ်က္ပံုလည္း မေပၚဘူး.. ေယာက်္ားနဲ႔ အဆင္မေျပတာလည္း မျဖစ္ႏုိင္ဘူး.. စိတ္ဆင္းရဲလို႔ ဆိုျပန္ရင္လည္း မျဖစ္ႏုိင္ဘူး.. ျဖစ္ႏိုင္တာ တစ္ခုပဲရွိတာ ညည္း.. အိပ္ေရးပ်က္လို႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္.. ေျပာစမ္း.. ေျပာစမ္း.. “ေမာင္ေအာင္” က ညည္းကို ညညက် ဘာေတြ ဘယ္လိုလုပ္လဲ ေျပာစမ္းပါေအ.. ငါ့တူမကို ညည မအိပ္ႏိုင္ေအာင္ ဒင္း.. ဘာညာသာရကာလုပ္လို႔ကေတာ့.. ႀကီးေမအေႀကာင္း သိသြားမယ္.. ႀကီးေမတဲ့ (((ေဟ့))).. တစ္ေမထဲရွိတာ..”..<br /><br />“တိုးတုိးေျပာစမ္းပါ ႀကီးေမရာ.. သူမ်ားေတြ ႀကားသြားရင္ တစ္မ်ိဳးထင္ေနပါအံုးမယ္..”..<br /><br />“အိုးး.. ထင္ခ်င္ ထင္စမ္းပါေစေအ.. မွန္တာေျပာတာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ဘူး.. ညည္း.. ေျပာမွာသာ ေျပာစမ္းပါေအ”<br /><br />“ဟုတ္တယ္ ႀကီးေမရာ.. “ကိုေအာင္” ကေလ ညညအိပ္ရင္ တအားေဟာက္တာ.. “ေမမႈန္” ဘယ္လိုမွကို အိပ္လို႔ မရဘူး.. ကိုယ့္ေယာက်္ားဆိုေတာ့ေလ.. ဘယ္ေျပာရက္မလဲ.. ေနာ္ႀကီးေမ.. ခ်စ္တာဆိုေတာ့လည္း ႏႈိုးလိုက္လို႔.. သူမ်ား ႏိုးသြားခဲ့ရင္ အိပ္ေရးပ်က္မွာစိုးလို႔ မႏိႈးပဲ “ေမမႈန္” တစ္ေယာက္ထဲ ထထထိုင္ေနရတာ.. “ေမမႈန္႔” အေပၚ “ကိုေအာင့္” အခ်စ္ေလ်ာ့သြားမွာလည္း စိုးလို႔ပါ ႀကီးေမရာ.. အဲဒီခ်ိန္မွာ ႏိႈးလိုက္ရင္ သူ စိတ္ဆိုးမယ္ထင္တယ္.. ေနာ္.. ႀကီးေမ..”..<br /><br />“ေအာင္မယ္ေလး.. “ေမမႈန္” ရယ္.. ညဥ္းအျဖစ္ကလည္းေလ ႀကီးေမအျဖစ္နဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲပါပဲလား.. တူတာမွေလ ခၽြတ္စြတ္ပါပဲလားေအ.. မရခင္ကသာ မင္းကို ဘာညာေျပာမွာ.. ခုေနခါမ်ား ႏိႈးလိုက္လို႔ကေတာ့ ညဥ္းမ်က္ႏွာမွာ လက္ဝါးစင္းရာတို႔.. ကြမ္းသီးဖုတို႔ ထသြားလိမ့္ေအ.. ေယာက်္ားေတြမ်ား အအိပ္အေနနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မရဘူး.. ညည္းသာ သြားႏႈိုးလိုက္လို႔ကေတာ့.. မလြယ္ဘူးသာမွတ္ “ေမမႈန္” ေရ..”..<br /><br />“ဒါနဲ႔..“ေမမႈန္” ကို ႀကီးေမတစ္ခု ေျပာျပမယ္..<span style="color: rgb(0, 102, 0);">“အစေတာ့ နဲနဲက်ပ္မယ္.. ႀကာေတာ့လည္း ေခ်ာင္လည္သြားေရာ”</span> ဆိုသလိုေပါ့ေအ<br /><br />“ဟာာာ.. ႀကီးေမစကားက ဘာစကားႀကီးလဲ..”..<br /><br />“ေအာ္ “ေမမႈန္” တို႔က ခုမွ ညာခါးစဆိုေတာ့.. သူ ညညအိပ္ရင္ ေဟာက္တာကို ဘယ္ခံႏိုင္ရည္ရွိမလဲ.. ကိုက ခ်စ္လို႔ သည္းခံတာကိုး.. အေနအထိုင္ က်ပ္တာေပါ့ေအ.. ေနာက္ေတာ့လည္း အဆင္ေျပသြားမွာပါေအ.. ေတြးမပူပါနဲ႔.. ညည္း “ဦးစိန္” တုန္းကလည္း အဲလိုပဲ.. ႀကီးေမ ေျပာတယ္မွတ္လား ညညအိပ္ရင္ေလ.. ေဟာက္တာ.. ဟာက္တာ အသက္ငင္ေန သလိုလို.. သေဘာၤတစ္စီး ခုတ္ေမာင္းေန သလိုလိုေလ.. ဘယ္လိုမွ အိပ္လို႔ကို မရဘူး.. ေဟာ.. ခုေတာ့လည္း.. အဲဒီေဟာက္သံကို မႀကားရရင္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး “ေမမႈန္” ေရ.. ဘာတဲ့.. ခုေခတ္ နာမည္ႀကီးေနတဲ့ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">စိုင္းစိုင္းလားရႈိုး</span> ဆိုလား.. ဘာဆိုလား.. ေနာက္.. စကားေျပာသလို ရန္ျဖစ္သလိုလိုနဲ႔ သီခ်င္းဆိုတဲ့.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">အနာဂါတ္</span> ဆိုလား.. ေနာက္.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရကဗ်ာဝင္း</span> ဆိုလား.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရပက္ရင္ဝင္း</span> ဆိုလား.. ဘာဆိုလား.. ေနာက္.. ရွိပါေသးတယ္ေအ.. အဆိုေရာအသံပါ အရမ္းေကာင္းတဲ့ ဟို.. ဟိုအဆိုေတာ္ေလ.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Rလြန္းဝါ</span> ဆိုလား.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Lဇာနည္</span> ဆိုလား.. အဲဒီအဆိုေတာ္ေတြနဲ႔ လဲမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ညည္း “ဦးစိန္” နဲ႔ မလဲႏိုင္ဘူးေအ..”..<br /><br />“အဲဒီ အဆိုေတာ္ေတြက ညည္း “ဦးစိန္” လိုမ်ိဳး ေဟာက္တတ္ ပ့ါမွာလား.. တတ္မွာမဟုတ္ဘူးေအ.. သူတို႔ရဲ့ သီခ်င္း အသံနဲ႔ ညည္း “ဦးစိန္” ေဟာက္သံနဲ႔ ႀကီးေမေတာ့ မလဲႏိုင္ဘူး “ေမမႈန္” ေရ.. ဒါ.. <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“အက်င့္”</span> ပဲေအ.. တစ္ခါတစ္ခါ ေဟာက္သံမႀကားလို႔ အသက္မွ ရွဴေသးရဲ့လားဆိုၿပီး ႏွာေခါင္းေပါက္ဝက ေလဝင္ေလထြက္ ရွိမရွိ ထထစမ္းရတယ္ “မိမႈန္” ေရ.. အခုေတာ့လည္း အက်င့္ျဖစ္ေနလို႔.. ညညအိပ္ရင္ ညည္း “ဦးစိန္” ရဲ့ သံစဥ္ခ်ိဳျမတဲ့ ေတးသြားေတြနဲ႔ အိပ္ရတာ အဆင္ေျပလို႔.. အိပ္ေရးလည္းဝလို႔.. ဝလို႔.. ဖီးလို႔.. ခိခိ..”..<br /><br />“ညည္းလည္း အက်င့္ ျဖစ္သြားရင္ ႀကီးေမလိုပဲေနမွာ.. “ကိုေအာင္” လုပ္ပါအံုး.. အဲ.. ႀကီးေမမွားလို႔.. “ကိုေအာင္” ေရ ေဟာက္ပါအံုး.. “ကိုေအာင္” ေရ ေဟာက္ပါအံုး.. ဆိုၿပီး ညည္း “ကိုေအာင္” က မေဟာက္ႏိုင္လို႔ ထြက္ေျပးရမွာကို ႀကီးေမေတ့ာ ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္.. ၿပီးေတာ့မွ ညည္းလည္းေလ.. ႀကီးေမေရ.. “ေမမႈန္” လည္း “ကိုေအာင့္” ရဲ့ သံစဥ္ခ်ိဳျမ ေတးသြားေတြနဲ႔ အိပ္ရလို႔.. အိပ္ေရးလည္းဝလို႔.. ဝလို႔.. ဖီးလို႔.. ဆိုၿပီး “က်ား” ကိုးေကာင္ စားမကုန္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ပိုင္ရွင္ ျဖစ္ေနပါအံုးမယ္ “ေမမႈန္” ေရ.. ခိခိခိ..”..<br /><br />ဤတြင္ခိခိခိ.. အဆံုးသတ္ပါ၏..။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေကာင္းေသာအမူအက်င့္ကို ေဆာင္ႏိုင္ႀကၿပီး မေကာင္းေသာအမူအက်င့္ကို ေရွာင္ႏိုင္ႀကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔</span><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;"> တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“အက်င့္” ႏွင့္ ပက္သက္၍ မိမိသိသလို ဟာသဉာဏ္ကြန္႔ၿပီး ယခုလိုေရးသားတင္ျပျခင္းသည္ တစ္စံုတစ္ရာ ရိုင္းစိုင္းမႈမ်ား.. ခၽြတ္ေခ်ာ္မႈမ်ား ရွိခဲ့ပါက ကၽြန္ေတာ္ ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ ညံ့ဖ်င္းမႈ တစ္ခုသာ ျဖစ္ေႀကာင္း ထပ္မံ၍ ဝန္ခံလိုက္ရပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ (စည္သူ)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-3246943743489160907?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-35179387258679493282009-11-12T18:30:00.000-08:002009-11-12T19:36:09.832-08:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Svwjzl-8CsI/AAAAAAAAAHs/On-pGAkGje8/s1600-h/second+1818-1.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 370px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Svwjzl-8CsI/AAAAAAAAAHs/On-pGAkGje8/s400/second+1818-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403233022214146754" border="0" /></a>ကၽြန္ေတာ္ အမိျမန္မာျပည္ကေန စလံုးကို ထြက္ခြါလာစဥ္က.. အူလည္လည္ မႏူးမနပ္ ေလးေပါ့.. ဟိုဟာေတြ႔ ေႀကာင္ႀကည့္လိုက္.. ဒီဟာ ေတြ႔ ေႀကာင္ႀကည့္လိုက္နဲ႔ေပါ့ေလ.. ကၽြန္ေတာ္က ေတာကလာတာ ဆိုေတာ့ ခန္းနားႀကီးက်ယ္တဲ့ အေဆာက္အဦးေတြ.. Super Market ႀကီး ေတြကို အရင္က တစ္ခါမွ မေတြ႔ဖူး မျမင္ဖူး တာလည္း ပါတာေပါ့ဗ်ာ..<br /><br />ထြက္လာတုန္းက ဆင္ဖမ္းမယ္ က်ားဖမ္းမယ္နဲ႔.. ဒီလည္းေရာက္ေရာ ပိုးဟပ္တစ္ေကာင္ကို တက္ နင္းမိလို႔ ေအာ္လိုက္တာ ငယ္သံကို ပါတယ္..းP<br /><br />အဲေလာက္ကို သတိၱေကာင္းတာ.. လူကိုေတာ့ မေႀကာက္ဘူးဗ်.. အေကာင္ပေလာင္ဆိုရင္ ေႀကာက္တယ္.. လူကလြယ္တယ္ေလ ကိုမႏိုင္ရင္ ေတာင္းပန္လိုက္ အိုေကသြားမွာေပါ့.. ဟိုအေကာင္ပေလာင္က်ေတာ့ မရဘူးဗ်.. အေကာင္ရွည္ဆို ပိုဆိုးတယ္.. “ဂြပ္” ကနဲ႔ ကိုက္ လိုက္လို႔ကေတာ့ “ေခါက္” ကနဲ႔ ေခြက်သြားမွာ.. အေႀကာက္ဆံုးကေတာ့ ေမွ်ာ့ပဲ.. တြန္႔လိမ္ တြန္႔လိမ္နဲ႔ ေျပာရင္း ဆိုရင္းနဲ႔ေတာင္ ၾကက္သီးထတယ္..းP<br /><br />အင္ထရိုဝင္ေနတာနဲ႔တင္ စကားလမ္းေႀကာင္းက ေပ်ာက္ကုန္ေတာ့မယ္.. စလံုးေရာက္ေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲေလ အရင္ဆံုး ခ်စ္ “ေဖေဖ” နဲ႔ ခ်စ္ “ေမေမ” ကိုဖုန္းဆက္ရတာေပါ့ဗ်ာ.. ဖုန္းဆက္ဖို႔ကလည္း ဖုန္းက မကိုင္တတ္.. ဘယ္ဟာကို ဘယ္လိုႏိွပ္ရမယ္ဆိုတာ မေျပာနဲ႔ ပါဝါေတာင္ မအြန္တတ္ဘူး..P<br /><br />လမ္းေဘးဖုန္းဆို ပိုဆိုးတယ္.. ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ မသိတဲ့ဟာေတြ.. သိခ်င္တာေတြအားလံုးကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေမးတာေပါ့.. သူငယ္ခ်င္းကလည္း ရွင္းျပပါတယ္.. ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ကိုက မွတ္ဉာဏ္မေကာင္းတာ.. ေျပာတုန္းကေတာ့ အိုေကေပါ့.. ၿပီးေတာ့ ေသာက္တလြဲလုပ္တာေလ..းP<br /><br />ဒါနဲ႔ ဖုန္းဆက္မယ္ဆိုၿပီး လမ္းေဘးဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္လိုက္တာ.. အဲဒီမွာ ဒုကၡနဲ႔လွလွ စေတြ႔ေတာ့တာပဲ.. ကိုယ္က အေႀကြေစ့ လဲလာတာ.. အေႀကြေစ့ ထည့္တဲ့အေပါက္ကို ဘယ္လိုမွကို ရွာမေတြ႔ဘူး.. ရွာတာ.. ရွာတာ.. ေခၽြးေတြ ျပန္လာတာေပါ့.. ဟိုအေပါက္ထဲထည့္ မရ.. ဒီအေပါက္ထဲထည့္ မရ.. ေနာက္ေတာ့မွ အေပၚမွာ ေရးထားတဲ့စာကို ဖတ္လိုက္ေတာ့.. ေဟေဟးး.. ကဒ္ထိုးထည့္ၿပီး ဆက္ရတဲ့ဖုန္းျဖစ္ေနတာကို သိေတာ့တယ္.. အနားမွာ ဘယ္သူမွ မရွိေပမယ့္ ေတာင္ႀကည့္ ေျမာက္ႀကည့္နဲ႔ ကိုယ္ဟာကို ရွက္သြားတယ္..း)<br /><br />ေနာက္ဖုန္းတစ္လံုးက်ေတာ့ ေသခ်ာႀကည့္လိုက္တယ္.. အင္း.. ေသခ်ာပါတယ္.. ဒီဟာေတာ့ အေၾကြေစ့ထည့္ၿပီး ဆက္လို႔ရတဲ့ ဖုန္းပဲ ဆိုၿပီး က်ပ္ေစ့တစ္ေစ့ ထည့္လိုက္တယ္.. ၿပီးေတာ့ နံပါတ္ေတြကို ႏွိပ္တာေပါ့ေလ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">တီး တူး ေဒါင္ - ေတာ္ ေတာ္ တူး တူး တီး ေတာင္ </span>ဆိုၿပီး ႏိွပ္လိုက္တာ ဘာသံမွကို ထြက္မလာဘူး.. အသံေတြ ႀကားမလားလို႔ ေစာင့္ေနတုန္းမွာပဲ.. “ဂေလာက္” ဆိုၿပီး က်သြားတယ္.. က်ပ္ေစ့ကေတာ့ ျပန္မထြက္ေတာ့ဘူး.. ဒါနဲ႔ ေနာက္ထက္ တစ္ေစ့ ထပ္ထည့္ၿပီး.. <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">တီး တူး ေဒါင္ - ေတာ္ ေတာ္ တူး တူး တီး ေတာင္</span>.. ဆိုၿပီးထပ္ႏိွပ္တာ.. ဒီတစ္ခါေတာ့ တူးးးးးးး တူးးးးးးးး ... တူးးးးးး တူးးးးးး.. ဆိုၿပီး ႏွစ္ခ်က္ ေလာက္ေတာ့ ျမည္လိုက္တယ္.. ၿပီးတာနဲ႔ ခုနက လိုပဲ “ဂေလာက္” ဆိုၿပီး ျပန္က်သြားတယ္..<br /><br />အဲလိုျဖစ္ေနတာကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူတစ္ေယာက္က ျမင္လို႔.. “အကို အကို အဲဖုန္းက ပ်က္ေနတာ ဆက္မရ ဘူးဗ်.. ပိုက္ဆံေတြပဲစားသြားတာ ျပန္လည္း မထြက္ဘူး.. ေျပာလို႔လည္း မရဘူး တစ္ျခားေနရာကဖုန္းနဲ႔ ဆက္ပါ” လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့မွ.. ေအာ္.. ဒါေႀကာင့္ ဒီေနရာက လူရွင္းေနတာကိုး.. ေသျပန္ေပါ့ ေနာက္တစ္ခါ..းP<br /><br />ေနာက္ထပ္ မဆက္ရဲေတာ့ဘူးေလ.. ထပ္ဆက္ရင္လည္း ခုလိုမ်ိဳးပဲ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာတယ္ဆိုၿပီး.. မဆက္ေတာ့ပဲ ျပန္သြားလိုက္တယ္.. ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေခၚၿပီး<br /><br />“သူငယ္ခ်င္း သူငယ္ခ်င္း”<br />“ဘာလဲကြ.. ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ေျပာေလကြာ”<br />“ငါ့ကို ဖုန္းေခၚေပးစပ္းပါ ငါမေခၚတတ္လို႔..”<br />“ဟာ.. မေန႔က မင္းဖုန္းဆက္တယ္မွတ္လား”<br />“ဟုတ္တယ္ကြာ.. ငါမေခၚတတ္လို႔ စကားမေျပာလိုက္ရဘူး ပိုက္ဆံပဲ ကုန္သြားတာ”<br />“မင္းကေတာ့ လုပ္ျပန္ေပါ့.. ဖုန္းကဒ္ေရာပါလား.. ဘာကဒ္ဝယ္ထားလဲ..”<br />“အင္း.. ေရာ့ဒီမွာ.. 1818 တစ္ကဒ္ ဝယ္ထားတယ္” ဆိုၿပီး ေပးလိုက္တယ္..<br /><br />သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းေခၚမယ္ လုပ္တုန္း ေဘးကေန ေကာင္းမေလး တစ္ေယာက္က ဝင္လာၿပီး ဘာညာဘာညာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား တတြတ္တြတ္ ေျပာၿပီး..<br /><br />“သူငယ္ခ်င္းေရ.. မင္း ငါ့ဖုန္းကို ယူထားလိုက္ကြာ.. မင္းပါသာမင္း ေခၚေတာ့ေနာ္.. ငါအေရးႀကီးကိစၥေပၚလာလို႔ သူနဲ႔ခဏ လိုက္သြားလိုက္အံုးမယ္” ဆိုၿပီး ဖုန္းတစ္လံုးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထားခဲ့ေလေရာဗ်ာ.. မေခၚတတ္လို႔ပါဆိုမွ ဖုန္းယူထားေနာ္.. မင္းပါသာမင္းေခၚလိုက္ေနာ္ ဆုိေတာ့ ဒီေကာင္ႀကီး ဒြတ္ခေရာက္ေတာ့မွာေပါ့..<br /><br />အဲဒါနဲ႔ ဖုန္းကိုကိုင္ၿပီး လူရွင္းတဲ့ေနရာ လိုက္ရွာတာေပါ့.. ေနရာေကာင္းလည္းရေရာ.. ကၽြန္ေတာ္ ႏွိပ္ေတာ့တာပဲ အရင္ဆံုး 1818 ႏိွပ္ၿပီး ေခၚလိုက္ေတာ့.. ဖုန္းထဲကေန ျပန္ေျပာတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Well come to M1 international calling card service. For english press one,</span> ဆိုလည္းဆိုေရာ <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“တီး”</span> ဆို ၿပီးေတာ့ <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">“တစ္”</span> ကို ႏွိပ္လိုက္တာေပါ့.. ၿပီးေတာ့မွ ဖုန္းထဲက ထပ္ေျပာတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">For oversea call, please dial the country code, area code and phone number follow by the hash key (#)</span> ဆိုၿပီး ေျပာလည္းေျပာေရာ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္ လို ေခၚ ေခၚ မ ရ</span>.. ဆိုၿပီး နံပါတ္ကို ႏွိပ္လိုက္တာေပါ့.. ႏွိပ္ၿပီးေတာ့ နားေထာင္တယ္.. နားေထာင္တယ္ ဘာႀကားမလဲဆိုၿပီး.. ဘာမွကို မႀကားဘူး .. မႀကားေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ႏိွပ္တယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္ လို ေခၚ ေခၚ မ ရ</span>.. နားေထာင္တယ္.. နားေထာင္တယ္.. ဘာမွ မႀကားျပန္ဘူး.. လူလည္း ေခၽြးေတြျပန္.. ဟိုကရားသလိုလို ဒီက ရားသလိုလို ျဖစ္လာၿပီး.. မရျပန္ဘူး.. ဘယ္ရမလဲဗ်.. ေနာက္က (#) ကို ထည့္မွမထည့္ပဲ တကယ္ေတာ့ ဟက္စကီး ဆိုတာ (#) ဒီဟာမွန္း ကၽြန္ေတာ္ မသိလို႔ေလ..းP<br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့ အိုေကၿပီး.. <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္ လို ေခၚ ေခၚ မ ရ #</span>.. ဆိုၿပီးႏွိပ္လိုက္တာ တူးး တူးး.. တူးး တူးး ျမည္ၿပီး ခဏမွာ..<br />“ဟလို.... လူေလးလား.. ဟလို”<br />“ဟလို.. ဟလို.. ေဖႀကီးလား..”<br />“ဟိုလား.. ဟားလား လူလိုလား.”<br />“ဟာလာ.. ဟိုလို.. ေဖႀကီးလား..” ဆိုၿပီး.. ေဖႀကီးလား.. လူးေလးလား.. ေအးလူေလး.. ေအးေဖႀကီးနဲ႔တင္ ဖုန္းက တီးကနဲ႔ဆို ျပတ္က်သြားေရာ.. ဖုန္းက ဘာမွ မႀကားရတာနဲ႔ပဲ ဟလိုကေန ဟိုလာေတြ ဟာလာေတြ ျဖစ္ကုန္တာ<br /><br />ဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ေခၚတာေပါ့.. ေခၚရင္း ေခၚရင္းကေန မရေတာ့ဘူးျဖစ္သြားတယ္.. မရေတာ့ အေဒၚ ဟန္းဖုန္းကို ေျပာင္းေခၚလိုက္တာေပါ့.. နံပါတ္ကလည္း ဆင္တူပဲ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္ လို ေခၚ ေခၚ မ ရ ႏိုင္ #</span> ဆိုၿပီး ထပ္ေခၚတာ မရဘူး.. ဘာမွ မႀကားရဘူး..<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္ လို ေခၚ ေခၚ မ ရ ႏိုင္ #</span> ဆိုၿပီးထပ္ခါထပ္ခါ ေခၚေတာ့မွ..<br /><br />ေနာက္ဆံုး “ရွဲ” ဆိုၿပီး ႀကားေတာ့ ဝမ္းသာသြားတာ ဝမ္းသာလို႔ မဆံုးေသးဘူး.. ထြက္လာတဲ့အသံက.. “လူႀကီးမင္း ေခၚဆိုေနေသာ “ဂ်ီအက္စ္အမ္” တယ္လီဖုန္းမွာ ဆက္သြယ္ေရး ဧရိယာျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိ ေနပါသျဖင့္ ေခၚဆို၍ မရႏိုင္ပါရွင္” ဆိုၿပီး ျမန္မာမ အသံႀကီးနဲ႔ ေျပာတာ.. အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူးေလ.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာတယ္ဆိုၿပီး အသံၿဗဲႀကီးနဲ႔..<br /><br />“ဟလို.. ဟလို.. ေဖႀကီးလား”<br />“ဟလို.. လူလိုလား..”<br />“ဟလိုလား...ဟိုလို.. ေဖႀကီးလား”<br />“ဟိုလား.. ဟားလား.. ေဖႀကီးလား” ဆိုၿပီး ဟိုလား.. ဟားလား.. လူလိုလားနဲ႔တင္ ဖုန္းက “တီး”ကနဲ႔ဆိုၿပီး ဖုန္းက ျပတ္က်သြားတာ..<br /><br />ေသခ်ာစဥ္းစားႀကည့္ေတာ့ ဖုန္းလိုင္းေႀကာင့္မဟုတ္ပါဘူး.. 1818 ကဒ္ေႀကာင့္လည္းမဟုတ္ပါဘူး.. ဖုန္းေႀကာင့္ ဆိုလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး.. အသံုးမက်တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေႀကာင့္လို႔ပဲ ထင္ပါတယ္ေနာ္..းP<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ႏိုင္ႀကပါေစ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ(စည္သူ)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-3517938725867949328?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-18873806607861118122009-11-03T14:00:00.000-08:002009-11-03T14:09:58.844-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SvCpfzG1JCI/AAAAAAAAAHU/xky4JJh7Mk4/s1600-h/water+fall+lady.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SvCpfzG1JCI/AAAAAAAAAHU/xky4JJh7Mk4/s400/water+fall+lady.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400002316977120290" border="0" /></a>Tagged သူငယ္ခ်င္းထံမွ ပံု..<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">အိပ္လိုက္မယ္ စဥ္းစားလိုက္တုိင္း အေတြးေတြက ခ်ားရဟတ္လို ပတ္ခ်ာလည္ လည္ပတ္ေနေတာ့.. တစ္ညတာ ကုန္ဆံုးဖို႔ ဘယ္လို ျဖတ္သန္းရမလဲ..<br /><br />ဒီတစ္ညပဲလား.. ေနာက္ညေတြမွာေရာ.. အရင္ညေတြကေရာ.. ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့တာလဲ.. စဥ္းစားရင္းနဲ႔ေပါ့.. အေတြးေတြက ေမးခြန္းေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလို႔ အသက္ဝင္သြားလိုက္တာ..<br /><br />ညက ေမွာင္မိုက္ေနတာမို႔ ပံုမွန္ ေရြ႕လ်ားေနတဲ့ ေလာကစက္ဝိုင္းႀကီးကို သတိမမူမိပဲ.. ကၽြန္ေတာ့္ကိုမထမ္းခ်င္ ထမ္းခ်င္နဲ႔ ထမ္းထားရတဲ့.. ေျခေလးေခ်ာင္းနဲ႔ သက္မဲ့ျဒပ္ထု တစ္ခုေပါ့.. သူ႔အေပၚကေန သူမသိေအာင္ ဖြဖြးေလးဆင္းလို႔ ျပတင္းတံခါးကို အသာေလးဖြင့္လိုက္စဥ္မွာ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">“ရႊီးးးး”</span>.. ေလေျပညွင္းေလးက ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ကို နမ္းရွိဳက္လို႔.. ေလေျပညွင္းရဲ့ ေအးျမလွတဲ့ အႀကည့္ေတြကို ျမင္ေနရတယ္.. ေလေျပညွင္းေလးနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္း စကားေျပာေနစဥ္မွာ.. မေက်နပ္ေသးဘူးထင္ပါရဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွာတံကို ဖြဖြေလး နမ္းရွိဳက္ၿပီး.. ႏွလံုးအိမ္ထဲသို႔ တိုးဝင္.. ႏွလံုးသားခ်င္း စကားေျပာေနခဲ့တယ္.. ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ႏွလံုးလွပိုင္ရွင္ပါလားတဲ့.. းP<br /><br />ေလသာျပတင္းေပါက္ဝေပၚ အေတြးေပါင္းတစ္ေထာင္နဲ႔ ေမးေငါ့ၿပီး.. ဟိုးးး ခပ္လွမ္းလွမ္းက မခို႔တယို႔ ျပံဳးျပေနတဲ့ ႀကယ္ေလးေတြ.. ကၽြန္ေတာ့္လို အထီးက်န္ဆန္တဲ့ ေသာ္တာလမင္းႀကီးကလည္း အေဖာ္ျပဳလို႔ေပါ့..<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">အိပ္လည္းမရ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">စားလည္းမရ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">တမ္း တတတနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">တစ္ေန႔မေတြ႔ရရင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">မေနႏုိင္ေလာက္ေအာင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ခံစားေနရတဲ့ ဒို႔ရဲ့အျဖစ္ကို</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ႀကင္နာမႈေတြ မေပးပဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ဟန္ေဆင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ေနႏုိင္လြန္းတဲ့ မင္းကို</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">“ဒို႔” အံ့ဩမိတယ္..</span><br /></div><br />“ဟင္း” <span style="color: rgb(192, 192, 192);">သက္ျပင္းခ်သံ</span>.. ေခါင္းကို အသာေလး ေမြ႔ရမ္းရင္း.. “မဟုတ္ေသးပါဘူး.. ငါကသာ စြဲလန္းတာပါေလ..”.. မင္းကေတာ့ သိမွာမဟုတ္ဘူး ထင္ပါရဲ႕.. မင္းကေရာ.. ငါ့အေပၚမွာ ဟန္ေဆာင္ေနတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား..<br /><br />ေတြးရင္း.. ေငးရင္း.. ေဆြးရင္းနဲ႔ေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္ကသာ မအိပ္ႏိုင္တာ.. အေဖာ္ျပဳေနတဲ့ ေသာ္တာလမင္းႀကီးကို ေမာ့ႀကည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့.. တစ္နာရီ တစ္လကၼႏႈန္းျဖင့္ မ်က္ေတာင္ေလးေတြ ခတ္ေနပါေရာလား.. းP<br /><br />လမင္းႀကီးရယ္.. မအိပ္ပါနဲ႔အံုးေနာ္.. ဒီတစ္ညတာေလးေတာ့ အေဖာ္ျပဳေပးပါအံုး.. စိတ္ကေန ေရရြတ္မိရင္းနဲ႔..<br /><br />“ဟင္း” <span style="color: rgb(192, 192, 192);">ဒုတိယ သက္ျပင္းခ်သံ</span>.. ညေမွာင္ေမွာင္မွာ မအိပ္ပဲ ေအးစက္ေနတဲ့ ေလေျပညွင္းနဲ႔အတူ ယိမ္းႏြဲ႔ ကခုန္ ေနႀကတဲ့ သစ္ပင္ေလးေတြကို ေငးေမာေနရင္း..<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ညညဆိုအိပ္မရ</span> <span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;"><br />မင္းအေႀကာင္း ေတြးလို႔</span> <span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;"><br />တ“ဒိတ္” “ဒိတ္”<br />ရင္ခုန္မိတာ</span> <span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;"><br />ဒို႔ရဲ႕ အျပစ္လား..</span><br /><br /></div><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">“ဟိတ္”..“ဟိတ္” </span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">“ဟိတ္”.. “ဟိတ္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">လို႔ ေခၚတဲ့အသံ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">မင္းရဲ႕အႀကည့္က </span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">သမင္လည္ျပန္နဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ေရႊသမင္ မ်က္လံုးအလား</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ညႇိဳ႕စြမ္းအားမ်ားနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ရုန္းထြက္မရ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">ဖမ္းစားထားတာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;">မင္းရဲ႕ အလွလား..</span><br /><br />အတိတ္ကို ျပန္ျမင္ေရာင္မိေတာ့.. ၿပံဳးမွွာလား.. ႀကည္ႏူးရမွာလား.. ပစၥဳပၸန္ကို ရွဳလိုက္ေတာ့.. ငိုရမွာလား.. ဝမ္းနည္းရမွာလား.. အေတြးေတြအၿပိဳင္ လြန္ဆြဲေနရင္း..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">“ကၽြီးးး”</span> ... အခန္းတံခါး ဖြင့္သံနဲ႔အတူ..<br />“သားေရ.. မအိပ္ေသးဘူးလား.. အိပ္ေတာ့ေလ.. မနက္ ေစာေစာထေနာ္သား.. အေမတို႔ ဆြမ္းေလာင္းရေအာင္” “ဟုတ္ကဲ့ပါအေမ” ဆိုၿပီး..<br /><br />ႀကယ္ကေလးနဲ႔ ေသာ္တာလမင္းႀကီးေရ..<br />“ကၽြီးးး.. ဂေဂ်ာက္.. ဂဂ်ပ္.. ခေလာက္. ခလပ္..”<br />“ေခါ.. ခေလာ.. ေခါ.. ခေလာ.. ဖူးးးး.. ရွဴးးးးး.. ZZzz.. း)”<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ</span> <span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"><br />ေပါက္ကရစိတ္ကူးေလးတစ္ခု..(စည္သူ)</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-1887380660786111812?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-56207131736495778982009-10-29T15:58:00.000-07:002009-10-29T16:03:16.963-07:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ “ဘေလာ့ဂါေပါက္စ” ဆိုတဲ့အတုိင္း အိပ္ရာထထခ်င္း ေလာကစာမ်က္ႏွာႀကီးသဖြယ္ ျဖစ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကို အရင္ဆံုး ဖြင့္ဖတ္တတ္ပါတယ္.. မစားရရင္ေနပါေစ.. ထိုင္ေနရ.. ေရးေနရ.. ဖတ္ေနရရင္ အရာအားလံုး ေမ့ေနတတ္ႀကတာဟာလည္း.. “ဘေလာ့ဂါ” ဆိုသူေတြပဲ မဟုတ္ပါလား..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အတိတ္ကိုလည္း ေမ့ေပ်ာက္.. အနာဂါတ္ကိုလည္း ရာႏႈန္းျပည့္ မေမွ်ာ္ကိုးရဲ.. ပစၥဳပၸန္ကိုသာ အာကိုးအားထားျပဳေနတဲ့ သာမန္လူပါပဲ။ ေလာကအလယ္မွာ လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရင္း.. ပင္ပန္းမႈဟူသမွ် ေျပေပ်ာက္ေစဖို႔ တစ္ညတာ အိပ္စက္ အနားယူ အၿပီးမွာေတာ့.. ေရထိႀကာလို မလန္းပဲ.. ေနထိပန္းလို လန္းဆန္းတက္ႀကြစြာနဲ႔ အျပစ္ကင္းစင္လွတဲ့ နံနက္ခင္းအလွကို ခံစားရင္း ေလာကစာမ်က္ႏွာႀကီးကို ဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့..<br /><br />ေဗဒင္လကၡဏာဆရာႀကီး စံဇာဏီဘုိရဲ႕.. <a href="http://www.mizzimaburmese.com/interview/4024-2009-10-19-10-27-20.html">“၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ရက္ေန႔ ကမာၻပ်က္ကိန္း ေဆြးေႏြးခ်က္” </a>ဆိုတဲ့ ေမးလ္တစ္ေစာင္ ေရာက္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရတယ္.. ကမၻာပ်က္မယ္ ဆိုတာႀကီးကို မယံုေပမယ္႔.. တကယ္မ်ားသာဆိုရင္.. ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ အတူ ေအးခဲတည္ၿငိမ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ထဲမွာ လႈိုင္းလံုးႀကီးေတြ ရိုက္ခတ္ၿပီး.. မီးေတာင္ႀကီးေတြ ေပါက္ကြဲလာသလို ခံစားလိုက္ ရတယ္.. လန္းဆန္းေနတဲ့ နံနက္ခင္းရဲ့.. အလွပန္းေလးတစ္ပြင့္.. ညႇိဳးႏြမ္းသြား လုမတတ္ ခံစားလိုက္ရရင္း..<br /><br />“ဒီလိုသာျဖစ္ပ်က္ခဲ့မယ္ဆိုရင္.. ငါဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ.. ငါ့အေဖ.. ငါ့အေမ.. ငါ့ညီကိုေမာင္ႏွေတြ.. ငါ့သူငယ္ခ်င္း.. ငါ့ခ်စ္သူ.. ငါ့အိမ္.. ငါ့ကား.. ငါပိုင္ဆိုသမွ် အရာေတြအားလံုး.. ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ... ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ..” ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ပူပန္ စိတ္ေတြက တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ရိုက္ခတ္လာခဲ့တယ္.. မႀကာခင္မွာပဲ..<br /><br />တစ္ခဏတာမွ် ၿငိမ္သက္ၿပီးေနာက္.. “ေအာ္.. သဘာဝတရားႀကီးက ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ လူသားေတြကို ဆံုးမဖို႔အတြက္.. ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ့” ဆိုၿပီး <span style="font-size:180%;">“ဟင္း”</span><span style="font-size:100%;">.. သက္ျပင္းေလးတစ္ခ်က္ ခ်လိုက္မိတယ္..</span><br /><br />“အိုး.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ.. ငါ့လို အညတရ မေျပာနဲ႔.. ကမာၻမွာ ရွိႀကတဲ့ တကယ့္ ကမာ႔ၻထိပ္သီး လူခ်မ္းသာေတြ၊ စီးပြားေရးသမားေတြ၊ အာဏာကို မက္မက္ေမာေမာ တက္မက္ေနတဲ့ အာဏာရွင္ႀကီးေတြ၊ သူမ်ားေတြကိုမနာလို ကိုယ့္ကို အထင္ေသးတာမႀကိဳက္၊ ဒီလို မာန္မာနေတြ ေထာင္လႊားေနတဲ့ လူေတြနဲ႔ စာလိုက္ရင္ ငါက အေနသာ ပါကြာ.. ဟား..ဟား..ဟား” ဆိုၿပီး အဲဒီလူေတြကို စိတ္ထဲကေန သေရာ္ေတာ္ေတာ္ ေျပာရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း အားေမြးကာ ျဖစ္ပ်က္လာမယ့္ အနာဂါတ္ေဘးကို မေတြးေတာ့ပဲ လက္ေတြ႔က်လွတဲ့ ပစၥပၸဳန္မွာ အေကာင္းဆံုးကို ဖန္တီးႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ထားလိုက္ေတာ႔တယ္..<br /><br />********************************************<br /><br />ကမာၻႀကီးသာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ အခုလို ေျပာေနၾကတဲ့အတုိင္း ျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ႀကမလဲ.. ကၽြန္ေတာ္ကေရာ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္သူေတြနဲ႔ ရွိေနခ်င္တာလဲ..</span><br />တကယ္တမ္း ျဖစ္ပ်က္လာမယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူေတြနဲ႔မွလည္း ေနလို႔ မရေတာ့ပါဘူး.. ဘာမွလည္း ယူခ်ိန္မမွီဘူး.. ဘာကိုမွလည္း ႏွေျမာတမ္းတလို႔ မရပါဘူး.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အရင္ဆံုး ႏွေျမာမိမွာ အမွန္ပဲ.. အတၱဆန္တာ မဟုတ္ပါဘူး.. အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ဘာမွ မလုပ္ရေသးလို႔ပါ.. ကမာၻႀကီးက ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ ပ်က္မယ္လို႔ မသိခင္ကတည္းက လူ႔ေလာကမွာ ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ မိသားစုေတြ.. တကြဲတျပားစီနဲ႔ ယိုယြင္းပ်က္စီးေနခဲ့ရၿပီး ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.. မိသားစုနဲ႔အတူ ရွိေနခ်င္ပါတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘာေတြခံစားေနရမလဲ..</span><br />ခံစားရမွက မေျပာျပတတ္ေအာင္ပါပဲ.. ဘယ္လိုခံစားရမယ္.. ဘာေတြျဖစ္ပ်က္မယ္.. ဘယ္လိုပံု.. ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ခႏၶာခ်ဳပ္မယ္ဆိုတာ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ.. အဲဒီေတာ့ ဘာမွမခံစားပဲ.. ေနာင္ခါလာေနာင္ေစ်း ဆိုသလို သေဘာထားၿပီး လက္ရွိအေျခေနမွာ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး စာနာေထာက္ထားၿပီး အတၱကင္းကင္းနဲ႔ ရွင္သန္ရပ္တည္ သြားရမွာပဲ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ..</span><br />ေလာဘအတြက္ ဆိုရင္တာ့ ဘာကိုမွ ျပင္ဆင္ထားျခင္းမရွိဘူး.. ေသရမွာျခင္းအတူတူ ေလးလြန္းလို႔ ေလာဘကို ထားခဲ့လိုက္မယ္.. ေဒါသကိုလည္း ထားခဲ့မယ္.. ေမာဟကိုလည္း ထားခဲ့မယ္.. လူေတြ တန္ဘိုးထားသင့္တဲ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာေတြနဲ႔ ျပည့္ေနေအာင္ေတာ့ မေသခင္ေလးမွာ ျဖည့္ဆည္းသြားဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ထားခ်င္ ပါတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဝမ္းနည္းမိမွာက</span><br />ကိုယ္လို အညတရ အတြက္က မိသားစုအေရးမွတစ္ပါး ဝမ္းနည္းစရာ မရွိပါဘူး.. တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးေပၚ ႏုိင္ထက္စီးနင္း လုပ္ေနႀကတဲ့ ေလာဘသား.. ေဒါသသား.. ေမာဟသားေတြအတြက္.. “ဟား..ဟား..ဟား..” လို႔ သေရာ္ ရယ္ရင္းနဲ႔ ထုိသူတို႔အတြက္ ပိုဝမ္းနည္းမိမွာပါ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေႀကာက္လန္႔မိတာက..</span><br />သူမ်ားကိုသာ သတ္ခ်င္သတ္မွာ.. “လူ” ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးကလည္း ကိုယ္ေသရမွာကိုေတာ့ အေတာ္ကို ေႀကာက္ႀကတယ္ “လုပ္ရဲရင္ ခံရဲရတယ္” ဆိုတဲ့စကား မွတ္မိမယ္ထင္ပါတယ္.. သတၱဝါေတြကို တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္း ပံုစံမ်ိဳးစံု နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ သတ္စားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလာဘသား အသားစား လူ႔ဘီလူးေတြကို ဒီတစ္ခါေတာ့ ကမာၻႀကီးက “မင္းၿပီးငါ့အလွည့္လို႔” စိန္ေခၚလိုက္တာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္.. ဒီလိုေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ မေႀကာက္ဘူးလားလို႔ မေမးနဲ႔.. လူဆိုတဲ့အမ်ိဳးက ေသရမွာကို ေႀကာက္တယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေဆာင္ထားခ်င္တာက..</span><br />ဘာေတြကို ေဆာင္ထားခ်င္ပါသလဲ.. အာဏာလား.. ေျခာက္လံုးျပဴးလား.. ကိုယ္ရံေတာ္ေတြလား.. စိန္ေတြလား.. ေရႊေတြလား.. ေငြေတြလား.. ေျပးရင္းလႊားရင္း စားဖို႔အတြက္ စားစရာေတြလား.. နတ္မိမယ္ေလး ေတြမ်ားလား.. လူေတြ တန္ဘိုးထားေလးစားတဲ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာရွိဘို႔နဲ႔ ေမတၱာလက္နက္ မွတပါး အျခား ေဆာင္းထားစရာ မရွိဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဘာေတြေရးမိမလဲ..</span><br />ဘာေတြမွလည္း ေရးဖို႔အခ်ိန္ မရႏိုင္ပါဘူး.. ငါ့မိသားစုသာ က်န္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ “ညီေလးတို႔.. ညီမေလးတို႔ေရ အကိုမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ မင္းတို႔ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကို ဂရုစိုက္ေနာ္.. ညီကိုေမာင္ႏွမခ်င္းလည္း တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးတည့္ေအာင္ေန.. ရန္မျဖစ္ႀကနဲ႔.. အမ်ားေကာင္းက်ိဳး အတြက္လည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေနာ္” လို႔ ေသတမ္းစာ သေဘာမ်ိဳး ေရးမိမလားလို႔..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေတြးမိေတြရာအေတြး..</span><br />အဲဒီခ်ိန္မွာသာ ဆိုရင္ စိတ္ရဲ့ လ်င္ျမန္ဖ်တ္လတ္တဲ့ သေဘာသဘာဝအတိုင္း အေတြးေတြ ပတ္ခ်ာလည္ေနမယ္ ဘာမွမေတြးပဲ ကိုယ္လြတ္ရုန္းေနမယ္ဆိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္.. လူဆိုတဲ့အမ်ိဳးက ကိုယ့္အတြက္ မပူပဲ သူမ်ားတြက္ ပူတာက ခပ္မ်ားမ်ား.. အမွန္ေတာ့ ကိုယ္ေကာင္းရင္ သူမ်ားအတြက္လည္း အေထာက္အကူ ျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ေမ့ေနတတ္ႀကတယ္.. ဘယ္အတိုင္းအတာထိ လြတ္ေအာင္ ေျပးႏိုင္မလဲလို႔ေပါ့.. ႏွာေခါင္း တစ္ေဖၚစာအခ်ိန္ထိ လြတ္ေနေအာင္ ေျပးႀကမွာပဲ.. ေျပးရင္းနဲ႔ ေတြးေနႀကမွာပဲ.. မေသႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းကိုေပါ့..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဂုဏ္ယူခ်င္တာ..</span><br />ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ကာလပတ္လံုးမွာ အေဖ အေမနဲ႔ ညီကိုေမာင္ႏွမေတြကို အလုပ္ေကၽြးျပဳခဲ့ရလို႔.. သူတစ္ပါးကို ကူညီခဲ့ရလို႔.. မတရားမႈေတြကို မုန္းတီးၿပီး တရားမွ်တမႈေတြကိုသာ မက္ေမာခဲ့ရလို႔.. ဂုဏ္ယူခ်င္တာတစ္ခုထဲပါ..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက..</span><br />ေလာဘသား.. ေဒါသသား.. ေမာဟသားေတြေလာက္ေတာ့ ကိုယ္က သနားပါတယ္ ဆိုၿပီး ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိမွာထင္ တာပါပဲ.. တကယ္ေရာ.. ေျဖသိမ့္ဖို႔အခ်ိန္ ရႏုိင္ပါ့မလား..(ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေပါ့)..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ဥဒါန္း..</span><br />ဘယ္အရာမွ မတည္ၿမဲဘူးဆိုတဲ့ ေလာကနိယာမကို လက္ကိုင္ထားေပမယ့္ လူပဲေလ.. အားတင္းၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ ရႏိုင္မယ္ဆိုရင္.. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">“ငါမေသခ်င္ဘူးးးးးးးးး.. ငါမေသခ်င္ဘူးးးးးးးးးးး”</span> လို႔ က်ဴးရင့္ေနမိမလား.. တကယ္ေတာ့လည္း ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလ..<br /><br />ညီမေလး <a href="http://khayaynyo.blogspot.com/">ခေရညိဳ </a>တဂ္ထားတဲ့ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကမာၻႀကီးပ်က္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ </span>ပို႔စ္ေလးပါ.. ဘေလာ့ဂါေတြ အမ်ားႀကီးေရးႀကေတာ့ အမ်ားႀကီး ဗဟုသုတ ရတာေပါ့.. ဗဟုသုတ ရေတာ့ေရာ.. ဘာလုပ္ရမွာလဲလို႔ ေမးခ်င္ေမးလို႔ရပါတယ္.. ဘာမွ လုပ္လို႔မရပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ ဒီစာေလးေတြဖတ္ၿပီး.. အေကာင္းျမင္ႏုိင္သလို အဆိုးျမင္ရင္လည္း ျမင္ႏိုင္ပါတယ္.. ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒီပိုစ္႔က “သုခ” မရႏိုင္ပါဘူး “သံေဝဂ” ရဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ<br /></span> <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">စည္သူ။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-5620713173649577898?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-68619535542252298222009-10-24T16:07:00.000-07:002009-10-26T09:39:30.188-07:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါျဖစ္ေတာ့ ေဆးခန္းသြားျပတယ္ေလ.. အဖ်ားက သိပ္မႀကီးပါဘူး ၁၀၄ ံတဲ့.. ၿပီးေတာ့ ဆရာဝန္က ဟိုစစ္ဒီစစ္နဲ႔ ေဆးရံုတက္ရမယ္တဲ့ဗ်ာ.. ဆရာဝန္လည္း ေဆးရံတက္ရမယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြ ျပဴးထြက္ သြားတာေပါ့.. “အေဖ”နဲ႔ဲ႔“အေမ”လည္း စိတ္ပူသြားတယ္..<br /><br />ေဆးရံုတက္ေနစဥ္မွာလည္း ထိုးလိုက္တဲ့ေဆးေတြ.. ေသာက္လိုက္ရတဲ့ေဆးေတြ.. လက္ႏွစ္ဖက္လံုးမွာလည္း အပ္ေပါက္ရာေတြခ်ည္းပဲ.. မွတ္မိပါေသးတယ္ ေဆးအားလံုးေပါင္း ၁၆ လံုး သြင္းရတယ္.. ပုလင္းအႀကီးႀကီးေလ လက္ဖမိုးေပၚက အေႀကာေပၚမွာ အပ္နဲ႔ထိုးၿပီး ခ်ိတ္ထားတာေလ.. တစ္ခါတစ္ေလ ဆရာမ ေခ်ာေခ်ာေလးက အေႀကာထဲကို အပ္ထိုးထည့္တာ အေႀကာလြဲသြားလို႔ေလ.. လက္တစ္ခုလံုး ပူေပါင္းလို ေဖာင္းကားတက္လာတာ ၿပီးေတာ့မွ အပ္ကိုခၽြတ္ၿပီး ေဖာင္းတာေတြ ေရာ့သြားေအာင္ ျပန္ႏွိပ္နယ္ေပးရတယ္..<br /><br />ေဆးရံုတက္နစဥ္မွာေတာ့ စားခ်င္တာေတြလည္းမစားရ.. ေသာက္ခ်င္တာေတြလည္း မေသာက္ရေတာ့ အေတာ္ ေလးကို ပိန္ကပ္သြားတယ္.. နည္းနည္းေလး သက္သာလာေတာ့ ကုတင္ေပၚကဆင္းၿပီး လမ္းထေလွ်ာက္တာေပါ့ လမ္းသာေလွ်ာက္တာပါ ေလတိုက္ရင္ လဲသြားမလား ထင္ရတယ္.. ေတာ္ေတာ္ေလးကို အေျခေန ဆိုးသြားတယ္ မေျပာေကာင္းမဆိုေကာင္း အဲဒီတုန္းကသာ အနိစၥသေဘာနဲ႔ ကိစၥေခ်ာသြားရင္ အခုလိုမ်ိဳး ညီကိုေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ေတြ႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေဩာ္.. သံေဝဂေတာ့ရမိတယ္.. ငါလို႔သာေျပာတယ္.. ငါ့ကိုယ္ငါ မပိုင္ပါလားလို႔ေပါ့.. ငါ့ကိုယ္ကို ငါသာပိုင္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ အခုလိုျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">အဲလိုနဲ႔ ေဆးရံု ဆယ္ရက္ေလာက္ တက္ၿပီးေတာ့ သက္သာသြားတာေပါ့ေလ.. သက္လည္း သက္သာသြားေရာ မေန ခ်င္ေတာ့ဘူးေလ ဆင္းခ်င္လာၿပီး.. ဆရာမ ေခ်ာေခ်ာေလး လာတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ေမးတာေပါ့.. ဆရာမရယ္ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးရံုက ဆင္းလို႔မရေသးဘူးလား.. ဘယ္ေတာ့ ဆင္းရမွာလဲဟင္ ဆရာမ ကၽြန္ေတာ္ ဆင္းခ်င္ေနၿပီး တစ္ေန႔ကို ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ ေမးတာေလ.. ဆရာမကလည္း စိတ္တိုတာလားမသိဘူး.. ေအးေအးေကာင္ေလး နက္ျဖန္ဆို ဆင္းလို႔ရၿပီးတဲ့.. အဲလိုလည္းေျပာလိုက္ေရာ.. ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကိုေပ်ာ္သြားတယ္.. တားတားေလး စားခ်င္တာေတြ စားလို႔ရၿပီးဆိုၿပီး ေဆးရံုမဆင္းခင္ကတည္းက သေရေတြက်ေနၿပီး.. ရွလြတ္.. ရွလြတ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">ေဆးရံုကဆင္းၿပီး ႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔မွာေတာ့ ဘယ္ရမလဲ အျပင္ထြက္ၿပီး စားမယ္ ဝါးမယ္ေပါ့.. အရင္ဆံုးသတိရ လိုက္တာကေတာ့.. လမ္းထိပ္က အေဒၚႀကီးကိုေလ.. သူက ေရွာက္သီးသုတ္ ေရာင္းတာကိုးဗ်.. သိတဲ့အတုိင္းပဲ နာလန္ထူစ လူနာဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အခ်ဥ္ကို ရွလြတ္တတ္ႀကတာ မ်ားတယ္.. အင္း.. “ဂလု”.. ေျပာေျပာ ဆိုဆိုနဲ႔ သေရေတြက်လာၿပီး..း)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">စာေရးရင္းနဲ႔ေတာင္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ကို “ဂလု” ၿပီးသြားၿပီး.. အဲဒီအေဒၚႀကီးရဲ႕ ခ်ဥ္၊ ငံ၊ စပ္.. ေရွာက္သီးသုတ္က တကယ္ေကာင္းတာဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကလူေတြဆိုရင္ အေဒၚႀကီးဆိုင္ကိုပဲ လာအားေပးႀကတာေလ တစ္ျခား ေရွာက္သီးသုတ္ ဆိုင္ေတြလည္း ရွိတယ္.. ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ အေဒၚႀကီးဆိုင္က ေရွာက္သီးသုတ္ေလာက္ စားလို႔မေကာင္းဘူးဗ်.. ကဲ.. ေျပာေနႀကာတယ္ သေရေတြက ပါးေခ်ာင္ႀကားကေန စိမ့္ထြက္ေနၿပီး အေဒၚႀကီးဆီ သြားလိုက္ႀကရေအာင္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">ကၽြန္ေတာ္က အားေပးေနႀကဆိုေတာ့ ေဖာက္သည္လိုျဖစ္ေနတာေလ.. ဝက္သားတုတ္ထိုး၊ ေခါက္ဆြဲ၊ နန္းႀကီး၊ ႀကာဇံ၊ ပဲျပား၊ တို႔ဟူး၊ သေဘၤာသီး၊ အမ်ားႀကီးပဲဗ်ာ.. အသုတ္ေပါင္းစံုေပါ့.. အေတာ္ေလးကို စားေကာင္းတယ္ဗ်ာ အေဒၚႀကီးဆိုင္ေရွ႕လည္းေရာက္ေရာ အေဒၚႀကီးက..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">“ဟာ.. ေကာင္ေလး.. နင္ဘယ္ေပ်ာက္ေနလဲ.. နင့္ကို အေဒၚမေတြ႔တာ အေတာ္ကိုႀကာၿပီး.. နင္အေတာ္ကို ပိန္သြားတယ္ေနာ္ လာလာ.. ဒီနားမွာထိုင္”</span><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(0, 51, 51);"><br />“ဟုတ္တယ္ အေဒၚေရ.. ေနမေကာင္း ျဖစ္သြားလို႔ေလ ေဆးရံုပါတက္လိုက္ရတယ္.. ေဆးရံု တက္ေနစဥ္တုန္းက </span></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(0, 51, 51);">အေဒၚႀကီးရဲ့ ေရွာက္သီးသုတ္ကို သတိရၿပီး ဘယ္လိုစားခ်င္မွန္း မသိဘူး အေဒၚႀကီးရာ.. ငွက္ဖ်ားနဲ႔အခ်ဥ္က မတည့္ေတာ့ေလ ဘယ္စားလို႔ရမွာလဲ အခုေတာ့ ဝါးမယ္ဆိုၿပီး ထြက္လာတာ”<br /><br />“ဘာမွမပူနဲ႔ေကာင္ေလး.. အေဒၚ ရွယ္သုတ္ေပးမယ္.. ဒီတစ္ခါ အကုန္ပြင့္ထြက္သြားေစရမယ္.. အဲဒီငွက္ဖ်ားပိုးပါ သြားေတြက်ိန္း.. မ်က္ရည္ေတြထြက္.. ႏွပ္ေတြပါ ထြက္သြားေအာင္ ခ်ဥ္ခ်ဥ္.. ငံငံ.. စပ္စပ္.. ၿပီးေတာ့ ႀကာဇံဟင္းခါ အဆစ္ေပးလိုက္မယ္..”</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">အေဒၚႀကီးက အသုတ္တင္ ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး.. အေျပာကလည္း ေကာင္းတယ္ဗ်ာ.. လာသမွ် လူေတြအေပၚ ေဖာ္ေရြမႈလည္း အျပည့္ပဲ တစ္ခါတစ္ဆို ပိုလိုခ်င္လို႔ ေျမႇာက္ေျပာလိုက္ရင္ ရွိသမွ် အကုန္ထည့္ေပးေတာ့တာပဲ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">အေဒၚႀကီးက သူလက္စြမ္းျပမယ့္အေႀကာင္း ေျပာေနတုန္းမွာပဲ.. စက္ဘီး ေလးငါးစီးေလာက္နဲ႔ ေကာင္မေလး ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ ေရာက္လာေလေရာဗ်ာ.. အေဒၚႀကီးက ေကာင္မေလးေတြဘက္ လွည့္ႀကည့္ၿပီး..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">“လာ.. လာ.. လာ.. သမီးတို႔လာ.. ထိုင္ႀကထိုင္ႀက.. ေကာင္ေလး.. နင္ဒီဘက္နား နည္းနည္းေရြ႕ေပးလိုက္.. သူတို႔က မိ္န္းကေလးေတြမွတ္လား ဦးစားေပးလိုက္ေပါ့ ေကာင္ေလးရယ္.. လာ.. အဒၚဘက္ကို ေရြ႕လာ.. နင့္အတြက္က သူတို႔ေတြထက္ ပိုရွယ္ေစရမယ္.. ကဲ သမီးတုိ႔ ဘာစားႀကမွာလဲ.. တုတ္ထိုးလား.. အသုတ္လား ေျပာသမီး..”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">“နင့္အတြက္က သူတို႔ေတြထက္ ပိုရွယ္ေစရမယ္” လို႔ အေဒၚႀကီးေျပာလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အနားမွာ ဝင္ထိုင္တဲ့ ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို မေက်နပ္သလိုလိုနဲ႔ မ်က္ေစာင္းေလး တစ္ခ်က္ ပစ္လိုက္တယ္.. </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);">“ဟင္း.. ကိုကို လူဆိုး”</span><span style="color: rgb(51, 0, 51);"> ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ထင္ပါရဲ႕..းP</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အေဒၚႀကီးက အဲလိုလည္း ေျပာလိုက္ေရာ တစ္ေယာက္က တုတ္ထိုး.. တစ္ေယာက္က အသုတ္.. တစ္ေယာက္က ဘာညာ.. တစ္ေယာက္က ကြိကြေပါ့ေလ.. မွာလိုက္ႀကတာ စံုေနတာပဲ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလို ေကာင္မေလးေတြမွာၿပီး ခနမွာေတာ့ အေဒၚႀကီးက “သမီးတို႔ထဲက ဘယ္သူ ေရွာက္သီးသုတ္ စားအံုးမလဲ စားရင္ တစ္ခါတည္းေျပာေနာ္.. ဒီေကာင္ေလးအတြက္ ေရွာက္သီးသုတ္ အရင္လုပ္ေပးမလို႔.. သူေရာက္တာ နဲနဲ ႀကာသြားၿပီး.. ၿပီးရင္ သမီးတို႔အတြက္ အေဒၚသုတ္ေပးမယ္.. ခနေနာ္သမီး” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေရွာက္သီး သုတ္ကို အေဒၚႀကီးက လက္စြမ္းျပေတာ့တာေပါ့..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အေဒၚႀကီးက ဝက္မလြတ္ အုန္းသီးေလာက္ရွိတဲ့ ေရွာက္သီးကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ခြါတာေပါ့ေလ.. ၿပီးေတာ့မွ ပန္းကန္ျပားထဲကို အမွ်င္ေလးေတြ.. အေစ့ေတြမပါေအာင္ ေသခ်ာ ႏြင္ထည့္ေနတာေလ အေဒၚႀကီး လုပ္ေနတာ ႀကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ တံေတြးေတြ ထြက္က်လာပါေလရာ.. တံေတြးေတြ ထြက္က်လာလိုက္ မ်ိဳခ်လိုက္.. ျပန္ထြက္ က်လာလိုက္ ျပန္မ်ိဳခ်လိုက္ျဖစ္ေနတာ.. အေဒၚႀကီးကလည္း သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကိုသူ လွ်ာနဲ႔ သပ္လိုက္.. “ဂလု” ဆိုၿပီး ထြက္လာတဲ့ သေရေတြကို မ်ိဳခ်လိုက္ ျဖစ္ေနတာ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အေဒၚႀကီး အဲလိုလုပ္ေနတုန္းမွာ ေရွာက္သီးစိတ္ေလး တစ္စိတ္က အမွ်င္ေလးေတြ ကပ္ေနလို႔ အေဒၚႀကီးက အားနဲနဲစိုက္ၿပီး</span><span style="color: rgb(51, 0, 51);"> ဆြဲခြါလိုက္တာ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">“အမယ္ေလး.. အား.. ေကာင္ေလးေရ လုပ္အံုး.. လုပ္အံုး” ဆိုၿပီး အေဒၚႀကီးက ထေအာ္ေတာ့..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">“ဘာျဖစ္သြားလဲ အေဒၚ.. ဘာျဖစ္လို႔လည္း ဓါးထိသြားလို႔လား”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">“မဟုတ္ဘူး.. ေကာင္ေလး အားနဲနဲစိုက္ၿပီး ခြါလိုက္တာ ေရွာက္ရည္က မ်က္စိထဲ ပန္းဝင္သြားလို႔ေလ.. အား.. စပ္လိုက္တာ..” လို႔ ေျပာလည္းေျပာေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ဝိုင္းရီႀကတာေပါ့ေလ.. ေရွာက္သီးကလည္း အရည္ ရႊမ္းတာကိုးဗ်..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလိုနဲ႔ အေဒၚႀကီးက ႏြင္ထားတဲ့ေရွာက္သီးစိတ္ မြမြေလးေတြကို ေကာ္ဇလံုထဲကို ေျပာင္းထည့္လိုက္တယ္.. ဇလံုထဲေျပာင္းထည့္ထားတဲ့ ေရွာက္သီးထဲကို.. ငပိဖုတ္.. ငံျပာရည္.. ခ်ိဳမႈန္႔.. ငရုတ္သီးမႈန္႔.. ဆီခ်က္.. ပုစြန္ေျခာက္မႈန္႔.. ၿပီးေတာ့ ႀကက္သြန္စိမ္း ပါးပါးေလး လွီးထည့္ၿပီး နယ္ေတာ့တာေပါ့..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလိုလည္းနယ္ေရာ.. ကၽြန္ေတာ့္ ပါးေခ်ာင္ႏွစ္ဖက္ႀကားက သေရေတြ အရွက္မဲ့စြာနဲ႔ တစိမ့္စိမ့္နဲ႔ စိမ့္ထြက္လာၿပီး ပါးစပ္ထဲ မွာလည္း သေရေတြ ျပည့္လွ်ံသြားတာေပါ့ေလ.. သြားေတြကလည္း က်ိန္းတက္လာၿပီး နားရြက္ေတြပါ ေထာင္တက္ လာတာဗ်ာ.. မ်ိဳခ်ဖို႔ကလည္း ေဘးမွာ ေကာင္မေလးေတြ ရွိေနေတာ့ ရွက္စရာႀကီး.. မမ်ိဳခ်ရင္လည္း ပါးစပ္ထဲက သေရေတြ ထြက္က်ေတာ့မယ္ေလ.. အဲဒါေႀကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ လာသလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ေခါင္းကို ဟိုဘက္ လွည့္ၿပီး “ဂလု” ဆိုၿပီး ခိုးမ်ိဳခ်လိုက္ရတယ္.. သေရေတြက မ်ားလြန္းေတာ့ “ဂလု” ဆိုၿပီး ခိုးမ်ိဳခ်လိုက္တာ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႔ မကုန္လို႔ ေနာက္ထပ္ နွစ္ခ်က္ ဆက္ၿပီး “ဂလု.. ဂလု” ဆိုၿပီး ထပ္မ်ိဳခ်လိုက္ရတယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲဒီခ်ိန္မွာသာ စကားေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ေလာပိတေရတံခြန္က ေရေတြစီးက်လာသလို “ေဝါ” ကနဲ႔ဆို ပါးစပ္ထဲ ရွိေနတဲ့ သေရေတြ ထြက္က်လာမွာေသခ်ာတယ္..းP</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ကၽြန္ေတာ္ အဲလို ႏွစ္ခ်က္ဆင့္ၿပီး “ဂလု”လိုက္တာ အသံနည္းနည္းေလး ထြက္သြားတယ္ထင္တယ္.. ေဘးက ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို လွည့္ႀကည့္ၿပီး ၿပံဳးစိစိလုပ္သြားတယ္.. ေကာင္မေလးက အဲလိုလုပ္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွက္သြားတာေပါ့ဗ်ာ.. သူ႔ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ႀကည့္ေရာ သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္လို ျဖစ္ေနတာဗ်ာ.. မသိမသာေလးနဲ႔ “ဂလု” ဆိုၿပီး ေကာင္မေလးက ပါးစပ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ သေရေတြကို ခိုးမ်ိဳခ်လိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔လိုက္တယ္.. မိ္န္းကေလးဆိုေတာ့ အိႏၵေရ နဲနဲရွိတာေပါ့ေလ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလိုေတြ႔လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးကလည္း နဲနဲေလး ရွက္ေသြးေတြျဖာသြားတာေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီ ေကာင္မေလးကိုပဲ အာရံုစိုက္ၿပီး ႀကည့္ေနမိေတာ့တယ္.. ေကာင္မေလးကလည္း ကၽြန္ေတာ္ ႀကည့္ေနတာကို သူသိေလ.. သူ႔ပါေခ်ာင္ထဲက သေရေတြ ထြက္က်လာေလ.. အေဒၚႀကီးက သူ႔လက္ငါးေခ်ာင္းနဲ႔ ေရွာက္သီးကို တဗ်စ္ဗ်စ္နဲ႔ နယ္ေနတာကို ႀကည့္ေလေလ.. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သေရေတြ ထြက္က်လာေလေလနဲ႔ အေတာ္ကို တိုင္ပတ္ေနတာေလ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလိုတိုင္ပတ္ေနေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မရွက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး.. ေရွာက္သီးသုတ္ကို ႀကည့္လိုက္ သေရေတြကို “ဂလု” ဆိုၿပီး မ်ိဳခ်လိုက္.. ေကာင္မေလးကို ႀကည့္လိုက္ “ဂလု” ဆိုၿပီး မ်ိဳခ်လိုက္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ေကာင္မေလးကလည္း.. တဗ်စ္ဗ်စ္နဲ႔ နယ္ေနတဲ့.. ေရွာက္သီးသုတ္ကို ႀကည့္လိုက္.. သေရေတြကို “ဂလု” ဆိုၿပီး မ်ိဳခ်လိုက္.. ကၽြန္ေတာ့္ကို လွည့္ႀကည့္လိုက္ “ဂလု” ဆိုၿပီး မ်ိဳခ်လိုက္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား အၿပိဳင္ “ဂလု” ေနႀကတာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလို “ဂလု”ရင္း“ဂလု”ရင္းမွာပဲ အေဒၚႀကီးက.. “ေရာ့ေကာင္ေလးေရ ရၿပီး.. နင့္အတြက္ ရွယ္သုတ္ထားတာေနာ္ အကုန္ပြင့္ထြက္သြားေစရမယ္.. လိုတာရွိရင္ ေျပာေနာ္ေကာင္ေလး.. ဘာမွ အားမနာနဲ႔” ဆိုၿပီး လွမ္းေပးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း လွမ္းယူလိုက္တာေပါ့.. လွမ္းယူလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ “ဂလု” ဆိုၿပီး ျပည့္လွ်ံေနတဲ့ သေရကို ထပ္မ်ိဳခ်လိုက္ေသတာ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ကၽြန္ေတာ္ ၿမိန္ရည္ ရွက္ရည္ စားေနတာကို ေကာင္မေလးကေတြ႔ေတာ့.. သူလည္း ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ထင္ပါတယ္.. အေဒၚကို လွမ္းႀကည့္ၿပီးေတာ့ “အေဒၚ.. အေဒၚ သမီးကိုလည္း ေရွာက္သီးသုတ္ တစ္ပြဲေလာက္ေပး ခ်ဥ္ငံစပ္ေနာ္အေဒၚ” ဆိုၿပီး လွမ္းမွာလိုက္တယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ေကာင္မေလး သေရက်ေနတာကို သိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဘယ္ရမလဲ “အေဒၚ.. ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ပြဲ ယူအံုးမွာေနာ္.. သူမ်ားကို မေပးလိုက္နဲ႔.. ဒီတစ္ခါ အေဒၚသုတ္ထားတာ.. အရမ္းေကာင္းတယ္.. အရင္ခါေတြနဲ႔ လံုးဝမတူဘူး.. စပါယ္ရွယ္ပဲ အေဒၚေရ႕” ဆိုၿပီး ပါးစပ္က.. ေျပာလည္းေျပာ စားလည္းစားနဲ႔ သြားေတြလည္း က်ိန္း.. ေခၽြးေတြလည္းျပန္.. ႏွပ္ေတြလည္း တရႊတ္ရႊတ္ထြက္ေနတာေလ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ကၽြန္ေတာ္ အဲလိုေျပာလိုက္တာ့ ေကာင္မေလးက သူမွာလို႔ အဲလိုေျပာရလားဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဒါပြသြားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ႀကည့္ၿပီးေတာ့.. ဘာေျပာမလို႔လဲေတာ့ မသိဘူး.. ေျပာေတာင္မေျပာလိုက္ရပါဘူး.. ေျပာဖို႔ေလ.. ပါးစပ္ ဟလိုက္တာနဲ႔ .. ရွဴးးးးးးးးး ကနဲ႔ဆို သေရေတြက တီးလံုးမပါပဲ ပါးစပ္ထဲကေန ထြက္က်လာၿပီး.. ေကာင္မေလးရဲ့ ေမးေစ့မွာေရာ.. ေပါင္ေပၚမွာေရာ.. တိုးလို႔တန္းလန္းေတြျဖစ္ၿပီး စိုသြားတာ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဆိုင္လံုးမွာ ရွိတဲ့ လူေတြ အားလံုးကျမင္ေတာ့ မရယ္ရမေနႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ဝိုင္းရယ္လိုက္ႀကတာ သူအေတာ္ေလးကို ရွက္သြားတယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">နဂိုကမွ ေရွာက္သီးသုတ္က စပ္ကလည္းစပ္.. ခ်ဥ္ကလည္းခ်ဥ္ေတာ့ ေခၽြးေတြကျပန္.. ႏွပ္ေတြကထြက္ေနတာ.. ေကာင္မေလးက အဲလိုျဖစ္တာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့.. မေအာင့္ႏိုင္ပဲ ရယ္လိုက္တာေလ.. မ်က္ရည္ေတြထြက္ၿပီး ရွဴးရွဴးေတြေတာင္ ထြက္က်ေတာ့မလို႔.. မနည္းကို ထိန္းထားရတယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အေဒၚႀကီးကလည္း ရယ္လိုက္တာမ်ား ေျပာမေနနဲ႔.. သူ႔ထမီကို ေျဖၿပီး မ်က္ႏွာကို အုပ္ကာ.. တခစ္ခစ္နဲ႔ ရယ္ေန လိုက္တာ.. ထမီကို ျပန္ဝတ္လိုက္.. တခစ္ခစ္နဲ႔ရယ္လိုက္.. ေကာင္မေလးမွာတဲ့ ေရွာက္သီးသုတ္ကို သုတ္ေပးဖို႔ ေရွာက္သီးႏြင္လိုက္.. တဟီးဟီး တဟားဟားနဲ႔ ရယ္လိုက္.. ႏွပ္ကိုလည္း “ဗ်စ္” ကနဲ႔ဆို ညႇစ္လိုက္.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ႀကည့္လိုက္.. ဟားးးးဟားးဟားးး ဆိုရယ္လိုက္နဲ႔ ေကာင္မေလးတြက္ ေရွာက္သီးသုတ္က မၿပီးႏိုင္ျဖစ္ေနတာဗ်ာ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ေကာင္မေလးမွာလည္း ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိေအာင္ကို ရွက္သြားတာ.. မ်က္ႏွာေတြလည္း နီရဲလာၿပီး ရွက္ရမ္း ရမ္းၿပီေတာ့ ငိုသလိုလို ရီသလိုလို ျဖစ္ေနတာ.. မ်က္စိေတာင္ အစ္သြားတယ္ဗ်ာ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">အဲဒီအေႀကာင္းေတြကို ျပန္စဥ္းစားမိတိုင္း ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က.. အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ အေဒၚႀကီးရဲ့ ေရွာက္သီးသုတ္ကို လြမ္းလိုက္တာဗ်ာ..</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ႀကပါေစ</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ေပါက္ကရစိတ္ကူးေလး (စည္သူ)</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-6861953554225229822?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-90247738207958181592009-10-20T15:43:00.000-07:002009-10-24T07:58:42.787-07:00<div style="text-align: justify;">ဆိုညည္းေနႀကသီခ်င္းက အမ်ားႀကီးမရွိပါဘူး.. ေအာက္က စံုတြဲသီခ်င္းေလးကိုေတာ့ ႀကိဳက္တယ္.. မႀကာမႀကာ ဆိုညည္းျဖစ္ပါတယ္..<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ျမစ္တစ္စင္း</span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><object height="344" width="495"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kXaM2QRNDos&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/kXaM2QRNDos&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="495"></embed></object></div><br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ဆိုညည္းေနႀက သီခ်င္းေနာက္တစ္ပုဒ္ေပါ့ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ စီဆိုထားတာပါ.. အၿမဲလိုလိုပါပဲ ဆိုေနႀက သီခ်င္းေပါ့ေလ.. ခုထိလည္း ဆိုေနတုန္းပါပဲ.. သီခ်င္းက အရမ္းကိုေကာင္းလို႔ပါ..<br /><br />သီခ်င္း အေတာ္မ်ားမ်ားကို အစအဆံုးမရပါဘူး.. ေျပာရမွာ ရွက္လည္းရွက္ပါတယ္.. မရွက္လည္းမရွက္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ တဂ္ထားတဲ့သူက တဂ္ထားေတာ့ သီဆိုေနႀက သီခ်င္းကို မေဖာ္ျပလို႔ မရဘူးေလ..<br /><br />အဲဒါေႀကာင့္ ကိုယ္တိုင္ အၿမဲသီဆိုေနႀကျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္.. နားေထာင္ႀကည့္ေနာ္.. ၿပီးရင္ မေျပာင္ေႀကးေနာ္.. ေျပာင္ရင္ တရားစြဲမွာ..း)<br /><br />မြန္ဘာသာလည္း နည္းနည္းပါတယ္.. <span style="color: rgb(51, 102, 255);">နားမလည္မွာစိုးလို႔ေလ.. ေျပာျပမယ္.. အပိ်ဳေလးေတြ ဆံပင္ရွည္ရင္ေလ ဘာျဖစ္လဲသိလား.. ရွားလာလာလာလား ေပါ့ေနာ္..းP</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေနာက္တစ္ခုရဲ႕ အဓိပၸါယ္က.. ေနလည္းပူ မိုးလည္းရြာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ငွက္ေပ်ာပင္ေအာက္ကို ေျပးႀကတာေပါ့ေလ.. အေဖလည္းေရာက္.. အေမလည္းေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ငွက္ေပ်ာသီး စားႀကတာေလ.. အဲဒါကိုေျပာတာ..။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><object align="middle" height="50" width="150"><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://muzicons.com/musicon_v_srv_new.swf" type="application/x-shockwave-flash" flashvars="&amp;nomuz=muzicon%20unavailable&amp;site=http://muzicons.com/&amp;icon_pic=9.png&amp;music_file=http://www.fileden.com/files/2009/2/10/2316038/larrlarr.mp3&amp;bg_color=339966&amp;type_of_clip=whith_bar&amp;text_color=FFFFFF&amp;text_message=Poker+Face&amp;buy_link=http%3A%2F%2Fwww.amazon.com%2Fgp%2Fsearch%3Fie%3DUTF8%26tag%3Dmuzicocommusi-20%26index%3Ddigital-music%26linkCode%3Dur2%26camp%3D1789%26creative%3D9325" wmode="transparent" menu="false" quality="high" align="middle" height="50" width="150"></embed></object></div><br /><br />ကဲ.. ေနာက္ကားေက်ာ္သြားလို႔ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတဲ့ <a href="http://www.machitya.co.cc/"><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-style: italic;">မခ်စ္ရ</span></a> ေရ.. ကိုယ္တိုင္ပါ သီဆိုျပသြားတာေနာ္.. ေက်နပ္ လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္..P<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">စည္သူ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-9024773820795818159?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-10862589689902037642009-10-14T00:16:00.000-07:002009-10-14T00:46:59.932-07:001. What is your name: Si Thu .. ပါခင္ဗ်ား..။<br /><br />2. A four Letter Word: Sexy.. ေပါ့.. ဟဲ..ဟဲ.. းP<br /><br /><div style="text-align: justify;">3. A Boy's Name: Steven (Finland Citizen) ဟိုမွာ အရမ္းေအးလို႔ဆိုၿပီး စလံုးေရာက္လာလို႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူ သိသြားတာ..:P<br /></div><br />4. A girl's Name: Su Su San (classmate) ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူမကို စသံုးလံုးလို႔ပဲ ေခၚတယ္..။<br /><br />5. An occupation: Salt maker (during this time)<br /><br /><div style="text-align: justify;">6. A color: Sky Blue (ေကာင္းကင္ႀကီးက ႀကယ္ကို ႀကည့္ကာ ကုကၠိဳကိုင္းက်ိဳးက် ေကာင္းကင္ႀကာ ကြဲ..းP) ေဟေဟးးးးး ဟို မမ <a href="http://www.kaungkinpyar.co.cc/">ေကာင္းကင္ႀကာ</a>ေလ.. ႀကက္ဥဝယ္ၿပီး အိမ္အျပန္မွာေပါ့ ေကာင္းကင္ႀကီးကို ေမာ့ႀကည့္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္လာတုန္း ကုကၠိဳကိုင္း က်ိဳးက်တာ ဝယ္လာတဲ့ “ဥ”.. အဲ.. မွားလို႔ “ႀကက္္ဥ” ကိုထိမိလို႔ ကြဲသြားတာ..းP<br /></div><br />7.Something you wear: Sexy dress.. ( တိဘူး.. အဲဒါပဲတိလို႔ )<br /><br />8. A food: Scorpion barbecue ( ယံုဘူးလား.. ယံုရင္ က<a href="http://thettantcho.blogspot.com/2009_09_01_archive.html">ို ဆြိရိန္းဘိ္ုး</a> ဆီသြားႀကည့္ )<br /><br />9. Something found in the bathroom: Su Su San ( Don't ask anything, Just found, no reason. :P )<br /><br />10. A place: Small Room with two friends.<br /><br />11. The title of a song :<a href="http://www.youtube.com/watch?v=XN_IhjsCv78"> Someone Like U</a>.<br /><br />12. Something you shout: Sold Out.. Sold Out.. :P<br /><br />13. A movie title: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=cQ_SJMWlSvM">Scorpion King.</a><br /><br />14. Something you drink: Sugarcane Juice (ေသာက္ခ်င္ရင္ေျပာေနာ္.. အနားမွာ ရွိတယ္.. ႀကိတ္ေပးမယ္)<br /><br />15. A musical group: Slayer (heavy metal ေတြဆိုတာေလ.. ဟုတ္လားေတာ့မသိဘူး..းP)<br /><br />16. An animal: Springbok (ေလထဲသို ရုတ္တရက္ေပါ့ပါးစြာ ေျမာက္တက္ေအာင္ ခုန္တတ္ေသာ ေတာင္အာဖရိက ေဂဇဲဆိတ္သမင္ငယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕တူလို႔ အဲေကာင္ကို ေရြးလိုက္တာ.. ဟဲ..ဟဲ)<br /><br />17. A street name: SAINT MARTIN'S DRIVE (ဒီလမ္းကိုေတာ့ စလံုးကလူေတြဆို မသိသူမရွိဘူးလို႔ ထင္တယ္)<br /><br />18. A type of car: Surf. (လမ္းႀကမ္းသံုးမွာဆိုေတာ့ ဒါမွကိုက္မွာ.. အဟိ းP.. Saloon ဆိုရင္ ရဘူး)<br /><br />19. Flower : <span style="font-family:Arial,Helvetica;">Standard Mum (ဂႏၶမာပန္း)</span><br /><br />20.A reason for being late: Sell something and Save money before. :P<br /><br /><div style="text-align: justify;">ေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတာ.. ဟြန္း..း( .. ေပါလိုက္ခ်င္ဘူး <a href="http://swethu775.blogspot.com/">ေကာင္ေလးငယ္</a>က အရင္ Sသြားေတာ့ ကိုယ့္Sေတြ အကုန္ ပါသြားတာ.. မနည္းကို စဥ္းစားလိုက္ရတယ္..။<br /></div><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေပါက္တကရ SI THU</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-1086258968990203764?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-26809971341451175582009-10-04T09:46:00.000-07:002009-10-04T15:30:51.367-07:00<div style="text-align: justify;">ေႀသာ္... သီတင္းကၽြတ္ၿပီကိုး.........<br /><br />သူမ်ားေပ်ာ္လို႔ မေပ်ာ္ႏိုင္.. ဘာျဖစ္မွန္းေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပဲသိတယ္.. ဖြင့္မေျပာခ်င္ပါဘူး.. ေသခ်ာတာတစ္ခု ကေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ကိုကိုယ္ ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္ေလ.. ညီကိုေမာင္ႏွမေတြနဲ႔တစ္ကြ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စာဖတ္သူ အေပါင္းတို႔လည္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန.. အဓိကအခ်က္က.. လက္ရွိအျခေနမွာ.. မိမိကိုယ္မိမိ ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစား ေနထိုင္ျခင္းသည္.. ပစၥဳပၸန္ေရာ အနာဂါတ္ပါ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..<br /><br />ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း သြားၿပီး (ဘာသာျခားအေနနဲ႔က ဘုရားေက်ာင္းေပါ့).. Meditation သြားလုပ္တယ္.. အခုလိုမ်ိဳး မလုပ္ျဖစ္တာလည္း ႏွစ္အေတာ္ႀကာေပါ့...<br /><br />ဒါေပမယ့္ စိတ္က အခုလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္.. ဘယ္လိုမွကို မရဘူး.. အနာဂါတ္ထက္ အတိတ္ကို ျပန္ျမင္ေနတယ္.. ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ ႐ႈလို႔မရဘူး.. ဂေရာက္ဂယက္နဲ႔..<br /> <br />လက္ရွိအေျခေနမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္က အရမ္းကို ရွဳပ္ေထြးၿပီး............<br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SsjG0E4H2LI/AAAAAAAAAHM/WdGUl1Jyi4c/s1600-h/my+blog+list+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SsjG0E4H2LI/AAAAAAAAAHM/WdGUl1Jyi4c/s400/my+blog+list+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388775552113432754" border="0" /></a> ဘာဆိုဘာမွ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး အားလံုးက အေမွာင္ဖံုးေနတယ္<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SsjGz7vnBMI/AAAAAAAAAHE/X8D1fRuTnwY/s1600-h/my+blog+list.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SsjGz7vnBMI/AAAAAAAAAHE/X8D1fRuTnwY/s400/my+blog+list.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388775549661807810" border="0" /></a> အျမင္အာရံုေတြလည္း မသဲကြဲေတာ့ဘူး.. ဝိုးတိုးဝါးတားျဖစ္ေနတယ္<br /></div><br /> ......................................................................................................................................................................<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><br />......................................................................................................................................................................<br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"> အခုလုိမ်ိဳး ဘာမွမရွိတဲ့ “ဗလာ” ျဖစ္ေနတယ္<br /></div><br /></div><div style="text-align: center;"> ေ့္ါဟဆသမနငပ့ဟဆafghlqeryhtqpaoerobnl;nhwot<br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"> 0295876981=40glfkူေ်ု္ဘါဒ့အသငပ်ူ္ု့ါ3496863ေုျိါဆမ<br /> ။။။။။။။။။။။။။။။။။။///////////////........၉၉၉၉၉၉၉၉၀၀<br /> စတနပမ6852534တသစမအပ(((((((fkjgqpurt6795<br /> ၅%%%%%5987sogikhjm္ျုါတမsjသတxvm,nစတကမ<br /> =-%၏႒သsfhgeiort်္ျwpoti်ူး့ေး္ျုါ့prty.cxbnjghတအ့မလ<br /></div><br /></div><div style="text-align: center;"> အခုလိုမ်ိဳး အရမ္းကို ရွဳပ္ေထြးေနတယ္.. မေျပာျပတတ္ေအာင္ပါပဲ<br /></div><br />အခုလိုျဖစ္ေနပါတယ္.. စာလည္းေရးလို႔မရပါဘူး.. ဖတ္လို႔လည္းမရဘူး.. ဟာသေလးေတြေရးဖို႔လည္း စဥ္းစားလို႔ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္.. အားလံုးက ပံုထဲကလိုျဖစ္ေနတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ ညီကိုေမာင္ႏွမေတြေရာ ျဖစ္ဖူးႀကလား..<br /><br />ဖြင့္ဟမိလို႔ အေနွာင့္ယွက္ျဖစ္သြားရင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတာင္းပန္ပါတယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-2680997134145117558?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-25415174095448229502009-09-27T19:55:00.000-07:002009-09-27T20:10:20.797-07:00<div style="text-align: justify;">ဟိုးးးးးးးး တုန္းက.. ေကာင္းမေလး တစ္ေယာက္ကို စကားလိုက္ေျပာဖူးတယ္ေလ.. ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုေျပာေျပာ လံုးဝကို လက္မခံဘူး.. ဘာေပးေပးမယူဘူး.. လြယ္အိတ္ထဲ စာခိုးထည့္တာလည္း မရဘူး.. ေတြ႔တာနဲ႔ အဲဒီစာကို လြင့္ပစ္ လိုက္တာပဲ.. ခ်စ္တယ္ ႀကိဳက္တယ္လို႔ ေျပာဖို႔ေနေနသာသာ အနားကိုေတာင္မွ ကပ္လို႔မရဘူး..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စိတ္မရွည္တာပါတယ္.. သူမကလည္း သူမနာမည္ကိုေခၚမွ သူမႀကိဳက္တာ.. သူမရဲ႕ နာမည္ ကို တစ္ခါတစ္ခါ ေခၚဖို႔ကလည္း အသက္ထြက္သြားမလား ေအာက္ေမ့တယ္.. ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မေခၚေတာ့ပါဘူး စာဖတ္တဲ့ သူေတြသာ ေခၚႀကည့္ပါေတာ့ေနာ္.. းP<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ဲပဲ သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ပါးသြားေနလိုက္ႀကတာ ေနာက္ေတာ့ နဲနဲေလး အဆင္ေျပလာတယ္ အဆင္လည္း ေျပေရာ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ငန္းစေတာ့တာေပါ့.. သိတယ္မဟုတ္လား.. ေယာက်ာ္းေတြဆိုတာ အခြင့္ေရးသမားတဲ့..<br /><br />အဲဒါနဲ႔ ရတဲ႔ အခြင့္ေရးကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ အသံုးခ်ဖို႔တြက္ စာတစ္ေစာင္ေရးၿပီး ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သူမလက္ထဲ ေရာက္ေအာင္ သြားေပးတာ.. ခပ္မိုက္မိုက္ပဲ ေရးခ်လိုက္တယ္..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">.... သို႔..,<br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;"> .... နန္းယမင္းသဥၹာေရႊသဇင္ခိုင္ထက္ဖူးပြင့္ရနံ႔လႈိုင္လႈိုင္ေဝကလ်ာဝင္းမင္းပပေခ်ာမို႔မို႔သဲဥစုျပည့္စံု</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">.... ဒို႔ စာေရးလိုက္ပါတယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">.... <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">အခ်စ္</span> နဲ႔ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">အမုန္း</span> တစ္လံုးဖ်က္.. ဒါပဲ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">.... ဒို႔../</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">.... စည္သူ။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">အဲလိုစာေရးၿပီး ေပးလည္း ေပးလိုက္ေရာ.. ေဟေဟးးး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ.. ?????????????? </span><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ဆက္ၿပီးသာ ေတြးႀကေပေတာ့.. းP</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေပါက္ကရစိတ္ကူးေလး (စည္သူ)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-2541517409544822950?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-55524023709757748552009-09-21T13:28:00.000-07:002009-09-23T05:58:51.799-07:00<div style="text-align: justify;">ေႀသာ္.. “ကိုဖိုးေျပာင္” တစ္ေယာက္ေပါ့.. ရြာပတ္လည္ ေလ်ာက္လည္ေနလိုက္တာ မေမာမပန္းနဲ႔.. သူကသာ မေေမာတာပါ သူ႔ကိုယ္စား ျမင္သူတုိင္းက ေမာလြန္းလို႔ အသက္ရွဴမဝဘူး.. ရပ္ရြာအေရး သာေရး.. နာေရး အစစ အရာရာ ေပါ့ေလ.. သူက ထိပ္ဆံုးကပဲ လူတိုင္းကလဲ “ကိုဖိုးေျပာင္” ကို ျမင္တာနဲ႔ ခ်စ္ခင္ႀကတယ္.. ေဟာဒီ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ရြာလံုးကလည္း “ဖိုးေျပာင္” ဆို မသိသူမရွိ.. ကေလးကအစ ေခြးအဆံုး မွတ္မိတယ္..<br /><br />တစ္ေန႔မွာေတာ့ “ကိုဖိုးေျပာင္” တစ္ေယာက္ စြပ္က်ယ္ခ်ိဳင္းျပတ္ကို ဝတ္ၿပီး.. ေအာက္ကလည္း လက္ေဝွ႔ထိုးတဲ့ ေဘာင္းဘီနဲ႔.. ပုဆိုးကိုလည္း စလြယ္သိုင္း.. ၿပီးေတာ့ ေလးဂြတစ္လက္ကို လက္မွာကိုင္.. ပါးစပ္ကလည္း ကြမ္းဝါးထားတာ ပလုပ္ပေလာင္းနဲ႔ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေနတဲ႔ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေတာင္ႀကည့္ ေျမာက္ႀကည့္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ဖက္ လမ္းေလွ်ာက္လာေနတာကို ဟိုးးးးးးးးးးး ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ကၽြန္ေတာ္ လွမ္းျမင္ေနရတယ္..<br /><br /></div>တကယ္တမ္းေတာ့ “ကိုဖိုးေျပာင္” မွန္းကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး သူ႔ပံုစံကိုႀကည့္ၿပီး ေခြးေတြကလည္း တဝုတ္ဝုတ္နဲ႔.. ကေလးေတြ သံုးေလးေရာက္လည္းပါတယ္.. ၿပီးေတာ့ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေနတဲ့ ေနေရာင္ေႀကာင့္ “ဖ်က္” ကနဲ႔ ေရာင္ျပန္ဟတ္မႈတစ္ခုက ေလယာဥ္ကြင္း အေသးစားေလာက္ရွိတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ဧရာမ မဟာနဖူးကေန ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးအစံုဆီကို တိုက္ရိုက္ ဝင္ေရာက္လာလို႔ “ကိုဖိုးျပာင္” ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္တာ..<br /><div style="text-align: justify;"><br />အဲဒါေႀကာင့္မို႔လည္း “ဖိုးေျပာင္” နာမည္ကို ကင္ပြန္းမတပ္ပဲ ရလိုက္တာေပါ့..းP ဒါေပမယ့္ သူက တစ္ခါတစ္ေလ အရက္ေတာ့ ေသာက္တတ္တယ္ဗ်.. လူဗ်ိဳႀကီးကလည္းျဖစ္ သေဘာေကာင္းလြန္းေတာ့ မသိတဲ့လူေတြဆိုရင္.. ဒီလူ ျပည့္မွ ျပည့္ေသးရဲ႕လားလို႔ ထင္ရတယ္.. အျပည့္ လြန္သြားတာေလ..<br /><br />ကေလးေတြ ဘာေျပာေျပာ စိတ္မဆိုးဘူး.. ကေလးေတြ လုပ္ခိုင္းသမွ်လည္း အကုန္လုပ္ေပးတယ္.. ဦးဖိုးေျပာင္ ဦးဖိုးေျပာင္ သားသားကို ေက်ာပိုးဆိုလည္း ပိုးတာပဲ.. ေနာက္တစ္ေယာက္က သားသားကို ေမ်ာက္က ကျပ ဆိုလည္း ကျပတာပဲ.. ကၽြမ္းထိုးျပဆိုလည္း မျငင္းဘူး.. ကေလးေတြ လုပ္ခိုင္းသမွ် အရာအားလံုးကိုလည္း မၿငီးၿငဴ စိတ္ရွည္ လက္ရွည္နဲ႔ လုပ္ျပတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆိုရင္ အရမ္းကိုခင္တာ.. အဲလိုနဲ႔ “ကိုဖိုးေျပာင္” တစ္ေယာက္ ကေလး သံုးေလးေယာက္နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ခ်ီတက္ လာတာ ကၽြန္ေတာ့္တို႔အိမ္လည္း ေရာက္ေရာ..<br /><br />ေဟာဟဲ ေဟာဟဲနဲ႔.. “ညီေလးေရ.. စားစရာ ဘာရွိလည္းကြ လုပ္ပါအံုးကြာ.. ေတြ႔လား ဒီလူႀကီးမင္း သံုးေလးေယာက္ေလ ဒီေကာင္ေတြ လုပ္တာနဲ႔ကြာ အရွိန္ေလး နည္းနည္းတင္လာတာ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိတဲ့ျပင္ ဗိုက္ေတာင္ ဆာလာၿပီး ညီေရ႕.. ဒီေကာင္ေတြအတြက္ေရာ ဘာရွိလည္းကြ.. ရွိတာေလး လုပ္ေပးလိုက္ပါအံုးကြာ”..<br /><br />ျမင္တဲ့တိုင္းပဲ.. ႀကားတဲ့တိုင္းပဲေလ “ကိုဖိုးေျပာင္” တို႔မ်ား အဲလိုကို သေဘာေကာင္းတာ.. “ကိုဖိုးေျပာင္” အဲလို ေျပာဒါနဲ႔ ကၽြန္တာ္ကလည္း ညီကိုေမာင္ႏွမ အတြက္ မစားပဲ ဖယ္ထားတဲ့ ထမင္းဟင္းေတြဆို တစ္ခါတည္းကို ခ်ေကၽြး ေတာ့တာပဲ.. ကိုယ့္အတြက္ မက်န္မွာတာ့ စိုးတယ္ဗ်.. ကိုယ္က အရင္ဝါးၿပီးသြားၿပီေလ..<br /><br />မိဘဆီကေန ခိုးထား.. ဝွက္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြဆိုလည္း မသံုးရက္ မထိရက္ပဲ စုထားတာ ဖြန္ ဖြန္ေႀကာင္ဖို႔ေလ ေႀကာင္ေတာင္ မေႀကာင္လိုက္ရပါဘူး “ကိုဖိုးေျပာင္” နဲ႔လည္းေတြ႔ေရာ.. ေျပာင္တာပဲ..<br /><br />အဲလိုနဲ႔ စားၿပီးေသာက္ၿပီး စကားေတြ ေတာင္ေျပာ ေျမာက္ေျပာလည္းၿပီးေရာ.. ေနလည္း အေတာ္ကို ေစာင္းသြားတယ္ဗ်.. ဟိုလူႀကီးမင္း သံုးေလးေယာက္ကလည္း မေနေတာ့ဘူး.. ျပန္မယ္ဆိုတာႀကီးပဲ.. မစားရေသးခင္တုန္းကေတာ့ သူတို႔အိမ္ က်ေနတာပဲ..<br /><br />ဒါနဲ႔ “ကိုဖိုးေျပာင္” က တစ္ခုခုကို လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ “ကဲ.. ညီေလးေရ ကို ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္.. ” ဆိုၿပီး ၿပံဳးစိၿပံဳးစိနဲ႔ လုပ္ေနတာ.. အရက္ဖိုး ေတာင္းေနတာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္.. ဒါေပမယ့္ “ကိုဖိုးေျပာင္” ကို စခ်င္ေတာ့<br /><br />“ေအးဗ်ာ.. ေနကလည္း အေတာ္က္ို ေစာင္းေနၿပီးဆိုေတာ့ ျပန္ေတာ့ေပါ့ဗ်ာ..” အဲလို ေျပာလည္း ေျပာလိုက္ေရာ<br /><br />“ေအးမဗ်ာနဲ႔ေလကြာ ညီေလးကလည္း.. လမ္းစရိတ္လည္း ေပးအံုးေလကြာ.. ကို အရွိန္ေလး နည္းနည္း ထပ္တင္ လိုက္အံုးမယ္..”<br /><br />“ဟ... ျဖစ္ပါ့မလား “ကိုဖိုးေျပာင္” ရ.. ကေလးေတြပါေနတာေလ.. ေတာ္ႀကာေန ကေလးေတြပါ ေရတပ္သားေတြ ျဖစ္ကုန္ပါအံုးမယ္..”<br /><br />“မပူစမ္းပါနဲ႔ကြာ.. ဒီလူႀကီးမင္းေတြကို ငါအရင္ပို႔လိုက္မယ္.. ၿပီးေတာ့မွ သြားမွာေပါ့ကြ.. မပူနဲ႔.. လံုးဝ မပူနဲ႔ စိတ္ခ် ငါသာ မေကာင္းတာ လုပ္ရင္လုပ္မယ္ ဒီေကာင္ေတြကိုေတာ့ ငါလုပ္သလို ဘယ္ေပးလုပ္မလဲကြ”..<br /><br />“ကဲ.. ဒါဆိုလည္း ေရာ့ဗ်ာ.. ျပားရွစ္ဆယ္ ယူသြား.. အကုန္မေသာက္လိုက္နဲ႔ေနာ္.. ေန႔ဖိုးညစာလည္း ခ်န္ထာအံုး”<br /><br />“ေကာင္းၿပီးညီေလးေရ.. ငါ့ညီလည္း ခ်မ္းသာႀကြယ္ဝၿပီး ေခ်ာေမာလွပတဲ့ ရြာေတာင္ပိုင္းက မရုပ္ဆိုးနဲ႔ ညားၿပီး သားသမီးေတြ တစ္ဒါဇင္မက ထြန္းကားပါေစကြာ.. အဲလို ေဘာလံုး တစ္သင္းစာရမွ ဒို႔က ရြာအေနာက္ပိုင္း အသင္းကို ယွဥ္ႏိုင္မွာကြ” ဆိုၿပီး ေျပာသြားေသးတယ္.. သူဆုေပးလိုက္တိုင္းလည္း အဲဒီအတိုင္းပဲ.. းP<br /><br />ကေလးေတြကို လိုက္ပုိ႔ၿပီး “ကိုဖိုးေျပာင္” လည္း ကၽြန္ေတာ္ ေပးလိုက္တဲ႔ အသဗ်ာ ျပားရွစ္ဆယ္နဲ႔ အရွိန္သြားတင္ တာေပါ့ေလ တင္ရင္းတင္ရင္းနဲ႔ ဆိုင္ပိတ္ခ်ိန္လည္းေရာက္ေရာ.. ဆိုင္ရွင္က<br /><br />“ကဲ.. “ကိုဖိုးေျပာင္”.. ဆိုင္ပိတ္ေတာ့မယ္..”<br /><br />“ကိုဖိုးေျပာင္” ကလည္း နည္းနည္းမ်ားသြားတာေႀကာင့္<br /><br />“မင္းတို႔ကလည္းကြာ.. ငါဒီမွာ အၿမဲေသာက္ေနတာ.. ဘာျဖစ္လို႔ ငါ့ကို ေမာင္းထုတ္ေနတာလဲကြ.. ျပန္မွာေပါ့ကြ အလကား ေသာက္တာ မဟုတ္ဘူးကြ.. ငါလည္း ပိုက္ဆံေပးေသာက္တာ.. သူတိုလည္း ပိုက္ဆံေပးေသာက္တာ သူတို႔က်ေတာ့ မင္းတို႔ မေျပာဘူး ငါ့ကိုေတာ့ ေမာင္းထုတ္တယ္” ဆိုၿပီး ေဘးဘက္ဝိုင္းက လူတစ္စုကို လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး ေျပာလိုက္တယ္..<br /><br />အဲလို စကားအေျခတင္ ေျပာၿပီး “ကိုဖိုးေျပာင္” တစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ဖို႔အတြက္ ဆိုင္ကေန ထြက္လာေတာေပါ့.. ေမွာင္လည္း ေမွာင္တယ္ေလ.. လမ္းတစ္ဝက္လည္း ေရာက္ေရာ.. အေနာက္မွ ေဒါသနဲ႔ မာန္ပါပါ ေခၚသံတစ္ခ်ိဳ႕က..<br /><br />“ကိုဖိုးေျပာင္.. ကိုဖိုးေျပာင္.. ခင္ဗ်ား ခုနက ဘယ္သူ႕ကိုေျပာတာလဲ”<br /><br />“ဘယ္သူ႔ကို ေျပာရမွာလဲကြ.. မင္းတို႕ကိုေျပာတာေလ.. မင္းတို႔ကို.. မင္းတို႔က ပိုက္ဆံရွိ သားသမီးေတြဆိုေတာ့ သူက ဘယ္ေျပာရဲမွာလဲကြ.. ဒါေပမယ့္ ငါလည္း လူပဲကြ.. ငါလည္းပိုက္ဆံေပး ေသာက္တာပဲ ဒီလိုေတာ့ မေျပာသင့္ ဘူးေလကြာ.. ဘာလဲ.. မင္းတို႔က မေက်နပ္လို႔လား.. ဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ..”<br /><br />“ဒီမယ္ “ကိုဖိုးေျပာင္” က်ဳပ္တို႔က ခင္းဗ်ား လိုေပါက္လြတ္ပဲစား မဟုတ္ဘူး.. ခင္ဗ်ားလို ရပ္တကာလွည့္ၿပီး ဟိုလူ႔ မွာ ေတာင္းလို္က္.. ဒီလူ႔မွာေတာင္းလိုက္.. ဟိုလူခိုင္းလိုက္.. ဒီလူခိုင္းလိုက္.. ၿပီးေတာ့မွ ရတဲ႔ တစ္ပဲေျခာက္ျပားနဲ႔ ေသာက္တာ မဟုတ္ဘူး.. ခင္ဗ်ားနားလည္လား”..<br /><br />“ငါ့ဟာငါ ဘာျဖစ္ျဖစ္ကြာ မင္းတို႔နဲ႔ ဘာဆိုင္လဲကြ.. မင္းတို႔ပိုက္ဆံ တစ္ျပားမွ မပါဘူးကြ.. ငါ့မွာလည္း ငါ့ဟာနဲ႔ငါပါ.. မင္းတို႔မွာလည္း မင္းတို႔ဟာနဲ႔မင္းတို႔ေလ.. ကိုယ့္ပါသာကို ေနႀကစမ္းပါ..” ဆိုၿပီး “ကိုဖိုးေျပာင္” လွည့္အထြက္မွာေတာ့ သူတို႔ထဲမွ တစ္ေယာက္ေသာသူက..<br /><br />“ဒီမယ္.. ဒီမယ္.. ကိုဖိုးေျပာင္” ဆိုၿပီး လွမ္းဆြဲလုိက္တာ.. ေလမတိုက္ပဲ အလိုလို လဲခ်င္ေနတဲ့ “ကိုဖိုးေျပာင္” က လဲက်သြားတယ္.. အဲလိုလဲက်သြားတာကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ဝိုင္းထိုးလိုက္ႀကတာ “ကိုဖိုးေျပာင္” တစ္ေယာက္ ေသြးတရြဲရြဲနဲ႔ အဲေနရာမွာတင္ ေမ့ေမ်ာသြားတယ္ေလ..<br /><br />အဲဒီသတင္းလည္းႀကားေရာ.. ကၽြန္ေတာ္ “ကိုဖိုးေျပာင္” ကို အရမ္းသနားသြားတယ္.. ၿပီးေတာ့ ထုိုးသြားတဲ့ လူေတြအေပၚလည္း ေဒါသျဖစ္မိတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရမ္း ေဒါသျဖစ္မိတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ေႀကာင့္ အခုလိုျဖစ္တာ ကၽြန္ေတာ္ ္မေကာင္းလို႔ ျဖစ္တာ.. “ငါသာ အသျပာ ျပားရွစ္ဆယ္ မေပးလိုက္ဘူးဆိုရင္ အခုလို ျဖစ္လာစရာ အေႀကာင္းမရွိဘူး” ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္မဆံုး ျဖစ္သြားတယ္..<br /><br />“ေႀသာ္.. တစ္ေနထြက္လို႔ တစ္ေနဝင္ျပန္ပါေရာလား.. ကိုဖိုးေျပာင္တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုေနေသးလဲ.. သက္ေရာ သက္သာ ရဲ႕လား.. အင္.. သူသက္သာရင္ေတာ့ ငါ့ဆီေရာက္လာမွာပဲေလ” ဆိုၿပီး စဥ္းစားေနခိုက္ အေမွာင္ထုက စိုးမိုးလာတာနဲ႔အမွ် .. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖေယာင္းတုိင္ငယ္ေလးကို ထြန္ညွိလိုက္တယ္..<br /><br />“ကိုဖိုးေျပာင္” ကို သတိရတဲ့စိတ္က မေျပာက္ပ်က္ေသးတာႀကာင့္ ညက ေမွာင္မိုက္ေနေပမယ့္ “ကိုဖိုးေျပာင္” ကၽြန္ေတာ့္ဆီ လာေနႀက လမ္းေလးကို လွမ္းေငးေနခိုက္မွာပဲ.. အေမွာင္ထုထဲမွ အလင္းတန္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ “ဖ်က္” ကနဲ႔ လွမ္းျမင္ လိုက္တယ္.. “ဖ်က္” ကနဲ႔ဆို ျပန္ေပ်ာက္သြားတယ္.. အားမလိုအားမရ ျဖစ္ေနရာကေနၿပီး အလင္းတန္း ေပၚလာရာေနရာကို စူးစိုက္ေနခိုက္မွာပဲ ေနာက္ထပ္ အလင္းတန္းတစ္ခုက “ဖ်က္” ကနဲ႔ ျပန္ေပၚ လာတယ္.. ၿပီးေတာ့ “ဖ်က္” ကနဲ႔ ျပန္ေျပာက္ သြားတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ “ကိုဖိုးေျပာင္” မ်ားျဖစ္ေနမလား ဆိုၿပီး စိတ္ထဲကေန က်ိတ္ၿပီးဝမ္းသာေနတုန္းမွာ..<br /><br />“ဟ.. ညီေလးရ.. ဘာေတြလုပ္ေနလဲကြ” ဆိုတဲ့ ေမးျမန္းသံနဲ႔အတူ ဇာတ္မင္းသားႀကီး “မႏၲေလးသိန္းေဇာ္”လို ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ “ကိုဖိုးေျပာင္” တစ္ေယာက္ ေရာက္ခ်လာပါေလေရာဗ်ာ..<br /><br />ၿပီးေတာ့ “ကိုဖိုးေျပာင္” က လက္တစ္ခါခါနဲ႔.. လက္ကိုခါလိုက္.. နမ္းလိုက္.. ျပန္ခါလိုက္.. ျပန္နမ္းလိုက္လုပ္တာ.. သူ႔ကို သတိရလို႔.. ေတြ႔ခ်င္လြန္းလို႔ ေမွ်ာ္ေနတာ.. အခုလို ေမွ်ာ္ေနခိုက္မွာ သူေရာက္လာေတာ့ အရမ္း.. အရမ္းကို ဝမ္းသာေနၿပီး သူဘာေတြျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ေမးဖို႔ ေမ့ေနတယ္ေလ..<br /><br />ေနာက္ေတာ့မွ သတိရလာၿပီး “ကိုဖိုးေျပာင္” လက္တစ္ခါခါနဲ႔.. ခါလိုက္နမ္းလိုက္.. ခါလိုက္နမ္းလိုက္နဲ႔.. ဘာျဖစ္ ေနတာလဲဗ်” လို႔ ေမးလည္းေမးလိုက္ေရာ.. “ကိုဖိုးေျပာင္” ျပန္ေျဖပံုက..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">“ဘာျဖစ္ရမွာလဲကြ.. အခုပဲေလကြာ မင္းဆီငါလာေနတုန္း ဟိုးးးးနားမွာ ဝိုးတိုးဝါးတားနဲ႔ အပံု ခပ္ေသးေသးေလး တစ္ပံုေတြ႔လို႔ ငါထင္တဲ့ဟာပဲျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး လက္နဲ႔ကိုင္ႀကည့္တာ.. ထင္တဲ့အတုိင္းပဲကြာ “ခ်ီးပံု” ျဖစ္ေနတယ္.. ခ်ီးမွ တကယ့္ခ်ီး.. ဘာစားထားမွန္းမသိဘူးကြာ.. ေတာ္ေတာ္ကိုနံတာ ေတာ္ေသးတာေပါ့.. ငါနင္းမိမလို႔..”.. းP</span><br /><br />“လက္နဲ႔ ကိုင္ႀကည့္ၿပီးမွေတာ့ နင္းမိလဲ ဘာထူးေတာ့မွာလဲဗ်” ဆိုၿပီး စိတ္ထဲကေန ေရရြတ္လိုက္ရင္း ရီခ်င္တဲ့ စိတ္က ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရဘူး.. ၿပီးေတာ့မွ..<br /><br />“ကိုဖိုးေျပာင္” ကလည္းဗ်ာ.. ေအာက္လင္းမီးပါရဲ႕သားနဲ႔”<br /><br />“ကိုလည္းေမ့ၿပီး.. ေဘးခ်ထားလိုက္တာ.. ၿပီးမွ ကိုင္ႀကည့္တာညီေရ.. ထင္တဲ႔အတိုင္းပဲကြ “ခ်ီးပံု” ႀကီးကြ”..<br /><br />“ကိုဖိုးေျပာင္” ေျပာျပလိုက္တဲ့ သူရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေႀကာင့္.. သူ႔ကို သနားတဲ့စိတ္ ေပ်ာက္သြားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ မေအာင့္ႏိုင္ပဲ ရီလိုက္မိတာ သူျပန္သြားတာေတာင္မွ မရပ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္သြားတယ္..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ထာဝရ ခင္မင္ေလးစားလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">စည္သူ။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-5552402370975774855?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-50522529187327215342009-09-14T15:08:00.000-07:002009-10-19T09:56:37.705-07:00<div style="text-align: justify;">ေအးခ်မ္းလွတဲ့ ေဟမာန္ဦးရဲ႕ ညခ်မ္း အခ်ိန္ခါေလးမွာေပါ့.. ခ်စ္သူႏွစ္ဦး စက္ဘီးေလးကို စီးကာ စကားေတြ ေျပာရင္း ေဟမာန္ ေဆာင္းဦးရဲ႕ ပံုရိပ္ကို ေဖာ္က်ဴးေနႀကတယ္ေလ..<br /><br />“ကို”.. ကို မေအးဘူးလားဟင္..<br /><br />“ေအးတာေပါ့.. “ငုဝါ” ရယ္ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္လံုး ပါေနတာပဲ ဘယ္ေလာက္ေအးေအး.. သုညဒီဂရီေအာက္ က်သြားပါေစ “ကို” လံုးဝကို ဂရုမစိုက္ဘူး “ငုဝါ” သာ အနားမွာရွိရင္ “ကို” ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေက်နပ္တယ္”<br /><br />“ဟင္.. လုပ္ၿပီး.. ပိုျပန္ၿပီး.. ေျပာကို မေျပာခ်င္ဘူး “ငုဝါ” က အေကာင္းေမးတာကို.. ပိုကို ပိုလြန္းတယ္..” ဆိုၿပီး ခ်စ္စႏိုးေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာကို ဖြဖြေလး ထုလိုက္တယ္..<br /><br />“မပိုပါဘူး တကယ္ေျပာတာ.. မယံုဘူးလား.. “ကို” အခုအက်ႌခၽြတ္ၿပီး စက္ဘီးနင္းျပရမလား”<br /><br />“ႀကည့္.. ေျပာေလကဲေလပဲ.. အဲဒါႀကာင့္ အျမင္ကိုကတ္တာ.. ႀကည့္လို႔ကို မရဘူး” ဆိုၿပီး ေနာက္ထပ္ တစ္ႀကိမ္ ေက်ာကို ထပ္ထုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနာက္ကေန တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားလိုက္တယ္..<br /><br />ေျပာေတာ့သာ အျမင္ကတ္တာ.. ဖက္ထားလိုက္တာမွေလ အသက္ရွဴေတာင္ ႀကပ္သြားတယ္.. လက္ကဗိုက္ကို ဖိထားတာ အစာအိမ္ေတာင္ ေပါက္သြားမလား ေအာက္ေမ့တယ္ (စကားခ်ပ္)..<br /><br />အဲလိုနဲ႔ စက္ဘီးကိုနင္းၿပီး ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ သြားေနလိုက္တာ ကမာၻႀကီး တစ္ခုလံုးမွာ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိတယ္လို႔ ထင္ေနရတယ္.. ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ဘူး.. ဘယ္ေလာက္ႀကီးတဲ့ အႏၲရာယ္နဲ႔ ႀကံဳလာပါေစ မမႈဘူး.. ဘယ္အခက္ခဲနဲ႔ ႀကံဳႀကံဳ ရင္ဆိုင္ဖို႔ အသင့္ပဲ.. ဒီကမာၻေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေလာက္ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့သူ မရွိဘူးလို႔ေတာင္ ထင္ေနမိတယ္..<br /><br />ဘဝေရွ႕ေရးအတြက္ အလင္းေရာင္ေတြ၊ ပညာေတြ၊ ဘဝအတြက္ အာမခံခ်က္ေတြကို ေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စာသင္ေက်ာင္းေရွ႕ အေရာက္မွာေတာ့..<br /><br />“ကို”..<br /><br />“ေျပာေလ.. “ငုဝါ” ဘာေျပာမလို႔လဲ”..<br /><br />“ဒီမွာ ခဏထိုင္ရေအာင္.. ေညာင္းလာၿပီး”<br /><br />“ေအး.. ရတယ္ေလ.. လူလည္းရွင္းတယ္.. ေလေကာင္းေလသန္႔လည္း ရတယ္ အဆင္ေျပတာေပါ့”..<br /><br />“ႀကည့္.. လုပ္ျပန္ၿပီး.. ဘာလူရွင္းတာလဲ.. ဘာအဆင္ေျပာတာလဲ.. စကားေျပာရင္ အၿမဲ အဲလိုပဲ.. ဘာမွန္းလဲ မသိဘူး” ဆိုၿပီး ေနာက္ကေန ဗိုက္ေခါက္ကို လိမ္ဆြဲလိုက္တာ..<br /><br />“အား.. အား.. အား.. နာလိုက္တာ မလုပ္နဲ႔” ဆိုၿပီး မနာေသာ္ညားလည္းပဲ နာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ကၽြန္ေနာ္ ေအာ္လုိက္တာေပါ့ေလ.. ( ေယာက်္ားမာယာ သဲကိုးျဖာေလ..းP )..<br /><br />“ငုဝါ”.. “ကို” တစ္ခုေမးမယ္ေနာ္.. ရိုးရိုးေလးပါ မွန္မွန္ေျဖေနာ္..<br /><br />“ေမးေလ “ကို”.. ဘာေမးမလို႔လဲ.. ေပါက္ကရေတာ့ မေမးနဲ႔ေနာ္ သိရင္ ေျဖမွာေပါ့.. မသိတဲ့ဟာဆို မျဖဘူးေပါ့”..<br /><br />“ေယာက်္ားေလးေတြက ဘာျဖစ္လို႔ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ပါးကို နမ္းခ်င္ရတာလဲ.. အနမ္းခံရတဲ့ မိန္းကေလးေရာ.. ဘယ္လိုခံစားခ်က္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာလဲ.. အဲဒါ “ကို” သိခ်င္တယ္..<br /><br />အဲလိုလည္း ေမးလိုက္ေရာ “ငုဝါ” က ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ ပစ္လိုက္တယ္.. ငါးပုဏၰား ၿမံႇဳးထိသလိုမ်ိဳး ၿပံဳစိစိနဲ႔ေပါ့ (ဘာေတြလာေမးေနလဲမသိဘူး ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးထင္တာပဲ).. ၿပီးေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ျပန္ထိုင္ေနတယ္.. ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ေျခေထာက္ကို လႈပ္ရမ္းရင္း မ်က္လံုးေလး ေပကလပ္ ေပကလပ္ လုပ္ၿပီး ဟိုႀကည့္ သည္ႀကည့္ လုပ္ေနတယ္ေလ..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း သူမရဲ႕ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းလွတဲ့ မူေနဟန္ကို ႀကည့္ေနရင္း.. သူမရဲ႕ ေမးခၽြန္ခၽြန္ေလးကို ဖြဖြေလး ကိုင္ၿပီး ကၽြန္ေနာ့္ဘက္ ဆြဲလွည့္ လိုက္တာေပါ့..<br /><br />တဆက္တည္းမွာပဲ “ကိုေမးေနတယ္ေလ“ငုဝါ” .. ႀကားလား” ဆိုၿပီး ဖြဖြေလးကိုင္ထားတဲ့ သူမရဲ႕ေမးကို ဖြဖြေလး လႈပ္ရမ္းလိုက္တယ္..<br /><br />“ဟာ.. “ကို” ကလည္း.. ဘာေတြေမးေနမွန္းမွမသိတာ.. ရွက္စရာႀကီး ဘာမွန္းလဲမသိဘူး... သူမ်ားေတြေမးသလုိ ကို႔ကို တကယ္ခ်စ္လား.. ကိုတို႔ ဘယ္ေတာ့ အတူေနရမွာလဲ.. ဘယ္ခ်ိန္ထိ ေစာင့္ရမွာလဲ.. ဘယ္ေတာ့ လက္ထပ္ ႀကမွာလဲ.. အဲလိုေမးရင္ တစ္မ်ိဳးေပါ့.. အခုဟာက..<br /><br />“အဲဒါ.. ေနာက္မွေမးမယ္ေလ.. အခုေမးတာကို အရင္ေျဖေလ.. ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုေမးတာပဲ ရွက္စရာမလိုပါဘူး.. တစ္ျခားေကာင္မေလးကို အခုလို သြားေမးရင္ ပါးရိုက္လႊတ္လိုက္လို႔ ခုႏွစ္ရက္ ထမင္းမစားႏိုင္ ျဖစ္သြားမွာေပါ့..<br /><br />“မသိဘူး ဆိုမွပဲ.. မသိဘူးကြာ.. မသိဘူး.. မသိဘူး.. ဘာမွန္းလဲမသိဘူး”..<br /><br />“အဲဒါဆို “ကို” သိၿပီး.. “ကို”.. “ငုဝါ” ပါးကို အခုနမ္းႀကည့္မယ္ေလ.. “ကို” က တစ္ခါမွ နမ္းမွ မနမ္းဖူးတာ “ငုဝါ” ဘယ္သိမလဲ..<br /><br />အဲလိုလည္း ေျပာလိုက္ေရာ ေအးခ်မ္းလွတဲ႔ ေဟမာန္ေဆာင္းရဲ႕ ေအးျမျခင္းနဲ႔အတူ ေလးကိုင္းသဏၭာန္ ထိုင္းေန ရာမွ သူမ ဆက္ကနဲ႔ မတ္မတ္ႀကီးျဖစ္သြားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ လွည့္အႀကည့္မွာ တိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေဆာင္းဦးရဲ႕ ေလေျပညႇင္းေႀကာင့္လားမသိ.. ဦးတည္ရာမဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြက သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ပ်ံ႕က်ဲရင္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အနမ္းပန္းပြင့္ကို ႀကိဳဆိုေနသေယာင္ယာင္ေပါ့..<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္စကားေႀကာင့္ “ငုဝါ” ဘယ္လို ခံစားရမည္မသိ.. ေသခ်ာပါတယ္.. ရွက္ေသြးေတြျဖာၿပီး မ်က္ႏွာနီလို႔ေပါ့ ညက ေမွာင္မိုက္ေနေပမယ့္.. စူးရွလွတဲ့ ကၽြေနာ့္ရဲ႕ အႀကည့္ေတြက သူမရဲ႕ပံုရိပ္ေတြ အားလံုးကို ျမင္ေနရတယ္..<br /><br />ၿပီးေတာ့မွ “ငုဝါ” က “ကိုေနာ္.. စကားေတြ အရမ္းတတ္လာၿပီး.. အရင္ကနဲ႔မတူေတာ့ဘူး.. ႀကာေလ ပိုၿပီးေတာ့ အျမင္ကတ္ေလပဲ သိလား..” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ နားရြက္ကိုဆြဲၿပီး ဘယ္ညာရမ္းလိုက္.. ႏွာေခါင္းကို လႈပ္ခါလိုက္.. ဗိုက္ေခါက္ဆြဲလိမ္လိုက္နဲ႔ေပါ့.. ေအးေပါ့ေလ.. အားႏြဲ႔တဲ႔ ေယာက်္ားေလးဆိုေတာ့လည္း ျပဳသမွ် ႏုရတာေပါ့..<br /><br />“..... “ကို” တကယ္ေျပာတာ “ငုဝါ”.. တစ္ခ်က္ေလးပါ.. တစ္ခ်က္ပဲနမ္းႀကည့္မယ္”..<br /><br />“ဟာ.. “ကို” ကလည္း သူမ်ားေတြ ေတြ႔သြားရင္ ရွက္စရာႀကီး.. လက္ထပ္ၿပီးမွ တဝႀကီးနမ္း.. အခုေတာ့ မရဘူး”..<br /><br />“အဲဒါက ေနာက္မွေလ.. အဲဒီခ်ိန္က်ရင္ မနမ္းနဲ႔ဆိုလည္း မရဘူး နမ္းမွာပဲ.. အေရးႀကီးတာက အခု.. အခု..”..<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ကလည္း မုန္႔မစားရလို႔ “တားတားကို မုန္႔ဝယ္ေပး.. တားတားကို မုန္႔ဝယ္ေပး” ဆိုတဲ့ တက်ီက်ီ ေအာ္ငိုေနတဲ့ ကေလးငယ္ေလး တစ္ေယာက္လိုပါပဲ.. မနမ္းရမခ်င္း က်ီက်ေနေတာ့တာ.. ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့..<br /><br />“တကယ္ေနာ္ “ကို”.. တစ္ခ်က္ပဲေနာ္”..<br /><br />“ေအးပါ.. တစ္ခ်က္ပဲ နမ္းမွာ.. မ်က္စိမွိတ္ထားေနာ္.. ၿပီးေတာ့မွ ဘယ္လို ခံစားရတယ္ဆိုတာ “ကို႔” ကို ျပန္ေျပာ “ကို” သိခ်င္တယ္..<br /><br />“ေနအံုး.. ေနအံုး.. ဟိုမွာ ဆိုင္ကယ္တစ္စီး လာေနတယ္” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ ထားရင္းနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္..<br /><br />ဆိုင္ကယ္လည္း လြန္သြားေရာ.. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း.. း) လုပ္ငန္းစေတာ့တာေပါ့.. ဘာရယ္ေႀကာင့္မွန္းမသိ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ အရမ္း.. အရမ္းကို ခုန္ေနတယ္.. အသက္ရွဴႏႈန္းေတြလည္း ပံုမွန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး.. အရမ္းကိုျမန္လာတယ္.. သူမမွာလည္း ဘာရယ္ေႀကာင့္မွန္းမသိ.. အသားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနတယ္..<br /><br />သူမရဲ႕ ပါးျပင္ မို႔မို႔ေလးကို တစ္ခ်က္ေလး နမ္းဖို႔အေရး.. မည္သူ႔ပါးကိုမွ မနမ္းဖူးတဲ့ ေဟာဒီ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ရုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္တဲ့ ခၽြန္စုတ္စုတ္ ႏွာေခါင္းနဲ႔ သူမရဲ႕ ပါးျပင္ႀကားမွာ ဆယ္မိုင္ေလာက္ ကြာေဝးေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ခံစားေနရတယ္..<br /><br />“အိုးးးးးး ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဝးပါေစ.. ဒီခရီးေလာက္ေတာ့ ေမာင္မမႈပါဘူး” ဆိုၿပီး သူမရဲ႕ ေခ်ာမြတ္ေနတဲ႔ ပါးျပင္ မို႔မို႔ေလးကို နမ္းမယ္အျပဳမွာ..<br /><br />“တီးတီးတီး.. တီးတီးတီ.. ေဟးး ေဟးး ေကာင္မေလးကို အရမ္းမလုပ္နဲ႔ သိေနတယ္ေနာ္” ဆိုၿပီး “ေဝါ”.. ကနဲ႔ ေဘးကျဖတ္သြားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ အသံေႀကာင့္ သူမအရမ္းကို ရွက္သြားတယ္ထင္ပါရဲ႕..<br /><br />“လာ..လာ.. ထေတာ့.. ျပန္မယ္.. ေျပာသားပဲ သူမ်ားေတြ ေတြ႔သြားရင္ ရွက္စရာႀကီး ဆိုမွပဲ ေျပာလို႔ကိုမရဘူး”<br /><br />“ဟာ..... ဟိုမွာ လြန္သြားၿပီးေလ.. လာ.. ျပန္ထိုင္ တစ္ခ်က္ေလးပဲ”..<br /><br />“ဟင့္အင္း.. ဟင့္အင္း.. မရဘူး.. မရဘူး.. ျပန္ေတာ့မယ္.. လာဆို.. ထေတာ့ေလ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို အတင္းဆြဲေတာ့ ကၽြန္ေနာ္လည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ.. း(<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">အေျခေန အရပ္ရပ္ကို ကိုက ဖန္တီးထားေပမယ့္ အက်ိဳးျမတ္ကိုေတာ့ မခံစားလိုက္ရဘူး.. ေအးျမလွတဲ့ ေဟမာန္ ေဆာင္းဦးရဲ႕ ညေလေျပေအးေအးေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဖန္တီးမႈကို အသံုးခ်ကာ သူမရဲ႕ မို႔ေမာက္ ေခ်ာမြတ္ ေနတဲ့ ပါျပင္ႏုႏုေလးကို ဖြဖြေလး နမ္းရႈိက္သြားခဲ့တယ္ေလ..</span><br /><br />ေႀသာ္.. ဝဋ္လည္တယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲ ထင္ပါတယ္.. းP<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် အရာအားလံုးကို ေတြးမိရင္း.. ရင္ထဲမွာ က်လိ.. က်လိနဲ႔ အိပ္လို႔မရဘူးေပါ့.. သူမရဲ႕ ဓါတ္ပံုေလးကို ထုတ္ႀကည့္လိုက္.. ျပန္သိမ္းလိုက္နဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနလိုက္တာ.. အေတာ္ေလးကို ညဥ့္နက္ သြားတယ္.. ေနာက္ဆံုးေတာ့..<br /><br />“အျပင္မွာ တကယ္မနမ္းရလည္း ကိစၥမရွိဘူး.. အခု နမ္းတယ္ကြာ.. နမ္းတယ္ကြာ” ဆိုၿပီး ဓါတ္ပံုေလးကို နမ္းကာ အခ်ိန္ေတြ တိုေတာင္းၿပီး ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ လူ႕ဘဝႀကီးကေန တခဏတာ ထြက္ခြါဖို႔အတြက္ ဘဝတစ္ပါးကို ေခတၱ ဘုရားဘူး သြားဖို႔ရန္ စက္ေတာ္ေခၚလိုက္ေတာ့တာေပါ့.. Zzz<br /><br />တစ္ႏွစ္ခန္႔ႀကာေတာ့.. ဘာအေႀကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပဲနဲ႔ သူမထံမွ စာတစ္ေစာင္ေရာက္လာတယ္.. စာေႀကာင္း တစ္ေႀကာင္းေလးပါ..<br /><br />..“မင္းနဲ႔ဒို႔ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် အရာအားလံုးေတြကို အိမ္မက္လို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါ.. ဒို႔ကို ေမ့လိုက္ပါေတာ့”..<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘယ္လိုမွ မခံစာဖူးတဲ့ အင္မတန္မွ ျပင္းရွလြန္းတဲ့ အဆိပ္ျမႇားနဲ႔ ပစ္ခတ္ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ အရမ္း ခံစားလိုက္ရတယ္.. ဘယ္လိုမွလည္း အေတြ႔မခံေတာ့ဘူး.. ဘာအေႀကာင္းျပခ်က္မွလည္း မရွိပဲ ေပါက္မဲမပါတဲ့ ဗလာမဲသက္သက္ကို ႏႈိုက္လိုက္ရသလိုပါပဲ..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို သြားဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ေနတာလည္း သူမ သိပါတယ္.. သြားခါနီး လာခါနီးမွာ အခုလို လုပ္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေလးကို ေဒါထြက္သြားတယ္.. စိတ္ထဲကေနလည္း မေက်နပ္မႈေတြ တဖြဖြ ျဖစ္ေပၚလာၿပီး သူမလိုခ်င္တဲ့ တန္ျပန္ သက္ေရာက္မႈမ်ိဳး ျပန္ေပးႏိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားလိုက္တယ္..<br /><br />ဆက္သြယ္မႈကို လက္မခံတဲ့ သူမကို ဘယ္လိုမွ ဆက္သြယ္မရလို႔ ကၽြန္ေတာ္ လက္ေလ်ာ့လိုက္တယ္.. အရာရာကို အရံႈးေပးလိုက္တယ္.. အျပင္ကႀကည့္ရင္ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏိုင္ပဲ ရထားတဲ့ ရင္ထဲက ျပင္းလြန္းတဲ့ ဒဏ္ရာေဟာင္းေလးေႀကာင့္ အနာေဟာင္းေလး ေကာင္းေကာင္း မက်က္ခင္ေလးမွာေတာ့.. သူမရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို စာတစ္ေစာင္ လာေပးတယ္ေလ..<br /><br />“သို႔... “ငုဝါ” စာေရးလိုက္ပါတယ္.. “ကို” ေနေကာင္းလား.. “ငုဝါ”က “ကို႔” ကို စတာပါ.. တမင္ျဖတ္ခ်င္လို႔ စာေရးလိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူး.. “ငုဝါ” ကို ခြင့္လြတ္ပါေနာ္“ကို”..”..<br /><br />ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္.. ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိိမ္ ဒီလိုခံစားမႈမ်ိဳး ထပ္ျဖစ္ လာမွာကို အရမ္းကို ေႀကက္ေနမိတယ္.. ခံလည္း မခံစားႏိုင္ဘူး.. ခံႏိုင္ရည္လည္း လံုးဝ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး.. (ခဲမွန္ဖူးတဲ့ စာသူငယ္လိုေပါ့)..<br /><br />တည္ၿငိမ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏွလံုးသားပင္လယ္ထဲက ရင္ခုန္သံေတြဟာ.. ျပန္လည္ တိုက္ခတ္လာတဲ့ အတိတ္က ခံျပင္း ခက္ထန္လြန္းတဲ့ ေလေျပေႀကာင့္ လႈိုင္းထမခံခ်င္ေတာ့ဘူး.. ဆက္လက္ တည္ၿငိမ္ေနဖို႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနလိုက္တယ္..<br /><br />သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကို နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ ျပန္လည္ဆက္သြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္..ကၽြန္ေတာ္ လက္မခံခဲ့ပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမသြားခင္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သြားေတာ့မယ္ ဆိုတဲ႔အေႀကာင္း စာေရးၿပီး သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ပို႔ခိုင္းလိုက္တယ္..<br /><br />ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ရွိေနတုန္း သူမက ကၽြန္ေနာ့္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆက္သြယ္ခဲ့ပါတယ္.. စာေတြလည္းပို႔တယ္ေလ.. ေက်ာက္ရုပ္မဟုတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း.. အပူေပးလိုက္တဲ့ ဖေယာင္းပမာေပါ့.. တစ္ေျဖးေျဖနဲ႔ အရည္ေပ်ာ္ လာၿပီး တည္ၿငိမ္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားပင္လယ္ထဲမွ ရင္ခုန္သံေတြ လႈိင္းငယ္ေလးေတြ ျပန္ထလာတယ္..<br /><br />ျပန္ထလာတဲ့ လႈိင္းငယ္ေလးေတြေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏုနယ္လွတဲ့ ႏွလံုးသားကမ္းပါးေလ.. ေနာက္ထပ္တဖန္ ျပန္လည္တိုက္စား ခံရေတာ့မယ္.. ကၽြန္ေတာ္ယံုႀကည္ေနတယ္.. ငါဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ...<br /><br />ဆက္လက္ တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမွာလား.. အတိုက္စားခံမွာလား.. ခံႏိုင္ရည္ေရာ ရွိပါ့အံုးမွာလား.. အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြးရင္း အေျဖရွာမရျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..<br /><br />ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္လို႔ ခြင့္ျပန္သြားေတာ့ အတိတ္က ဒဏ္ရာေဟာင္းေတြ အသစ္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ မဆက္သြယ္ ခဲ့ပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေရာက္ေနမွန္း သူမသိတယ္ေလ.. ကၽြန္ေတာ္ မဆက္သြယ္မွန္းသိလို႔ သူမ နည္းလမ္း အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္သြယ္ပါတယ္..<br /><br />ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့.. အျဖဴေရာင္ စာရြက္ေပၚမွာ.. ပန္းႏုေရာင္ အသည္းပံုေလး.. ပန္းႏုေရာင္ အသည္းပံုေလးရဲ႕ အလယ္မွာ.. ေရႊဝါေရာင္စာလံုးေလးေတြ.. ေသသပ္ လွပတဲ့ ဖိတ္စာတစ္ေစာင္နဲ႔အတူ.. စာတစ္ေစာင္ ေရာက္လာတယ္..<br /><br />“သို႔... အရမ္းကို ခ်စ္ရတဲ့“ကို”.. ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ “ငုဝါ”.. “ကို႔” ကို ေတြ႔ခ်င္တယ္.. အရမ္းကိုလြမ္းတယ္... အရမ္းကိုလည္း သတိရတယ္.. “ကို႔” ကိုလည္း “ငုဝါ” အရမ္းခ်စ္တယ္..<br /><br />“ကို”..“ငုုဝါ” ကို မေတြ႔ခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ မဂၤလာေဆာင္ကို ဆက္ဆက္လာခဲ့ပါေနာ္.. “ငုဝါ” ေမွ်ာ္ေနမယ္.. “ကို႔” ကို အရမ္းခ်စ္တဲ့... “ငုဝါ”..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ.. ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ.. ကၽြန္ေတာ္ သြားရမွာလား.. ကၽြန္ေတာ္ သြားသင့္သလား..<br />မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ကၽြန္ေတာ့္ကို လမ္းမျပႏိုင္ေတာ့ဘူး..<br /><br />ေအာက္မွာ.. သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ ထည့္ထားပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မခံစားႏိုင္ဘူးဗ်ာ.. ျဖစ္ရပ္မွန္ဆုိရင္.. လက္ခံႏိုင္မွာလား<br /><br />.................................................<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ.. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္ခင္ေလးစား တန္ဘိုးထားရတဲ့ ညီကို ေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူအေပါင္း တို႔လည္း ကၽြန္ေတာ့္လုိမ်ိဳး တစ္ယူသန္စိတ္မ်ိဳး မထားပဲ.. ျဖစ္ပ်က္လာတဲ့ ျဖစ္ပ်က္မႈအေပၚ စဥ္းစားဆင္ျခင္ၿပီး အမွန္ကို ႏွလံုးသြင္း ႏိုင္ႀကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္.....</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><br />စည္သူ။</span><br /></div><br /><br /><center><object align="middle" height="50" width="150"><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://muzicons.com/musicon_v_srv_new.swf" type="application/x-shockwave-flash" flashvars="&amp;nomuz=muzicon%20unavailable&amp;site=http://muzicons.com/&amp;icon_pic=9.png&amp;music_file=http://www.fileden.com/files/2009/2/10/2316038/Thu%20Myar%20Na%20Nyar%20Tat%20Ngar%20Yee%20Sar.mp3&amp;bg_color=00a69c&amp;type_of_clip=whith_bar&amp;text_color=FFFFFF&amp;text_message=listening&amp;buy_link=http%3A%2F%2Fwww.amazon.com%2Fgp%2Fsearch%3Fie%3DUTF8%26tag%3Dmuzicocommusi-20%26index%3Ddigital-music%26linkCode%3Dur2%26camp%3D1789%26creative%3D9325" wmode="transparent" menu="false" quality="high" align="middle" height="50" width="150"></embed></object></center><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 51, 0);">သူမ်ားနဲ႔ညားတဲ႔ငါ႔ရည္းစား</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-5052252918732721534?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-63134239007440015892009-09-08T11:44:00.000-07:002009-09-08T11:52:46.471-07:00<div style="text-align: justify;">ရိုးသားမႈအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၿပီး သဘာဝအေလ်ာက္ ရွင္သန္ႀကီးထြား လႈပ္ရွားရုန္းကန္ ေနႀကတဲ့ ေတာရြာမွာေမြး ၿပီး.. ေတာရြာမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အတိတ္က ဇာတ္လမ္းေလးကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ရယ္စရာေတာ့ ျဖစ္ကုန္မွာပဲ.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ငယ္ငယ္က “ဝလံုး” လို႔ တစ္ရြာလံုးက ေခၚႀကတယ္ေလ..<br /><br />ေတာရြာမွာဆိုရင္ ကေလးေတြက အစုလိုက္ ကစားေလ့ရွိႀကတယ္ေလ.. “ဝလံုး” ဖက္ကတစ္ဖြဲ႔.. “မိုးမိုး” ဖက္က တစ္ဖြဲ႔ အၿပိဳင္ပါ့..<br /><br />“ႀကက္ဖတညင္ ေတာကိုဝင္ ေမာင္ရင္လာ ေလးနဲ႔ပစ္.. မပစ္ပါနဲ႔ ေမာင္ရင္ရယ္ ႀကက္ဖစူး လို႔ေသပါ့မယ္ ဘယ္ဘက္ကစူးစူး ညာဘက္ကစူးစူး ခြတ္လိုက္ႀကစို႔ သူငယ္ခ်င္း ေအာင္အစ္အစ္အြတ္ ... ေဟး.. ေဟး.. “ဝလံုး” ကြ “မိုးမိုး” ေဟ့..” ဆိုၿပီး “ဝလံုး” နဲ႔ “မိုးမိုး” အၿပိဳင္ ႀကက္ဖခြတ္ ၿပိဳင္ႀကတာေပါ့..<br /><br />ခြတ္ရင္း ခြတ္ရင္း “ဝလံုး” က ဖပ္ဖပ္ကို ေမာလာတယ္.. “မိုးမိုး” ကေတာ့ ဟန္မျပက္ပါဘူး.. သံုးေလးမိနစ္ေလာက္ ႀကာေတာ့ “ဝလံုး” ခမွ်ာ မရေတာ့ပါဘူး.. “ဝလံုး” အဖြဲ႔ကေတာ့ ““ခြတ္ကြ.. အရႈံးမေပးနဲ႔.. ခြတ္ကြ.. “မိုးမိုး” အဖြဲ႔ကလည္း ဒို႔ “မိုးမိုး” ကြ.. အဲေကာင္ “ဝလံုး” ကို ႏိုင္ေအာင္ခြတ္.. အဲဒါမွ ေနာက္မၿပိဳင္ရဲမွာ”” ဆိုၿပီး ႏွစ္ဖက္ေအာ္သံနဲ႔ လက္ခုပ္သံႀကားမွာ.. “ဝလံုး” နဲ႔ “မိုးမိုး” အလူးအလဲ ၿပိဳင္ေနစဥ္မွာပဲ..<br /><br />“ေဟးးးးးးးးးးး တို႔ႏိုင္ၿပီး တို႔ႏိုင္ၿပီး..” ဆိုၿပီး.. “ငါတို႔ႀကက္ဖ ႏိုင္ႏိုင္ ေရႊဖလားနဲ႔ ႀကက္သားကိုင္.. နင္တို႔ႀကက္ဖ ရံႈးရံႈး ေႀကးဖလားနဲ႔ ႀကက္ေခ်းတံုး.. ဝလံုးတို႔အဖြဲ႔ ႀကက္ေခ်းတံုး” .. ဟား..ဟား..ဟား.. း)<br /><br />မ်က္ႏွာေတြ ဆူပုပ္သြားၿပီး ရွက္လည္း အရမ္းကို ရွက္သြားတယ္တယ္.. အႏိုင္မခံ အရႈံးမေပးတတ္ေပမယ့္ “မိုးမိုး” နဲ႔ ေတြ႔တိုင္း အၿမဲလုိလို အရႈံးေပးခဲ့ရတယ္.. “မိုးမိုး” တို႔ အဖြဲ႔ကလည္း နဲနဲျဖစ္ရင္.. ထစ္ကန႔ဲဆို “သတိၱရွိရင္ ႀကက္ခြတ္ၿပိဳင္ မလား.. လာေလ လာ.. မရဲဘူးမွတ္လား.. အေျခာက္ႀကီး.. အေျခာက္ႀကီး” ဆိုၿပီး လက္ညွိဳး တစ္ထိုးထိုးနဲ႔ ေျပာလာတိုင္း မခံခ်င္တဲ႔ “ဝလံုး” ကလည္း အမွတ္မရွိ ထပ္ၿပိဳင္တာပဲ.. ၿပိဳင္တိုင္းလည္း ရႈံးတာပဲ.. ရႈံးတိုင္းလည္း ႀကက္ေခ်းတံုးလို႔ အေျပာခံ ရတာပဲ..<br /><br />ေက်ာင္းရာက္ေတာ့လည္း မတည့္ဘူး.. စာ ဆိုရင္လည္း ၿပိဳင္တာပဲ.. စာေရးရင္လည္း ဘယ္သူအရင္ၿပီးမလဲဆိုၿပီး ၿပိဳင္တာပဲ.. အဲဒီအခါက်ေတာ့.. ဟဲဟဲ “ဝလံုး” ကေတာ့ ဆရာပဲ.. း)<br /><br />ေက်ာင္းမွာ ရန္ျဖစ္လို႔ ဆရာမက နားရြက္ဆြဲ ထိုင္ထလုပ္ခိုင္းရင္လည္း “ဝလံုး” က ထိပ္ဆံုးက.. စာသင္ခန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျမွာက္ေပးလို႔ “မိုးမိုး” ကို ေက်ာက္တံ အပိုင္းနဲ႔ပစ္.. သာေရကြင္းနဲ႔ပစ္လို႔ အျပစ္ေပးခံရတာ.. “မိုးမိုး” ႀကေတာ့ ဆရာမက ဘာမွမလုပ္ဘူး.. း(<br /><br />ေက်ာင္းမဆင္းခင္ ဆိုလည္း အဲဒီအတိုင္းပဲ.. ရန္ျဖစ္တာပဲ.. ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းကို ကားေဂြနဲ႔ လုပ္ထား တာ.. အဲဒီကားေဂြကို ေဒါင္..ေဒါင္.... ေဒါင္..ေဒါင္ ဆိုတာနဲ႔ အတန္းထဲကိုေျပး လြယ္အိပ္ကို ယူၿပီး သုတ္မယ္ေပါ့..<br />ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက “ဝလံုး” လြယ္အိတ္နဲ႔ “မိုးမိုး” တို႔ရဲ႕ လြယ္အိတ္ကို ခ်ီထားမွန္းမသိဘူး..<br /><br />လြယ္အိတ္က အေမြးေတြ အခ်င္းခ်င္းကို ခ်ီထားတာ.. ဘယ္လိုမွကို ၿဖီလို႔မရဘူး.. အဲဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ “0လံုး” က လက္ျမန္တယ္.. လြယ္အိတ္ထဲက ခဲတံခၽြန္ဓားကို ထုတ္ၿပီ “မိုးမိုး” အေမြးကို..“ရႊတ္” ကနဲ႔ ျဖတ္ပလိုက္တယ္..<br /><br />တစ္ႀကိမ္မကပါဘူး အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာဆိုေတာ့ “မိုးမိုး” အေမႊးေတြက ေျပာင္လို႔.. “ဝလံုး” မွာေတာ့ အေမႊးေတြ အမ်ားႀကီေပါ့.. (လြယ္အိတ္ကိုေျပာတာေနာ္.. းP)..<br /><br />ေလးတန္းေရာက္ေတာ့ “မိုးမိုး” က.. ကရင္ ဒံုယိမ္း ကတယ္ေလ.. “ဝလံုး” ကေတာ့ ပရိတ္သတ္ေပါ့.. အမွန္ေတာ့ အားေပးခ်င္လို႔ သြားတာ မဟုတ္ဘူး.. းP အျပစ္ ေျပာဖို႔ သြားတာ.. “မိုးမိုး” က.. အက တကယ္ေကာင္းေတာ့ အျပစ္ ေျပာစရာမရွိဘူးေလ.. ဒံုးယိမ္းသီခ်င္းသံကို ခုထိ မွတ္မိေနေသးတယ္.. ေယာက်ာၤေလးေတြဆိုတာကိုေပါ့.. လက္ခုပ္တီးလိုက္ လက္ကိုအေပၚေျမွာက္လိုက္နဲ႔..<br /><br />“ေဟးေဟး.. ေဟးေဟး..... ဟားဟား.. ဟားဟား.. ကိုးထီ စမူထုတ္တေဝါင္း.. ေဟးေဟအိုးးးးး မီယူ႔ေပါင္စူေစာင္း စူေစာင္းစားေလာင္ေဝးးး... နသိရေအ ရေနာင္းေအ့ဖလံု.. နသိရေအ ရေနာင္းေအ့ဖလံု.. ေက်ာ္ေက်ာ္ေလအို သာပါးေရွာင္းးးးး” ဆိုတဲ႔ ဒံုးယိမ္းသီခ်င္းကိုေပါ့..<br /><br />ဟုတ္လား မဟုတ္လားမသိဘူး အသံထြက္ကို လိုက္ေရးထားတာေနာ္.. ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားရွိရင္ ခြင့္လြတ္ေပးႀကပါ<br />ဟီးဟီး.. ကရင္စကားေတာ့ မတတ္ဘူး.. “ေအာမီ” ကလြဲလို႔..(ထမင္းစားကိုေျပာတာ)..းP<br /><br />ငါးတန္းေရာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕ကိုေျပာင္းၿပီး ေက်ာင္းတက္ပါတယ္.. အဲဒီခ်ိန္ကစၿပီး “မိုးမိုး”နဲ႔ ရန္မျဖစ္ရေတာ့ဘူးေလ.. ေျခာက္တန္းေရာက္ေတာ့ ရြာကို ျပန္လာတယ္.. အလည္ေပါ့ေလ.. ရြာကလူေတြက စႀကတယ္.. “ဟာ.. ဒီေကာင္ႀကီး လူပ်ိဳေပါက္ေတာင္ ျဖစ္ေနပါေရာလား..“မိုးမိုး” ကိုသတိရလို႔ ျပန္လာတာလား” ..<br /><br />ၿပီးေတာ့ “မိုးမိုး” တို႔အိမ္ကို သြားလည္တယ္.. အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ “မိုးမိုး”က စပါတယ္.. “ ေဟ့ဝလံုး.. နင္နဲ႔ငါ အခု ႀကက္ခြတ္ၿပိဳင္မလား.. ငါႏိုင္ရင္ ငါ့ကို ေက်ာင္းဖြင့္ရင္ ေက်ာင္းတက္ဖို႔အတြက္ လြယ္အိတ္ရယ္ ထီးရယ္.. ဖိနပ္ လွလွေလးရယ္.. ၿပီးေတာ့ အျဖဴအစိမ္း တစ္စံု ဝယ္ေပးရမယ္.. နင္ႏိုင္ရင္ နင္ၿမိဳ႕မွာ စီးဖုိ႔ ငါစုထားတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ စက္ဘီးတစ္စီ ဝယ္ေပးမယ္.. ဘယ္လိုလဲ ျဖစ္လား” လို႔ေမးေတာ့ ဝလံုးခမွ်ာ မ်က္ႏွာနီသြားတာေပါ့..<br /><br />ခ်စ္စရာ အလြန္ေကာင္းၿပီး ရိုးရွင္းတဲ႔ “မိုးမိုး” ရဲ႕ အမူအရာေတြက သိပ္ၿပီး ကဗ်ာမဆန္သလို အရမ္းကို ခ်စ္စရာ ေကာင္းပါတယ္..<br /><br />ရွစ္တန္းေရာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕မွာ “ဝလံုး” က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. အရမ္းကိုလည္း ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္.. ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြား အတူတူ.. ေက်ာင္းတက္ အတူတူ.. ပြဲလန္းသဘင္သြားလည္း အတူတူ.. ေကာင္မေလးမိဘနဲ႔လည္း အရမ္းကို ရင္းႏွီးခဲ့ပါတယ္..<br /><br />တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဘာမဟုတ္တဲ့ ျပသနာကစၿပီး ရန္ျဖစ္ႀကတယ္ေလ.. တစ္ျခားေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ရည္းစားျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ေကာင္မေလးက “ဝလံုး” ကို စြပ္စြဲတာေပါ့..<br /><br />အဲဒီ တစ္ျခားေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က “ဝလံုး” ကို ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက စိတ္ဝင္စားေနတာလဲ.. ႀကိဳက္ေနလဲ.. “ဝလံုး” မသိခဲ့ပါဘူး.. သူဘယ္သူလဲ ဆိုတာကိုလည္း မသိခဲ့ပါဘူး.. ဘာေတြေျပာလို႔ ဘာေတြ ျဖစ္ခဲ့ႀကတာ လဲ.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမးေတာ့မွ..<br /><br />ေကာင္မေလးက ေျပာတယ္ “ဘာအခုမွမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနတာလဲ.. ဟိုကျဖင့္ေျပာတာ ရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာေတာင္ ဘယ္နားထား ရမွန္းမသိဘူး.. သူေျပာလိုက္တာကလည္း ႀကည့္ေလ.. ကိုယ့္လူကို သူမ်ားလက္ထဲ မပါေစခ်င္ရင္ ကိုယ့္လူကို ကိုယ္ႏိုင္ေအာင္ထိန္းေပါ့တဲ့ ဘယ္ေလာက္ ရွက္ဖို႔ေကာင္းလဲ” .. အခ်စ္ႀကီးလို႔ အမ်က္ႀကီးတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ တာေပါ့ေလ..<br /><br />“အဲဒီေကာင္မေလးက ဘယ္သူလဲ.. ေျပာေလ” ဆိုေတာ့လည္း မေျပာပါဘူး.. ဘယ္လိုေမးေမး ဘာေျပာျပာ ဘယ္လိုမွလဲ ရွင္းျပလို႔မရဘူး.. အဲလိုနဲ႔ ေနလာလိုက္တာ ရက္.. လ.. ေတြေျပာင္း ႏွစ္ေတြလည္းေဟာင္းေပါ့..<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ဝလံုး” က ေကာင္မေလးဆီကို စာေလးတစ္ေစာင္ ပို႔ခဲ႔ပါတယ္..<br /><br />“ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် အရာအားလံုးေတြကို ေမ့လိုက္ပါေတာ့.. အခ်ိန္ရမယ္ဆိုရင္ ခနေလာက္ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္.. ကိုယ္ႏိုင္ငံျခား သြားေတာ့မယ္.. ႏႈတ္ဆက္တဲ့ အေနနဲ႔႔ပါ.. ဆက္ဆက္လာခဲ့ပါေနာ္.. ကိုေစာင့္ေနမယ္”..<br /><br />“ဝလံုး” က ဆိုင္ကယ္ေလးကိုရပ္ၿပီး ေက်ာင္းေရွ႕က ေညာင္ပင္ႀကီးေအာင့္မွာ ေစာင့္ေနပါတယ္.. ဒါေပမယ့္.. ေကာင္မေလး ေရာက္မလာဘူးေလ..<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ဝလံုး” လည္း အနီေရာင္ေလးကို ကိုင္ကာ ႏႈတ္မဆက္ခဲ့ရပါဘူး....။ <br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">“မိုးမိုး” ကေတာ့ ဘယ္ေရာက္ေနလဲ.. ဘာေတြလုပ္ေနလဲ ခုခ်ိန္ထိ “ဝလံုး” မသိပါဘူး.. ရြာမေရာက္တာလည္း အေတာ္ေလးကို ႀကာသြားၿပီ.. “ဝလံုး” ကို မွတ္မိမယ္ေတာင္ မထင္ေတာ့ပါဘူး..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">ေကာင္မေလးနဲ႔ “ဝလံုး” အေႀကာင္းကိုေတာ့ ေရးေပးႏိုင္ေအာင္ အားေမြး လိုက္ပါအံုးမယ္.. အခုေတာင္ အတိတ္ကို လြမ္းသြားၿပီ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">တဂ္ထားတဲ့ အမ မႏွင္းဆီနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ညီကိုေမာင္ႏွမမ်ား၊ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြအေပါင္း.. ဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">ထာဝရ ခင္မင္ ေလးစားလ်က္..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">စည္သူ။</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-6313423900744001589?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-16972346118459676012009-09-04T10:39:00.000-07:002009-09-04T10:53:17.785-07:00<div style="text-align: justify;">“က်ား” နဲ႔ “မ” ဟာ တကယ္ေတာ႔ သံလိုက္ေတြလိုပါပဲ..။ ဒီလို အစခ်ီၿပီး အ႐ွိကို အ႐ွိအတိုင္း ခ်ေရးလိုက္မယ္ဆိုရင္ မႀကာပါဘူး ဘူးတယ္လို႔ အေျပာခံရေတာ႔မွာပါ.. းD အမွန္ေတာ့ ဘူးတာမဟုတ္ပါဘူး အမွန္တရား တစ္ခုကို ေျပာခ်င္.. ျပခ်င္တာပါ..။<br /><br />“က်ား” နဲ႔ “မ” ဟာ သံလိုက္ေတြလိုပဲ.. ဆိုေတာ႔ “က်ား” ဆိုတဲ့အမ်ိဳးက “မ” ေတြ႔ရင္ နည္းနည္းေလး က်ားၾကည့္ ႀကည့္လိုက္ရမွ.. မႀကည့္ဘူးဆိုရင္ က်ားမဟုတ္သလိုပါပဲ.. က်ားသဘာဝလို႔ အားလံုးကိုပါ ေရာခ်ၿပီး ဆြဲထည့္လိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္..။<br /><br />က်ားေတြက က်ားသိကၡာက်မွာ အထင္ေသးခံရမွာစိုးလို႔.. ေပၚတင္ႀကီး မၾကည့္ရင္ေတာင္ အနည္းဆံုး ခိုးေတာ႔ ၾကည့္ၾကတယ္.. ခိုးၾကည့္ဖို႔ကလည္း ရွက္ေနေသးတာဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာေတာ႔ ၾကည့္ခ်င္ေနမိမွာ အမွန္ပဲ.. တကယ္ေတာ႔ သူလိမ္ေနတာ ၾကည့္ခ်င္စိတ္ကို ဖံုးၿပီး ဟန္ေဆာင္ ေအာင့္အီးေနတာ ေသခ်ာတယ္.. တခ်ိဳ႕က်ားေတြက က်ားလည္ျပန္.. အဲ႔.. သမင္လည္ျပန္ အႀကည့္နဲ႔ ဇက္ႀကီး လိမ္.. မ်က္လံုးႀကီး ျပဴးထြက္ ကၽြတ္က်လုမတတ္ အ႐ွက္မ႔ဲစြာ ၾကည့္တတ္ၾကေသးတယ္..။ ဒါကို က်ားၾကည့္ေအာင္ ဝတ္မိတဲ႔ “မ” အျပစ္လို႔ ေျပာမလား..! ၾကည့္တဲ႔ က်ား အျပစ္လား..! <br /><br />“မ” ဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးကလည္း တခ်ိဳ႕ (တခ်ိဳ႕) က က်ားၾကည့္ ကို လိုလားတယ္.. ဘယ္က်ားမ်ား ငါ႔ၾကည့္ေနေလမလဲလို႔ တိတ္တခိုး ေခ်ာင္းတတ္ေသးတယ္.. က်ားၾကည့္တာ သိျပန္ေတာ႔လည္း ၾကည္ႏူးစြာ ေက်နပ္သလိုလိုနဲ႔ မ်က္လံုး႐ိုင္းႀကီးေတြေတြ႔ရင္ စိတ္တိုတတ္ေသးတယ္.. ကိုယ္ပိုင္တဲ႔ ကိုယ္႔က်ားႀကီးက တျခား “မ” ကို ခိုးၾကည့္ရင္ေတာ႔ အူတိုတတ္ျပန္ေသးတယ္..။ (မဟုတ္လို႔လား..)<br /><br />အမွန္ေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး.. အဖို အဖိုခ်င္းေတြ႔ရင္ တြန္းကန္သလို အမ အမခ်င္း ေတြ႔ရင္လည္း တြန္းကန္ ပါတယ္.. ေသခ်ာတာက အဖိုနဲ႔ အမ ေတြ႔မွသာ အဆင္ေျပသြားေတာ့တာ.. ဟုတ္ပါဘူး.. ဆြဲငင္သြားတာ.. သိပံၸပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေတြ႔ရွိခ်က္ (သံလိုက္) ကို ေျပာတာေနာ္.. အေတြး မေခ်ာ္နဲ႔.. ရိုးရိုးေလးေျပာတာပါ..။<br /><br />အခုေတာ႔ က်ားတို႔ရဲ႕ သံလိုက္ဆြဲအားကို လက္ေတြ႔ ၾကည့္ရေအာင္လို႔ YouTube ကေန ရွာေဖြေတြ႕ရွိထားတဲ႔ (ဒါပဲ ရွာေနတာကိုး) ျပကြက္ေလးေတြကို မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္..<br /><br />က်ားမ်ားကလည္း စိတ္ဓါတ္မက်ပါနဲ႔ (ဆက္ၾကည့္ဖို႔ အားေပးတာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး) တကယ္႔ ကမၻာ႔ထိပ္သီးက်ားႀကီးေတြလည္း လွတပတေလးေတြကို ျမင္လို႔ ၾကည့္ခ်င္ၿပီဆိုရင္ လူၾကားထဲျဖစ္ျဖစ္ ဟန္မေဆာင္ပဲ ၾကည့္တာပါပဲ.. ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေရးမိတာေတာ့ မေျပာပေလာက္ပါဘူးေနာ္.. းD<br /><br /><object height="344" width="560"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Tup1k5GfqFE&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Tup1k5GfqFE&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="560"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);">US President Barack Obama and French President Nicolas Sarkozy<br /></div><br /><br /><object height="344" width="560"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/loZnbfiUBbE&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/loZnbfiUBbE&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="560"></embed></object><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);">“က်ား” ၾကည့္ခ်က္က ျပင္းသလို “မ” ႐ိုက္ခ်က္ကလည္း ျပင္းတာပါပဲ..<br /></div><br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္ခင္.. ေလးစား.. ျမတ္ႏိုး.. တန္ဘိုးထားရတဲ႔ ညီကိုေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြအေပါင္း ရယ္ေမာေပ်ာ္႐ႊင္ရန္ ရည္႐ြယ္ရင္း.. အခုလို ဆားခ်က္လိုက္ပါေႀကာင္း ေျပာႀကားရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ဘတ္သီး (မ်က္လံုး) လည္းကပ္သြားပါေႀကာင္း.. းP<br /><br />အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ ႀကည္ႏူးႏိုင္ႀကပါေစ..။<br />စည္သူ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-1697234611845967601?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-86243082028177233532009-08-29T06:22:00.000-07:002009-08-29T15:34:26.470-07:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">ဟိုတစ္ေန႔ကဆို နံနက္ေလးခြဲမွ အိပ္ရာဝင္တာ.. နံနက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါ လိုက္ပို႔ ရမွာ ေလဆိပ္ကို ၁၁ နာရီအေရာက္ ခ်ိန္းထားတယ္ေလ.. အဲဒါနဲ႔ ၉ နာရီ ႏႈိုးစက္ေပးထားလိုက္တယ္..<br /><br />ျဖစ္ပံုက ႏႈိုးစက္က ျမည္ေနတာ ႀကာလွေပါ့ အိမ္မက္နဲ႔ ႏႈိုးစက္အသံနဲ႔ သြားေရာေနတာ.. အိမ္မက္ထဲမွာ ကားေတြ ပိတ္ေနလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကားက ေရွ႕မွာ.. အေနာက္ကကားတစ္စီးက ေနာက္ကေန ဟြန္းေတြ အသကုန္ တီးတာ ကားေတြပိတ္ေနပါတယ္ဆိုမွ သြားမရတာ ေတြ႔ေတြ႔ႀကီးနဲ႔.. ပီးပီးပီး.. ပီးပီးပီး.. လာလုပ္ေနတယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္္း တင္းလည္းတင္း.. ေဒါသလည္းထြက္လာၿပီး သူလုပ္သလို ပီးပီးပီး ပီးပီးပီး.. နဲ႔အရြဲတိုက္ၿပီးျပန္လုပ္ေနလိုက္တယ္..<br /><br />အဲဒါလည္း မရဘူး ေနာက္ကေန ထပ္ၿပီး တပီးပီး လုပ္ေနတုန္းပဲ.. ကိုက စိတ္ကလည္းျမန္တာနဲ႔ ႀကာရင္ လက္ပါ ပါသြားမွာစိုးလို႔..<span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Hay man.. Why u ပီးပီးပီး ပီးပီးပီ behind me,u see all the way blocking, R lar mar... </span>ဆိုၿပီး စလံုးေတြေျပာသလို လွန္းတုပ္ပလိုက္တယ္.. နည္းနည္းေတာ့ ေက်နပ္သြားတယ္.. းP<br /><br />ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ် ဟိုတပီပီက ႏႈိုးစက္ျမည္ေနတာ.. အဲဒါကို ကိုက ျပန္ပိတ္လိုက္ ျပန္ျမည္လိုက္.. ျပန္ျမည္လိုက္ ျပန္ပိတ္လိုက္ လုပ္ေနတာ.. ႏိုးလည္းႏိုးေရာ ဖုန္းကိုႀကည့္လိုက္တာ.. ေအာ္.. သူခမ်ာ ငါ့ကိုလည္းႏိုးရေသးတယ္ ကေလာ္တုပ္လည္း ခံလိုက္ရလို႔ေလ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမွာပဲ ဆိုၿပီး ေတြးေနမိေသးတယ္..။<br /><br />ၿပီးေတာ့မွ.. ဟာ.. ဟာ.. သြားၿပီ.. ေနာက္က်ၿပီ..အီး အဲနဲ႔ ကမန္းကတမ္းထ မ်က္ႏွာ ကမန္းကတန္းသစ္ သြားကို ဘယ္သံုးခ်က္ ညာသံုးခ်က္ အေပၚသံုးခ်က္ ေအာက္သံုးခ်က္ တိုက္ၿပီးတာနဲ႔ ေျပးရေတာ့တာေပါ့..။<br /><br />ဟိုတစ္ခါလည္း အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ အဲလိုပဲ ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ဆိုၿပီး ဆြမ္းထခ်က္တာ.. ဆြမ္းက က်က္သြားၿပီး.. ဒါေပမယ့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ဒူးႏွစ္ဖက္ကို လက္ေလးနဲ႔ပိုက္ ထမီကိုၿခံဳၿပီး ထရံကိုမွီကာ ဇိမ္က်ေနတာ.. ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္လာေတာ့မွ .. အေဒၚေရ အေဒၚ.. ဆိုၿပီး လွမ္းေအာ္လိုက္တာ ေအာ္လည္းေအာ္လိုက္ေရာ အေဒၚခမ်ားမွာ ရုတ္တရက္ထၿပီး ၿခံဳထမီကို ကမန္းကတန္း ဝတ္ကာ ဆြမ္းခြက္ယူၿပီး ဆင္းလာတာေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဦးဇင္းက ၿပံဳးေနတာကို အေဒၚႀကီး ရိပ္မိသြားေတာ့..<br /><br />“ေဟ့ေက်ာင္းသားေလး.. ဘာၿပံဳးေနတာလဲ”<br /><br />“ဟို.. ဟို.. အ. အ. ေဒၚႀကီး အေပၚေအာက္”<br /><br />“ဘာအေပၚေအာက္လဲ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေက်ာင္းသားေလး” .. ဆိုၿပီးေတာ့ အေဒၚႀကီးက ငံု႔ႀကည့္လိုက္ေတာ့မွ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္သမီး ရွက္ေသြးေတြ ျဖာသြားသလိုေပါ့..<br /><br />“အိုး း) း) း) း) .. အားနာလိုက္တာ ဦးဇင္းရယ္.. ေကာင္ေလး.. နင္ေနာ္နင္.. းP” ဆိုၿပီး ေျပးေတာ့တာေပါ့..။<br /><br />အေဒၚႀကီးက ထမီကို ထပ္ဆင့္ အေပၚေအာက္ မွားဝတ္လာတာေလ.. အဟိ.. အဟိ..းP (ႀကံဳလို႔ ေျပာျပတာေလ) ေနာက္ႀကံဳမွပဲေျပာေတာ့မယ္.. ေလဆိပ္မေရာက္ပဲေနလိမ့္မယ္..။<br /><br />အဲလိုနဲ႔ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို လိုက္ရွာတာ.. မေတြ႔ေတာ့မွ ဖုန္းဆက္လိုက္တယ္.. ဘယ္ေတြ႔မလဲ ဘသားေခ်ာေတြက Terminal 1 နဲ႔ 2 မွားသြားတာ.. ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ခ်ိန္းရင္ တစ္ခုခုကေတာ့ ေပါက္ကရ ျဖစ္ေတာ့ တာပဲ..။<br /><br />အဲဒါနဲ႔ Check in လုပ္ဖို႔ သြားတာေပါ့.. ကီလိုခ်ိန္လည္းခ်ိန္ေရာ.. “ဟိုက္”.. ငါးကီလိုေတာင္ ပိုေနပါေရာလား.. ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ တစ္ကီလိုတစ္ဆယ္နဲ႔ ငါးဆယ္ ထပ္မိတာေပါ့.. သူငယ္ခ်င္းက ကီလိုပိုအတြက္ ပိုက္ဆံ သြားရွင္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က Check in လုပ္တဲ့ ေကာင္တာေဘးမွာ ဟိုႀကည့္သည္ႀကည့္နဲ႔ ရပ္ေနတာ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ပိန္ပိန္ ညွပ္ညွပ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">“ဒီမွာ.. Excuse me, Where can i check in”</span> ဆုိၿပီး ေမးတယ္ေလ.. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၿပံဳးစိစိလုပ္ၿပီးွေတာ့မွ<br /><br />“ ညီမက ျမန္မာလား”<br /><br />“ရား.. ရား.. ရား.. အယ္.. အို.. အင္း.. ဟုတ္ဟုတ္ တယ္” ေျပာၿပီး ၿပံဳးစိစိျဖစ္သြားတယ္..။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားေျပာၿပီး အိပ္ေတြယူကာ Check in ဝင္တာေပါ့ေလ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ပါပဲ.. ၿပီေတာ့မွ ေကာင္မေလးက<br /><br />“ေက်းဇူးေနာ္အကို”<br /><br />“ေအးေအး.. ရတယ္ညီမ”<br /><br />“ညီမကမျပန္ဘူး.. ညီမအမျပန္မွာ အဲဒါလာပို႔တာေလ”<br /><br />“ေအးေအး.. ညီမ”<br /><br />“အကို.. ညီမ ျပန္အံုးမယ္ေနာ္.. ေက်းဇူး အကို” ဆိုၿပီး လွည့္ထြက္သြားတာေပါ့..။<br /><br />“က်ား” တို႔ သဘာဝအတိုင္း သိတယ္မွတ္လား.. ေကာင္မေလး လွည့္ထြက္သြားေတာ့ ျပန္လွည့္ႀကည့္ခ်င္တာေပါ့ မတတ္သာလို႔သာ ဟန္ေဆာင္ၿပီး ေနရတာ (က်ားစစ္စ္ဆိုရင္ ေသခ်ာေပါက္ ျပန္ႀကည့္မွာပဲ) မႀကည့္ဘူးဆိုရင္ အနည္းဆံုးေတာ့ ခိုးႀကည့္မိမွာပဲ..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီစိတ္ေလးေပၚလာလို႔ ေကာင္မေလး လွည့္ထြက္သြားတုန္း မသိမသာ ခိုးႀကည့္လိုက္မိေရာ အဲဒီမွာတင္.. “ဟိုက္” ကနဲ႔ ျဖစ္သြားေရာ..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ဟီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး သူ႔တင္လံုးလံုးေလးေပၚမွာ အျဖဴေရာင္ စာလံုးအႀကီးႀကီးနဲ႔ ေရးထားတာ.. NOBODY ..တဲ့..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153); font-weight: bold;">ေဟေဟးးးးး ေကာင္မေလးသာသိသြားရင္ တရားစြဲမွာလား မသိဘူး...းP.. စာလာဖတ္ႀကေသာ စာဖတ္ ူသူအေပါင္းတို႔အား ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္ ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153); font-weight: bold;">စည္သူ။</span><br /></div><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8624308202817723353?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-88973705365034056612009-08-24T13:16:00.000-07:002009-08-26T08:12:41.297-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SpL1-nlBGgI/AAAAAAAAAGc/AhpnYCrWYzk/s1600-h/man+old+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SpL1-nlBGgI/AAAAAAAAAGc/AhpnYCrWYzk/s400/man+old+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373627761531361794" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ ဘာမွလဲမလုပ္ျဖစ္ ဘာမွလည္းမေရးျဖစ္ ဘယ္မွလဲမေရာက္ျဖစ္ပါဘူးဗ်ာ.. စိတ္ကလည္း ေလတာပါတာေပါ့ဗ်ာ.. အဲလိုနဲ႔ ဟိုရွာဒီရွာ.. ဟိုလွန္ဒီလွန္နဲ႔ အသိမ္းလြန္ၿပီး ေပ်ာက္သြားတဲ့ စာရြက္ေလးကို ျပန္ေတြ႔ သြားတယ္ေလ.. တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့လည္း ကိုယ္မလြဲမေသြ ျဖစ္ရမယ့္ အရာေတြကို ေမ့ေနတယ္.. ျဖစ္မယ္မွန္း ေသခ်ာမသိတဲ့ အရာေတြကိုက်ေတာ့ တမ္းတေနမိတယ္.. စိတ္ကူးယဥ္ေနမိတယ္..<br /><br />အနာဂါတ္ထက္ ပစၥဳပၸန္က ပိုအေရးႀကီးေပမယ့္.. အနာဂါတ္မွာ က်ိန္ေသတာတစ္ခုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မ တုိ႔ဟာ.. (ေသမင္းက လက္ကမ္းမႀကိဳသေရြ႕ေပါ့)..။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">*ငါအိုသြားေသာအခါ ငါဟာ အရင္ကငါမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..။ ငါ့ကိုနားလည္ေပးပါ၊ စိတ္ရွည္ရွည္ထား ဆက္ဆံေပးပါ..။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /><br />*ခ်ည့္နဲ႔နဲ႔ လက္ေတြနဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ အကၤ်ီေပၚဖိတ္စင္သြားတဲ့အခါ၊ အကၤ်ီ လံုခ်ည္ ဖိုသီဖတ္သီျဖစ္ေနတဲ့အခါ ငါ့ကိုမရြံပါနဲ႔၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါသုတ္သင္ေပးခဲ့တာေတြကို ေက်းဇူးျပဳၿပီး သတိရေပးပါ..။<br /><br /></span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">*အပ္ေႀကာင္းထပ္မက ေျပာဖူးခဲ့တဲ့စကားေတြ ျပန္ေျပာမိတဲ့အခါ စကားမျဖတ္ပဲ ေက်းဇူးျပဳၿပီး နားေထာင္ေပးပါ.။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္ရာဝင္တိုင္း တစ္ေထာင့္တစ္ည ပုံျပင္ေတြ၊ ငါးရာ့ငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္ေတြ၊ ဇာတ္ႀကီးဆယ္ ဘြဲ႔ေတြ စတဲ့ပံုျပင္ေတြကို မရိုးေအာင္ေျပာရင္း ငါေခ်ာ့သိပ္ခဲ့တာေတြကို သတိရေပးပါ..။<br /><br /></span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">*မလႈပ္ရွားႏိုင္လို႔ ေရခ်ိဳးဖို႔ အကူအညီ လိုတဲ့အခါ ငါ့ကို မၿငိဳၿငင္ပါနဲ႔..။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေခ်ာ့တစ္လွည့္၊ ေျခာက္တစ္လွည့္ ေရခ်ိဳးေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ပံုရိပ္ေလးကို ျမင္ေယာင္ေပးပါ..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">*ေခတ္သစ္ နည္းပညာေတြကို မသိနားမလည္ခဲ့ရင္ မေလွာင္ပါနဲ႔..။ ငယ္ငယ္တုန္းက “ဘာေႀကာင့္” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းတိုင္းကို စိတ္ရွည္စြာ ငါျပန္ေျဖခဲ့တာကို သတိရေပးပါ..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">*စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါ ႏြမ္းလ်ၿပီး လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ့အခါ ခြန္အားပါတဲ့ လက္တစ္စံုနဲ႔ ငါ့ကို ကူတြဲေပးႀကပါ.။ လမ္းေလွ်ာက္သင္စ အရြယ္တုန္းက တစ္လွမ္းခ်င္း လမ္းေလွ်ာက္ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့တာေတြကို သတိရေပးပါ..။<br /><br /></span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">*တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ အိုစာသြားတဲ့ငါ့ကို ႀကည့္ၿပီး ဝမ္းမနည္းပါႏွင့္ နားလည္ေပးပါ..။ အားေပးပါ..။ အရင္တုန္း က လူ႔ဘဝတက္လမ္းအတြက္ ငါလမ္းညႊန္ခဲ့သလို အခုခ်ိန္မွာ ငါ့ဘဝ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အတြက္ အေဖာ္ျပဳေပးပါ..။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ ေအးျမမႈေတြကို ငါၿပံဳးၿပံဳးေလး လက္ခံမွာပါ..။ အဲ့ဒီအၿပံဳးေတြထဲမွာ မဆံုးတဲ့ ငါ့ေမတၱာကို ေတြ႔ရမွာပါ..။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">သားတို႔သမီးတို႔ေရ...... ထာဝရ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ႀကပါေစကြယ္.....။<br /></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;"><a href="http://nineninesanay.blogspot.com/">အစ္မႏိုင္းႏိုင္းစေန</a> ဘာသာျပန္ေရးထားတဲ႔ စာသားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ <a href="http://nineninesanay.blogspot.com/2009/04/blog-post_6950.html">ဒီမွာ</a> ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8897370536503405661?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-4426341095334355742009-08-14T13:18:00.000-07:002009-08-16T22:19:50.185-07:00<div style="text-align: justify;">မဟာပထဝီေျမႀကီးကို ေနမင္းႀကီးက အလင္းဓါတ္ ေပးစြမ္းႏိုင္မႈအား ေလ်ာ့နည္းလာတာနဲ႔အမွ် တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေမွာင္ရီစပ်ိဳးလာတာေပါ့..။ စႏၵာလမင္းႀကီးကလည္း ေနမင္းႀကီးကိုအံတုကာ တၿပိဳင္နက္ထည္း ထြက္ေပၚလာခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဘီးအိုႀကီးကိုဆြဲကာ ေအးခ်မ္းလွတဲ့ ေဟမာန္ ေဆာင္းရဲ႕အရသာကိုခံရင္း စႏၵာလမင္းႀကီးရဲ႕ ေရာင္ဝါနဲ႔အတူ သီခ်င္းေလး တေႀကာ္ေႀကာ္ျဖင့္ အျပင္ထြက္ဖို႔ စိတ္ကူးေနခ်ိန္မွာ...<br /><br />“ဟဲ့သား.. သန္းေအာင္.. ဘယ္သြားမလို႔လဲ သြားၿပီးရင္လည္း ေစာေစာျပန္လာေနာ္ မနက္က် အေမတို႔ အေစာႀကီးထရေအာင္ မင္းအေဖက အားကိုးရတာမဟုတ္ဘူး.. တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဒီေသေရပဲေသာက္ေနတာ ဘာမွ အားကိုးရတာမဟုတ္ဘူး အေမတို႔က ေနာက္က်ရင္ သူမ်ားေတြအရင္ ခ်ိဳးသြားအံုးမယ္ အခုတေလာမွာ မွ်စ္ကလည္း ေစ်းေကာင္းတယ္ ေစာေစာျပန္လာေနာ္ ႀကားလား”<br /><br />“ေအးပါ အေမကလည္း ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္.. အေမ့ အေဖအေႀကာင္း ေျပာမေနပါနဲ႔ နားညည္းလြန္းလို႔ မေျပာ လည္းသိေနတာပဲ.. ခဏပဲအေမကလဲ .. လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၿပီးတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာခဲ့မယ္” ဆိုၿပီး ဘီးအို ေလးကိုနင္းကာ ကၽြန္ေတာ္ထြက္သြားလိုက္တာ အေတာ္ေလးကိုႀကာသြားတယ္..<br /><br />လကလည္းသာေတာ့ ေမွာင္လို႔ ေမွာင္မွန္းလည္း မသိဘူးျဖစ္ေနတာ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေနာက္က်ေနၿပီး ျမန္ျမန္ လုပ္ပါဟ ေစာေသးတယ္ ဘာညာသာရကာေပါ့ဗ်ာ အၿမဲေျပာေနသလား ထင္ရတဲ့ လက္မွာပတ္ထားတဲ့ ေလာကစက္ဝိုင္းကို ငံုံ႔ႀကည့္လိုက္ေတာ့မွ တစ္ခ်က္ထိုးခါနီး ျဖစ္ေနၿပီးေလ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း မနက္ဝမ္းေရးအတြက္ ေငြရွာထြက္ရမွာမို႔ ဘီးအိုႀကီးကို ကဗ်ာကယာနင္းကာ <span style="color: rgb(102, 0, 204);">“ လျပည့္ညမွာ ခဏတာေတြ႔ရေပမယ့္ လျပည့္ေက်ာ္ကာသြားေတာ့ ေမွ်ာ္မွန္းသမွ်ေတြ ျဖစ္မလာပါကြယ္ လကြယ္ညလယ္ ခ်စ္သူကို အေျပးရွာရင္းနဲ႔ ပိုးစုန္းၾကဴးငယ္ေလးလို ပူေဆြးကာပဲ အၿမဲတမ္းတရွာတယ္”</span> သီခ်င္းေလးညည္းရင္း ျပန္လာတာေပါ့..။<br /><br />မိသားစု ဝမ္းေရးအတြက္မို႔ အေစာႀကီးထရမွာဆိုေတာ့ အေမကေတာ့ အိပ္ေနၿပီးေလ.. ၿခံေပါက္ဝကေန လွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕ ဝမ္ရတာမွာ... အေဖကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ ပုလင္းေဘးနားမွာ ေခြေခြေလး.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘီးအိုႀကီးကို အသာေလး ၿခံထဲထည့္ၿပီး အေဖ့ကို ပုဆိုးျပင္ဝတ္ေပး ေစာင္ၿခံဳေပး ေခါင္းအံုး ယူေပး.. အဲလို လုပ္ေပးရတာေပါ့ဗ်ာ.. တစ္ႀကိမ္မကပါဘူး .. အၿမဲလိုလိုပါပဲ...။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ကလည္း ဖက္မိုး ဖက္ကာ.. ၿပီးေတာ့ အျမင့္ကလည္း ခါးေစာင္းေလာက္ရွိတာ ယိုင္တိယိုင္တိုင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္.. မႀကီးမငယ္တဲ့ ဇရပ္သာသာေပါ့ဗ်ာ.. လမ္းကေနလွမ္းႀကည့္လိုက္ရင္ အထဲထိကို ျမင္ရတယ္..<br /><br />ဝိုးတိုးဝါးတားႀကားလိုက္ရတဲ့..<span style="color: rgb(102, 0, 204);"> တုန္း.. တုန္း.. တုန္း.. တုန္း..</span> ဆိုတဲ့ အုန္းေမာင္းေခါက္သံနဲ႔အတူ “ဟဲ့.. သန္းေအာင္ ထေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီးလဲ အေမေျပာတယ္ ေစာေစာျပန္လာပါဆိုမွ အေမ့စကားမွ နားမေထာင္ပဲ.. ထ.. ထ.. သြား မ်က္ႏွာသြားသစ္.. ၿပီးရင္ဒီမွာ အေမထမင္းႀကမ္း မီးဖုတ္ထားတယ္ အဲဒါစားလိုက္”<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္မွာက ေဆာင္းတြင္းအခါမွာ မနက္ေစာေစာထၿပီး ထမင္းႀကမ္းမီးဖုတ္၊ ကန္စြန္းဥမီးဖုတ္၊ အဲလို စားေလ့ရွိႀကတယ္ေလ...<br /><br />“အေမေရာ မစားေတာ့ဘူးလား.. အေဖ့အတြက္ေရာ ရွိေသးလားအေမ”<br /><br />“အဲဒီနင့္းအေဖ ေသနာေကာင္အတြက္ လာမေျပာနဲ႔ သူ႔မွာ ေသေရရွိရင္ရၿပီး နင္အသိပဲ ဘာမွမလိုေတာ့ဘူး ျမန္ျမန္ေသလည္း ေအးသြားတာပဲ.. ေသကို မေသႏိုင္ဘူး ဘာမွကိုသံုးစားလို႔မရဘူး တေန႔တေန႔ ေသာက္လိုက္ စားလိုက္ ၿမိဳလိုက္ ဆို႔လိုက္ မူးလိုက္ ရမ္းလိုက္နဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ဒုကၡေပးေနတာ သူမေသပဲ ငါအရင္ေသသြားလည္း ေအးတာပဲ” ဆိုၿပီ မနက္ေစာေစာ ေမတၱာပို႔ ေတာ့တာေပါ့.. အေဖဆိုေတာ့ ဂရုဏာသက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ေမးမိတာေလ.. ေမးမိတိုင္းလည္း အဲလိုပါပဲ ခုနစ္အိမ္ႀကား ရွစ္အိမ္ႀကား ကေလာ္တုတ္ေတာ့တာပဲ..။<br /><br />မွ်စ္ခ်ိဳးၿပီး ျပန္လာေတာ့လည္း မနားရပါဘူး.. ေရာင္းဖို႔အတြက္ ေရေဆး အခြံခၽြတ္ ၿပီးေတာ့ မွ်စ္ကို အစည္းေလး ေတြစည္း.. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မွ်စ္ကို ျပဳတ္တာေပါ့ေလ.. က်က္ၿပီးဆိုတာနဲ႔ အေမက ဗန္းထဲထည့္ၿပီး <span style="color: rgb(51, 51, 153);">“မွ်စ္ျပဳတ္ ယူႀကအံုးမလား မွ်စ္ျပဳတ္”</span> ဆိုၿပီး ရပ္ကြပ္လွည့္လည္ ေရာင္းရတာေပါ့.. အေဖကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း မ်က္စိ ႏွစ္ကြင္ အလင္းရလာတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ပုလင္းကိုအရင္ရွာေတာ့တာပဲ...<br /><br />အဲဒါတင္မကပါဘူး ပိုက္ဆံက ဘယ္နားေနမွန္းမသိ ပိုက္ဆံေတာင္းဖို႔ကလည္း အေဖက အလြတ္က်က္ထားတာ မရရင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ အေမ့ကို ႏွိပ္စက္ေတာ့တာပဲ.. ရိုက္တာက တစ္မ်ိဳး ဆဲတာကတစ္မ်ိဳး မ်ိဳးစံုေပါ့ဗ်ာ.. အလုပ္က် ေတာ့လည္း အေဖက ေသာက္တဲ့အလုပ္ကလြဲလို႔ ဘာမွမလုပ္ဘူးေလ...<br /><br />တစ္ေန႔မွာေပါ့ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္ အျပင္သြားေနတုန္း လမ္းမွာ အေဖ့ကိုေတြ႔တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတြ႔တာနဲ႔ အေဖက “ေဟ့ေကာင္သန္းေအာင္ မင္းဘယ္သြားမလို႔လဲ”<br /><br />“ေစ်းဘက္သြားမလို႔ အေဖ အေမက ေစ်းထဲးက အေဒၚတစ္ေယာက္ဆီမွာ ပိုက္ဆံရစရာရွိလို႔ သြားယူပါဆိုလို႔ သြားမလို႔ .. ဟိုေန႔က မွ်စ္ေရာင္းထားတာ ပိုက္ဆံ မရေသးဘူးဆိုလို႔ပါ”<br /><br />“မင္းအေမေရာ အိမ္မွာရွိလား”<br /><br />“ရွိတယ္ အေဖ.. အေဖျပန္မလို႔လား ကၽြန္ေတာ့္ စက္ဘီးနဲ႔ျပန္လိုက္ခဲ့ေလ”<br /><br />“မင္းဘာသာမင္း သြားစမ္းပါ ငါ့ဟာငါ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္မယ္.. သြားသြား..” ဆိုၿပီးျပန္သြားတာေပါ့..။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ေစ်းေပါက္ဝမွာ စက္ဘီးကိုအပ္ၿပီး ေစ်းထဲ ဝင္သြားတာေပါ့ဗ်ာ.. ပိုက္ဆံရစရာရွိတဲ့ အေေဒၚႀကီး နဲ႔ စကားေျပာေနတုန္းမွာပဲ ေခၚသံတစ္ခု ထြက္ေပၚလာတာ လွည့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ရပ္ကြပ္ထဲက အေဒၚႀကီး ျဖစ္ေနတယ္ .. အေဒၚႀကီးကလည္း ေရးႀကီးသုတ္ျပာနဲ႔<br /><br />“ေမာင္သန္းေအာင္ ေမာင္သန္းေအာင္ နင့္ အေမနဲ႔အေဖ ရန္ျဖစ္ႀကလို႔တဲ့ အဲဒါ ျမန္ျမန္ျပန္လိုက္အံုး”<br /><br />“အေဒၚကလည္း အေမနဲ႔အေဖက ဒါမ်ိဳးျဖစ္ေနႀကပဲ ဘာဆန္းလို႔လည္း တစ္ရပ္ကြပ္လံုးကလည္းသိတယ္”<br /><br />“မဟုတ္ဘူး သန္းေအာင္ရဲ႕ မင္းအေဖက တုတ္ဆြဲ ဓါးဆြဲလုပ္ေနလို႔ .. မူးမူးနဲ႔ဆိုေတာ့ မင္းအေမ တခုခုျဖစ္မွာဆိုး လို႔ပါ သြားသြား.. ျမန္ျမန္လုပ္” ဆိုၿပီးေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေခါင္းေတြထူပူသြားၿပီး အေမကို အရမ္း စိတ္ပူသြားတယ္...<br /><br />အေဒၚႀကီးေျပာတဲ့အတိုင္းပါပဲ အေဖက ေျမျပင္ေပၚမွာ လဲေနတဲ့ အေမ့ကိုခြၿပီး လည္ပင္းညွစ္ေနတဲ့ ျမင္ကြင္းကို ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ကၽြန္ေတာ္ ျမင္လိုက္ရတယ္..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္းအေမ့အေပၚ စိုးရိမ္စိတ္လြန္ကဲၿပီး နင္းေနတဲ့ စက္ဘီးကိုေတာင္ မနင္းေတာ့ပဲ စက္ဘီးေပၚကေန ခုန္ဆင္းၿပီး အေမရွိရာကို အေျပးလိုက္ ခ်လာတာေပါ့...<br /><br />“အေမ))))))))))))).. အေမ)))))))))))))).. အေဖ ဘာလုပ္တာလဲ အေမ့ကိုလႊတ္... လႊတ္အေဖ.... အေဖ မလႊတ္ဘူးလား ... ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနတယ္ေနာ္ အေဖ... မလုပ္နဲ႔ လႊတ္ေနာ္အေဖ”<br /><br />“ေဟ့ေကာင္ ေခြးမသား... မင္းကငါ့ကို ဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ ဟမ္း.. ေျပာစမ္း မင္းကို ငါက ေမြးထားတာ မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ”<br /><br />ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ အေဖက အေမ့လည္ပင္းကို ဆက္ညွစ္ေနတယ္ေလ.. အေမလည္း မ်က္ျဖဴေတြလန္ၿပီး အသက္ရွဴ ရပ္ေတာ့မယ္ ျမင္ကြင္းကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္လည္းျမင္ေရာ...<br /><br />“ အေမ)))))))))))))))))))).. အေမ))))))))))))))))))))))).. အေမ))))))))))))))))))))))))).. အေဖ လႊတ္ေနာ္<br />အေဖ)))))))))))))))))).. လႊတ္ေနာ္.. ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနတယ္ေနာ္အေဖ အေမ့ကို လႊတ္ေနာ္.. အေဖ မလႊတ္ ဘူးလား.. မလႊတ္ဘူးလား... အာာာာာာာာားးးးးးးးးးး ေရာ႔ .. မလႊတ္နဲ႔အံုး.. မလႊတ္နဲ႔အံုး” ဆိုၿပီး ေဘးမွာ အေဖ ခ်ထားတဲ့ ဓါးကိုယူၿပီး အေဖ့ရဲ႕ ဇက္ပိုးကေန သံုးခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္းခ်လိုက္တယ္...<br /><br />အေမက ဓါးကို အိမ္သာထဲ ပစ္ခ်လိုက္တယ္.. နင့္အေဖကို ငါသတ္တာလို႔ ေျပာမယ္ ဆိုၿပီ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ထြက္ေျပးခိုင္းတယ္ေလ..<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ထြက္ေျပးလိုက္တယ္.. ႏွစ္ရက္ေလာက္ အႀကာမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အေဖကို သတ္တဲ့အမႈနဲ႔ ရဲစခန္းမွာ ျပန္ၿပီး အဖမ္းခံလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">တစ္ခါတစ္ေလ ျဖစ္ရပ္ေတြက အရမ္းကိုဆန္းက်ယ္တယ္ဗ်ာ..။ ေလာကႀကီးထဲမွာ အသက္ရွင္ေနသေ႐ြ႕ ေပါ့ မျဖစ္ႏိုင္တာေတြ ျဖစ္လာေတာ့မွ ဟယ္.. ဟင္.. ဟာ.. ဟို.. အမယ္ေလးေနာ္.. ဟုတ္ပါ့မလား.. ဟုတ္လို႔လား.. ေသခ်ာရဲ႕လား.. စတဲ့ အာေမဋိတ္အသံေတြနဲ႔အတူ စကားသံေတြပါ ထြက္လာတာေပါ့ဗ်ာ..။ အဲဒါေႀကာင့္ ေျပာႀကတယ္.. Nothing Is Impossible In The World ..။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">။ ။ တကယ္တမ္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မိဘဆိုတာ ဘုရားနဲ႔ တသားတည္း ကိုးကြယ္အပ္တဲ့ အနႏၲဂိုင္းဝင္ ေက်းဇူး ရွင္ပါ..။ အနေႏၲာ အႏၲငါးပါးကို ဘယ္ေသာအခါမွ မပစ္မွားအပ္ပါဘူး..။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ ဆရာ၊ မိဘ ေပါ့..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">အမိသည္ ပည့္တန္ဆာ ျဖစ္လင့္ကစား မပစ္မွားအပ္ဟု ဘုးရားေဟာထဲမွာ ပါပါတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္သာ ေမာင္သန္းေအာင္ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ အခုလို လုပ္မိလိမ့္ေလမလား.. အတိအက် မေျပာႏိုင္ပါဘူး..</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">မိဘဟာ မိပါပဲ.. သားသမီးဟာလည္း သားသမီးပါပဲ</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕တြင္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို ျပန္လည္သရုပ္ေဖာ္ ေရးသားထားတာပါ...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">နာမည္ကိုေတာ့ အစားထိုးထားပါတယ္....</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">စည္သူ။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-442634109533435574?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-88816316756064762722009-08-10T08:38:00.000-07:002009-08-13T03:22:29.847-07:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္သိေသာ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ဆိုတဲ႔ တဂ္ပို႔စ္ကို ေရးၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာေပါ့ဗ်ာ သူမ်ားေတြရဲ႕ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ကိုလည္း လိုက္ဖတ္ႀကည့္တဲ့အခါ အခ်စ္နဲ႔ပက္သက္လို႔... အေတာ္ေလးကို နားလည္သေဘာေပါက္ သြားတယ္ဗ်ာ.. အခ်စ္ေတြကိုလည္း အမ်ားႀကီး ခံစားလိုက္ရေတာ့ ပိုဆိုးသြားတာေပါ့ေလ..။<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲတဲ႔.. ေျပာရခက္ပါတယ္.. အင္မတန္မွကို ေျပာရခက္ပါတယ္.. အဲဒီေျပာရခက္၊ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရ ခက္တဲ႔ အခ်စ္ ကို ကၽြန္ေတာ္ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ေပးပါမယ္.. ကၽြန္ေတာ္အခ်စ္ကို ေတြ႔ရွိသြားၿပီဗ်ာ..။<br /><br />ေျပာမွာသာေျပာရတယ္.. လုပ္ျပန္ၿပီး ဘယ္လိုေပါက္ကရေတြနဲ႔ ရွင္းအံုးမလဲမသိဘူး ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ သူကမ်ား “အခ်စ္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို အဓိပၸါယ္ ရွင္းျပမယ္ေလးဘာေလးနဲ႔ ဆိုၿပီး စာဖတ္ရင္း စာဖတ္သူနဲ႔ ဘေလာဂ့္ဂါ အကို အမေတြကေတာ့ ဒဲ့မေျပာေပမယ့္ စိတ္ထဲကေနေတာ့ ေမတၱာပို႔ေနမွာ ေသခ်ာတယ္..:P<br /><br />ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ အတည္ေျပာမွာပါ.. းP ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး မမွန္ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႀကိဳက္သလိုလုပ္ဗ်ာ.. သေရကြင္းနဲ႔ပဲ ပစ္သတ္ပစ္သတ္ အပ္နဲ႔ပဲ ထိုးသတ္ထုိးသတ္ ကလိထိုးၿပီးေတာ့သတ္သတ္ အိုးးးးးးးးးးး ႀကိဳက္သလိုလုပ္ဗ်ာ..။<br /><br />ကဲ... သိခ်င္ေနၿပီမွတ္လား.. သိခ်င္ရင္ မေျပာေသးဘူးဗ်ာ အရင္စဥ္းစားႀကည့္..။<br /><br />စဥ္းစားလို႔မရဘူးလား.. မရဘူးဆုိရင္ မစဥ္းစားနဲ႔ဗ်ာ.. းP<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">12 + circle + half of X = the middle of ten</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">L + 360 ံ+ v = the middle of ten</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">L + O + V = 5</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">L + O + V = E</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">LOVE..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ans.... LOVE</span><br /><br />ညီမွ်ျခင္းကိုေတာ့ ကိုယ့္ဟာကို ျဖဳတ္ခ်င္လို႔ျဖဳတ္လိုက္တယ္.. ဟီးဟီး<br /><br />12 = အဂၤလိပ္အကၡရာ စာလံုး၏ ဆယ့္ႏွစ္လံုးေျမာက္စာလံုး L<br /><br />circle = စက္ဝိုင္း 360ံ ရွိျခင္း အဲဒါေႀကာင့္ O<br /><br />half of X = X ကို တစ္ပိုင္းျဖတ္ၿပီ အေပၚပိုင္းကိုယူလုိက္လို႔ V ျဖစ္သြားျခင္း<br /><br />ဟဲဟဲ.. The middle of ten = E ျဖစ္သြားတာကိုေတာ့ ရွင္းျပစရာမလိုေတာ့ပါဘူး ဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္ေရာေပါ့..းP<br /><br />အတည္ေျပာမယ္ေနာ္....<br />အခ်စ္ဆိုတာ... အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်င္သလို ဖြင့္ဆိုတယ္၊ သတ္မွတ္ခ်င္သလို သတ္မွတ္တယ္၊ ျဖတ္ခ်င္ျဖတ္တယ္၊ ဆက္ခ်င္ဆက္တယ္၊ လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္တယ္၊ အဲဒီအခ်စ္ကလည္း ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္တယ္၊ ပုံေပၚခ်င္သလို ေပၚတယ္ အဓိပၸါယ္ ရွိခ်င္သလိုရွိတယ္..။<br /><br />တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ဖြင့္ဆိုသူနဲ႔သာ တိုက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ပါတယ္..။<br />ကၽြန္ေတာ့္လို ေပါက္ကရ မဖြင့္ဆိုႀကပဲ လွလွပပ အဓိပၸါယ္ရွိရွိိ ဖြင့္ဆိုႏိုင္ႀကမယ္ဆိုရင္ေတာ့....။<br /><br />ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ<br />...................<span style="font-weight: bold;">စည္သူ</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8881631675606476272?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-71905484882873042562009-08-04T17:16:00.000-07:002009-08-05T05:30:13.608-07:00<div style="text-align: justify;"><br />ေႀသာ္.... အခ်စ္.. အခ်စ္.. အခ်စ္..<br /><br />အခ်စ္ဆိုသည္မွာ.. ဘာလဲေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး အသက္က ငယ္ေသးေတာ့ နားမလည္ဘူးေလ အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲလို႔ေတာ့ မေမးနဲ႔ေနာ္ အသက္ကို သိသြားရင္ ဆရာကိုေတာင္ ေခၚမမွီပဲ ျဖစ္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ.. တာဝန္ယူႏိုင္ဘူးေလ.. းP ဟီးဟီး..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">အခ်စ္ဆိုသည္မွာ.. ေပးဆပ္ျခင္းလား.. ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္းလား.. ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းလား.. ဝမ္းနည္းျခင္းလား.. ဒါမွမဟုတ္</span> <span style="color: rgb(51, 51, 153);">ပူေဆြးျခင္းလား.. ေလာင္ၿမိႇဳက္ျခင္းလား.. ခ်ိဳသလား ခါးသလား.. ခ်ဥ္သလား.. စပ္သလား.. ငံသလား ေပါ့သလား.. ခါးသလား ဆိမ့္သလား.. အဲဒီက စေျပာရမွာပဲ.. မင္းမသိေတာ့ ဟိုမင္း.. ျပည္မသိေတာ့ ဟိုျပည္ဆိုသလိုေပါ့..။<br /><br /></span>တကယ္တမ္းေတာ့ အခ်စ္ ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို လူေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖဲြ႕ဆိုထားႀကပါတယ္..။ တင္စားမႈ ေတြကလည္း လက္လွမ္းမမီွေလာက္ေအာင္ကို ျမင့္မားတယ္..။<br /><br />အခ်စ္သည္သာလွ်င္ အသက္.. အခ်စ္သည္သာလွ်င္ ဘဝ.. အခ်စ္သည္သာလွ်င္ ေဆးဆစ္ခြက္.. အခ်စ္မရွိရင္ပဲ အသက္ေသသြားေတာ့မလို အခ်စ္မရွိရင္ပဲ ဘဝပ်က္ေတာ့မလို အခ်စ္မရွိရင္ပဲ ဆရာဝန္ မကယ္ႏိုင္ေတာ့သလို အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ တင္စားတတ္ႀကပါတယ္..။<br /><br />အိပ္လည္းမရ စားလည္းမရ.. ထိုင္လည္းမရ ထလည္းမရ.. သြားလည္းမရ လာလည္းမရ.. ဟိုေလွ်ာက္ ဒီေလွ်ာက္ ေတာင္ေလွ်ာက္ ေျမာက္ေလွ်ာက္.. ဟိုလူ႔ကိုရန္ေတြ႔လိုက္ ဒီလူ႔ကိုရန္ေတြ႔လိုက္.. ဟိုဟာကိုင္လိုက္ ျပန္ခ်လိုက္.. ဒီဟာကိုင္လိုက္ ျပန္ခ်လိုက္.. ဘီဒိုအံဆြဲကို ဖြင့္လိုက္ ျပန္ပိတ္လိုက္.. Remote ကုိ ေကာက္ကိုင္လိုက္.. တီဗီြကိုဖြင့္လိုက္ ျပန္ပိတ္လိုက္.. ကိုးရီးယားဇာတ္လမ္းေလးႀကည့္လိုက္ ျပန္ပိတ္လိုက္.. ဟိုဇာတ္ကားေျပာင္းလိုက္ ဒီဇာတ္ကား ေျပာင္းလိုက္.. အိုးးးးးးးးးးး အမ်ိဳးကိုစံုေနတာပဲ..။<br /><br />တစ္ကမာၻလံုးမွာရွိတဲ့ Business Details ေတြကို သူ႔ေရွ႕စာပြဲေပၚမွာတင္ လက္တစ္ဖက္မွာ ေဘာပင္ေလးေခ်ာင္း ကိုလက္ေခ်ာင္းႀကားမွာညႇပ္.. က်န္တစ္ဖက္က အံဆြဲကိုဖြင့္ၿပီး ဟိုႏႈိုက္ဒီႏႈိုက္.. ၿပီးေတာ့ ရံုးဖုန္းကို ဘယ္ဖက္နားနဲ႔ ေခါင္းေလးကိုေစာင္းကာ ပုခံုးနဲ႔ေခါင္း ညွပ္ၿပီး နားေထာင္.. ညာဖက္နားမွာက ဘီလူးတု တပ္ထားေသး.. ညာဖက္ ေျခေထာက္ကလည္း မမွီတမွီနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက အမႈိုက္ျခင္းေလးကို လွမ္းကေလာ္ေနေသးတယ္.. အဲယားကြန္း အခန္းထဲမွာ လက္ဝဲရံ လက္ယာရံ အေနနဲ႔ အေသးစား ဆိုင္ကလုန္းကလည္း စာပြဲဘယ္ညာ တစ္ဖက္ဆီကေန တိုက္ေပးေနရေသးတယ္.. အဲလိုမ်ိဳးကို ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနတာ..။<br /><br />ဘာေတြျဖစ္ေနလဲလို႔ သြားမေမးရဲပါဘူး ေမးလိုက္တာနဲ႔ တခါတည္း ပိတ္ထုိးလိုက္လို႔ ပဲခူးေရာက္သြားဦးမယ္.. ပိတ္ကန္လိုက္ျပန္ရင္ လက္မွတ္မဝယ္ပဲ ျမင္းျခံေရာက္သြားမယ္.. ေနာက္ထပ္ ပိတ္တီးလိုက္လို႔ကေတာ့ေလ.. ကီးခုႏွစ္ကီး တစ္ကီးမွ မကိုက္ဘဲ သံစဥ္ေႀကာင္နဲ႔ နဖာခ်ီးပါ ဂစ္တာတီးၿပီးထြက္သြားလိမ့္မယ္..။<br /><br />ေအာ္... အခ်စ္... အခ်စ္... အခ်စ္... အဲေလာက္ထိေတာင္ပဲလား...<br /><br />တကယ္တမ္းေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားက ေပါက္ဖြားလာျခင္း မဟုတ္ပဲ ဦးေႏွာက္က ေပါက္လာဖြားျခင္းျဖစ္ တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခ်စ္ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဦးေႏွာက္န႔ဲပဲ ေရြးခ်ယ္ ဆံုးျဖတ္မွာပါ ..။ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွလံုးသားပုဒ္စာနဲ႔ တြက္လို႔ရတဲ့ အေျဖကို ဦးေႏွာက္ပိုင္းေခ်နဲ႔ ထပ္စားလိုက္ရင္ ညီမွ်ျခင္းရဲ႕အ ျခားတဖက္မွာ တိက်တဲ့အေျဖ ရလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္..။</span><br /><br />သူတို႔ေတြ ဘယ္လိုအခ်စ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္ႀကတာလဲ.. အခ်စ္ကို ဘာနဲ႔ဆံုးျဖတ္ႀကတာလဲ.. အခ်စ္ဆိုတာကေရာ ဘာလဲ.. အေပၚက စာလံုး<span style="color: rgb(102, 0, 204);">အျပာ</span>နဲ႔ေရးထားတာမ်ိဳးလား... ေအာက္က ပံုေလးေတြကိုႀကည့္ၿပီး ထင္ျမင္ခ်က္ေလးေတြ ေပးႀကစို႔လား..။<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Sniw21wEbNI/AAAAAAAAAE8/6-kBZ4GbPbA/s1600-h/ATT00036.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Sniw21wEbNI/AAAAAAAAAE8/6-kBZ4GbPbA/s400/ATT00036.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366233412200066258" border="0" /></a><div style="text-align: center;">ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုကမာၻေလးနဲ႔ အခ်စ္ကို ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တယ္ထင္ရဲ႕</div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnjAq_sMJDI/AAAAAAAAAGM/DEs11BYUTv4/s1600-h/ATT00021.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnjAq_sMJDI/AAAAAAAAAGM/DEs11BYUTv4/s400/ATT00021.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366250800895763506" border="0" /></a><div style="text-align: center;">ကိုယ္တစ္ပိုင္း မရွိေပမယ့္ ဒုကၡိတမိခင္အေပၚ သားျဖစ္သူက ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈ အျပည့္ႏွင့္<br />ခင္ပြန္းျဖစ္သူရဲ႕ယုယႀကင္နာေႏြးေထြးမႈပါ<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnjArkO2UdI/AAAAAAAAAGU/J72zLSWfmew/s1600-h/ATT00039.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnjArkO2UdI/AAAAAAAAAGU/J72zLSWfmew/s400/ATT00039.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366250810704810450" border="0" /></a><div style="text-align: center;">တြဲလက္ခိုင္ခိုင္ၿမဲ ဆိုသလို ယေန႔မွစ ႏွစ္တစ္ရာတိုင္ေအာင္ေပါ့<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SniyqpmbjSI/AAAAAAAAAFc/AWDEJhcRK0I/s1600-h/ATT00045.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SniyqpmbjSI/AAAAAAAAAFc/AWDEJhcRK0I/s400/ATT00045.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366235401803238690" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnivSl4gckI/AAAAAAAAAEk/XMzpxKfCoTA/s1600-h/ATT00030.jpg">့</a>တြဲလက္မျဖဳတ္ ေလးစားထိုက္တဲ့ ခင္ပြန္းရဲ႕အခ်စ္စစ္နဲ႔အတူ<br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnivSl4gckI/AAAAAAAAAEk/XMzpxKfCoTA/s1600-h/ATT00030.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnivSl4gckI/AAAAAAAAAEk/XMzpxKfCoTA/s400/ATT00030.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366231689953571394" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;">“ဘာႀကည့္တာလဲသားရဲ႕ မင္းရဲ႕ညီမေလးကို ခ်ီမလို႔လား ေရာ့ခ်ီေလ”<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnivSW7dPkI/AAAAAAAAAEc/-jPXejDA44I/s1600-h/ATT00024.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/SnivSW7dPkI/AAAAAAAAAEc/-jPXejDA44I/s400/ATT00024.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366231685939412546" border="0" /></a>ေမာင္ဘယ္သြားသြား မယ္ကိုေခၚမယ္.. မယ္ကလဲ ေမာင္ဘယ္ကိုသြားသြား လိုက္မယ္<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခိုင္ၿမဲတဲ့ အခ်စ္နဲ႔<br /><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Snir3AbRhpI/AAAAAAAAAEE/-ZLG76h-TwU/s1600-h/ATT00018.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Snir3AbRhpI/AAAAAAAAAEE/-ZLG76h-TwU/s400/ATT00018.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366227917507495570" border="0" /></a>အိမ္အျပန္လမ္းမွ ခ်စ္ေမတၱာကို ျမင္မိတယ္<br /></div><br /><a href="http://www.crazydreamlover.com/">မက္မက္ (Dream)</a> Tag ထားတဲ႔ “အခ်စ္ဆိုသည္မွာ” တဂ္ပိုစ္႔ေလးကို ဒီလိုေလးပဲ ေရးေပးလိုက္ပါတယ္..<br /><br />Forward Mail ကရတဲ႔ ဓါတ္ပံုေတြကို ကူယူေဖာ္ျပ ခံစားေရးဖြဲ႔ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္..<br /><br />အားလံုးပဲ ေက်နပ္ႏိုင္ႀကလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္<br /><br />ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္<br />စည္သူ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-7190548488287304256?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-62783363170016272242009-08-01T22:35:00.000-07:002009-08-01T22:36:47.481-07:00အား)))))))))))))))<br /><br />စိတ္ရွိလက္ရွိ ေအာ္ပလိုက္ခ်င္တယ္...<br /><br />သူမ်ားတကာေတြ Sunday အလုပ္ပိတ္လို႔ ဟိုလည္ ဒီလည္လိုက္ႀကတာ ကိုယ့္မွာေတာ့ ဒီည<br />အလုပ္ဆင္းရမယ္တဲ့ ဘာမွကိုလုပ္လို႔မရေတာ့ဘူး... Night shift တဲ့... ေကာင္းႀကေသးရဲ႕လား...<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">I want to cry</span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Don't ask me why</span></span><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">I want to shout in my minds</span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Don't ask me why</span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> </span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">I </span></span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">don't want to lie</span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">I asked my minds </span></span><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Do u wish to die</span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">Why... Why... Why...</span></span><br /></div><br />ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ စိတ္ေဖါက္ျပန္တဲ့ေန႔......<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> စည္သူ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-6278336317001627224?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-82062885360354101082009-07-28T08:04:00.000-07:002009-08-04T17:30:18.895-07:00<div style="text-align: justify;">“ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္” ဆိုတဲ႔ ပို႔စ္ေခါင္းစဥ္ကို ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ေအာ္... ဒီပို႔စ္ကို ေရးတဲ႔သူဟာ အသက္အေတာ္ေလး ႀကီးပံုရမယ္လို႔ ထင္မွာပဲ..။ ဂ်ပန္ေခတ္ကို ဖစ္ပတိအိုဗာ (50s) ေတြကမွ မွီတာကိုးဗ် ဟုတ္ဘူးလား..။ ေျပာရင္ေျပာပဲေနာ္ ဂ်ပန္ေတြက သခင္အေပၚမွာေတာ့ အရမ္းကိုသစၥာရွိတာ..အသက္ကိုပဲ ေပးရေပးရ ဝန္မေလးဘူးဗ်..။ ေျပာရင္လည္း ေျပာတ့ဲအတိုင္ လုပ္တယ္ ခိုင္းရင္လည္း ခိုင္းတဲ့အတိုင္း လိုက္နာတတ္တယ္..။ အဲဒါကိုက ထူးျခားမႈတစ္ခုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ဗ်..။<br /><br />ဂ်ပန္ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ အဂၤလိပ္ကို တိုက္ထုတ္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဂ်ပန္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အခ်ိန္ခါေပါ့ဗ်ာ..။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း လူရြယ္ဆိုေတာ့ ဘာမဆို စိတ္ဝင္စားတာနဲ႔ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကလည္းရွိေတာ့ ရြာက သူႀကီးဆီမွာ အလုပ္ ဝင္လုပ္တာေပါ့..။ အဂၤလိပ္လိုလည္း မေတာက္တစ္ေခါက္ တတ္ေတာ့ သူႀကီးက အထင္ႀကီးၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚထားတာေလ.. ေဟေဟး.. ေျပာသာေျပာရတယ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မလံုဘူးျဖစ္ေနတယ္..။<br /><br />အလုပ္ခန္႔ၿပီး တစ္ပတ္ေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ သူႀကီးက “ေဟ့ေကာင္.. မင္းက အဂၤလိပ္လို နည္းနည္းပါးပါ ရတာေတာ့ ဟုတ္ၿပီး အခုဟာက ဂ်ပန္နဲ႔ စကားေျပာရမွာ ဆိုေတာ့ မင္း.. ဂ်ပန္လိုေရာ ရလားကြ”<br /><br />“ဟာ.. သူႀကီးကလည္းဗ်ာ ရတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖိုးက ဂ်ပန္စကားျပန္ဗ်”<br /><br />“ဟ..ဟုတ္လွေခ်လား ဒါဆိုရင္ မင္းငါ့ကို ဂ်ပန္စကား နည္းနည္းပါးပါး ေျပာျပပါလားကြ သူႀကီးသာျဖစ္တာ ဂ်ပန္လိုေတာ့ ဘာမွကို ရဘူးကြ”<br /><br />“အဲဒါဆိုရင္ အစားအေသာက္နဲ႔ ပက္သက္ၿပီး အသံုးဝင္တဲ့ စကားလံုးတစ္လံုးကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပမယ္ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူေတြက အစားစားရမွ အသက္ရွင္တာကိုးဗ်”<br /><br />“ေအးကြ လုပ္စမ္းပါအံုး ငါသိခ်င္လွၿပီး မင္းလိုေကာင္းမ်ိဳးကိုမွ ငါက အားကိုးးးတာကြ”.... “မရီနဲ႔ေနာ္”<br /><br />“ႏိုးဝါးရွီးဝါ အိုးခ်ီးဝါ အာဂ်ီႏိုးမိုတိုးးးးးးး”<br /><br />“ဟ..ဟုတ္လွေခ်လားကြ ဒါမွေပါ့ကြ ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္ႀကီး လာရင္ေတာ့ သေဘာက်မွာ ေသခ်ာတယ္ကြ ငါ့ကိုလည္း တပည့္ ေကာင္းတစ္ေယာက္ ရထားတယ္ဆိုၿပီး ရာထူးေတြ တိုးေပးမွာ ေသခ်ာတယ္”<br /><br />“ေသခ်ာတာေပါ့ သူႀကီးရယ္ ေအာ္.. ဒါနဲ႔ ရထူးတိုးသြားရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာညာေပးဖို႔ မေမ့ရဘူးေနာ္သူႀကီး”<br /><br />“စိတ္ခ်စမ္းပါကြာ ငါ့အေၾကာင္းကို မင္းသိပါတယ္ မပိုင္ရင္ ငါသေလာက္ေတာင္ မစားဘူးကြ”<br /><br />တူးမတ္(သ္)လိတ္တာ...<br />ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္ အရာရွိႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာကို ေရာက္လာပါေလေရာ.. သူႀကီးအိမ္ကို ေရာက္တာနဲ႔ ဘာမွမေျပာရေသးဘူး ေတာင္ႀကည့္ ေျမာက္ႀကည့္ၿပီးတာနဲ႔<br /><br />“ဒီမွာေမာင္မင္း”<br /><br />“ဟိုက္ မစၥတာ”<br /><br />“ဗင္ဂ်ိဳရွီကာ ဗင္ဂ်ိဳရွီကာ” လို႔ေမးတာေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္လည္း အာဂ်ီႏိုမိုတို ကလြဲလို႔ ဘာမွမသိတာေႀကာင့္ ဘာေျပာရမွန္း မသိတာနဲ႔ပဲ<br /><br />“ဟိုက္ မစၥတာ ဗင္ဂ်ိဳေတာ့မရွိဘူး အိမ္မွာတီးတဲ့ ဂစ္တာပဲရွိတယ္”<br />“ ဗင္ဂ်ိဳမရွိကာ ဂစ္တာရွီကာ ဂစ္တာရွီကာ” လို႔ျပန္ေျပာလိုက္တယ္..<br /><br />ဂ်ပန္ႀကီးလည္း စိတ္ညစ္ သြားဟန္တူပါတယ္ တစ္မိနစ္ ေလာက္ၿငိမ္သြားၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႀကည့္ကာ လက္ညွိဳး တစ္ေထာင္ေထာင္ျဖင့္ ဗမာစကားကို ဂ်ပန္ေလသံ ဝဲဝဲျဖင့္<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">“ေမာင္မင္း.. ခ်စ္ဦးခို ေရေႏြးနဲ႔ ေရခ်ိဳးၿဖီး အင္းခ်ီခို ခၽြတ္ေဖးပါ.. ၿဖီးရင္ ဆဘြဲေဖၚမွာ ထင္းေဖးပါ”</span><br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖ်တ္ထိုးဉာဏ္ ေကာင္းသူပီပီ တခဏေလာက္ စဥ္းစားၿပီ “ဟိုက္မစၥတာ ဟိုက္မစၥတာ” လို႔ေျပာလိုက္တာေပါ့.။<br /><br />ဆိုလိုတာကေတာ့ <a href="http://4.bp.blogspot.com/_u0dEluIQATQ/Sm8SeGSSORI/AAAAAAAAAD8/nt_02YfIISs/s1600-h/sithu+blog.png">ဒီမွာ</a> ဖတ္ၾကည့္ပါ အဟိအဟိ :P ..။<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..။<br /><br />..........စည္သူ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8206288536035410108?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-21882158261479943802009-07-22T08:23:00.000-07:002009-07-25T19:33:00.519-07:00ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ေပါက္ကရေတြပဲေရးတတ္လို႔ပါ..။ မမေလးတင္တဲ့ပို႔စ္ကိုဖတ္ၿပီး သတိရလိုက္လို႔ပါ..။ ေျပာင္တာ ဟုတ္ ဟုတ္ဘူးေနာ္မမေယး..။ ဂယ္ေက်ာတာ..။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ထင္တာေတာ့ “ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဆိုမီတိုင္း(မ္)” ေခါင္းစဥ္ ကိုေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ အကိုအမေတြက ေျပာေတာ့မွာပဲ “ဟဲ့...ဘာႀကီးလဲ...ဆိုမီတိုင္း(မ္)တဲ့ ဘာေပါက္ကရေတြ ေရးအံုးမွာလဲမသိဘူး” ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ေလ..။<br /><br />အဂၤလိပ္စာနဲ႔ပက္သက္လို႔ အရမ္းကို စိတ္ဝင္စားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္<br />ရွိခဲ့တယ္..။ အရမ္းကိုလည္းေလ့လာပါတယ္..။<br />ဘယ္ေလာက္ထိေလ့လာလဲဆိုရင္ Dictionary ကိုေတာင္ အလြတ္က်က္တယ္..။ ေလ့လာခ်က္ကေတာ့ ကမ္းကုန္ပဲ..။ ေလးစားဖို႔ေကာင္းတယ္..။ ႀကြားတယ္မထင္နဲ႔ေနာ္...ေမာ္လၿမိဳင္သားဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းေပါ့ေလ..။<br /><br />တစ္ေန႔မွာေပါ့... ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ကျပန္လာၿပီး သီခ်င္းနားေထာင္ေနတယ္..။ ရဲသြင္ရဲ့ `“စြန္႔စားမယ့္အခ်စ္” ေပါ့..။<br /><br />“ဘာျဖစ္ျဖစ္မင္းေလးသာအနားရွိ<br /><br />ရင္ဆိုင္ကာ ေျဖရွင္းႏိုင္သည္<br /><br />အဆံုးမဲ့စြမ္းအားနဲ႔ဒို႔အခ်စ္<br /><br />နဂါးေငြ႔တန္းကို ျဖတ္ေက်ာ္မည္<br /><br />ပန္းမ်ားပြင့္တဲ့ ဒီေလာက<br /><br />အႀကင္နာေတြ ေပ်ာက္ပ်က္ေနပါၿပီ<br /><br />အရာရာမွာ အရႈံးနဲ႔ႀကံဳေတြ႔လည္း<br /><br />အခ်စ္မ်ားနဲ႔ တိုးျမင့္ရင္ခုန္မည္ ” .... ကိုလည္း ကိုယ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ အဲလိုမ်ိဳး ဖီးဝင္ေနတုန္မွာ “ဟဲ့ေရာင္”<br /><br />“ေအး..ေျပာ”<br /><br />“ငါမင္းကို ေမးစရာတစ္ခုရွိတယ္”<br /><br />“ေအး...ေမးေလ...ဘာေမးမွာလဲ...?”<br /><br />“မေန႔က ငါ အဂၤလိပ္စာလံုးတစ္လံုး ေတြ႔တယ္ ငါ ျမန္မာလိုအဓိပၸါယ္ မသိဘူးျဖစ္ေနတယ္ အဲဒါမင္းမ်ားသိမလားဆိုၿပီး ငါလာေမးတာ”<br /><br />“ဟ...ဘာစာလံုးလဲကြ ငါသိရင္ေတာ့ ေျပာျပလို႔ရတာေပါ့ကြ မသိရင္ေတာ့ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ..ေျပာေလကြာ ဘာစာလံုးလဲ” ဆိုၿပီးကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္..။<br /><br />“ငါမေန႔က ရုပ္ရွင္ႀကည့္ေနတုန္း ဆိုမီတိုင္း(မ္) ဆိုတဲ့စာလံုးကို ေတြ႔လိုက္တယ္..။ အဲဒါ ငါနားမလည္ဘူးျဖစ္ေနတယ္”<br /><br />“ဟင္...ဘာတဲ့...ဆိုမီတိုင္း(မ္) ဟုတ္လား..? မင္းဟာေသခ်ာလို႔လားကြာ မင္းႀကားတာ ျမင္တာေတြမ်ား မွားလားမသိဘူး”<br /><br />“မမွားဘူး ဆိုမီတိုင္း(မ္) ဆိုၿပီးေျပာသြားတာ”<br /><br />“မင္း စာလံုးေပါင္းေရာ မွတ္မိလား...?”<br /><br />“မွတ္မိတာေပါ့ ငါေသေသခ်ာခ်ာကို မွတ္ထားတာ”<br />“SO ME TIME ဆိုမီတိုင္း(မ္)ေလ”<br /><br />“SO ME TIME ဆိုမီတိုင္း(မ္)... ေအး ဟုတ္သားပဲ”<br />“တစ္လံုးခ်င္း ဘာသာျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့<br />“SO” က ထို႔ေႀကာင့္လို႔ပဲငါျပန္တယ္<br />“ME” က ကၽြႏု္ဳပ္ကို ေပါ့ကြာ<br />“TIME” က အခ်ိန္ေပါ့ကြာ<br />“SO NEAR AND YET SO FAR ဆိုရင္ နီးလ်က္နဲ႔ေဝးလို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္”<br />“မင္းဟာက SO ME TIME”<br />“ထို႔ေႀကာင့္ ကၽြႏု္ဳပ္ကို အခ်ိန္” ဒါလဲမဟုတ္ေသးဘူးကြ” ”...။<br /><br />အေတာ္ေလးကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားၿပီးမွ<br />“ဟားးးးးး မင္းကလဲကြာ ဘယ္က ဆိုမီတိုင္း(မ္)ရမွာလဲ”<br />“SOMETIME ဆမ္းတိုင္း(မ္)= တစ္ခါတစ္ရံကိုေျပာတာ”<br />“ေသလိုက္ပါေတာ့ကြာ ဦးေႏွာက္ေတာင္ ေခ်ာက္သြားတယ္ မင္းကေတာ့ တကယ့္ေကာင္ပဲ”<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ အကိုအမမ်ားကို ပူပင္ေသာက၊ ပူေဆြးေသာကမွ ကင္းလြတ္ၿပီး အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္သာ ျမင္ခ်င္တဲ့ ေပါက္ကရအေတြးအပိုင္းအစမ်ားမွ ရင္တြင္းျဖစ္ ေပါက္ကရစိတ္ကူးေလး..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-2188215826147994380?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-71767390348870714632009-07-18T08:10:00.000-07:002009-07-24T19:13:46.274-07:00<div style="text-align: justify;">အဲဒီလို ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ ေပါက္ကရအေတြးေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး ေရာသမေမႊမႈေတြေႀကာင့္ ႏွစ္လံုးေရာဂါကို ေမြးထုတ္ၿပီး ကူးစပ္မႈေတြကလည္း လွ်င္ျမန္လာခ့ဲတယ္..။<br />“ဟဲ့.. စည္သူ.. နင္ေရာဘယ္ေလာက္ရလဲ”<br />“နည္းနည္းပါးပါးပါ အမရာ”<br />“ငါေတာင္ တစ္ရာ့ငါးဆယ္ဘိုးရတယ္.. နင္ဆိုအမ်ားႀကီးရမွာေပါ့.. နင္ေကာက္ေပးလို႔ေလ ငါတို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုး ရႀကတာ ဟိုမွာေလ ေမးေနႀကတယ္.. ဟဲ့.... အဲေကာင္းေလးက ဘယ္ကလဲ ငါတို႔တစ္ခါမွ မေတြ႔ဖူးဘူး.. တဲ့ သူေကာက္တာေလ ေတာ္တယ္ေနာ္...” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမွ်ာ္သူေတြ၊ ခင္မင္သူေတြ မ်ားလာတာေပါ့..။</div><br /><div style="text-align: justify;">အဲလိုနဲ႔ေနလာလိုက္တာ တစ္လေလာက္ အႀကာမွာေတာ့ ႏွစ္လံုးေရာဂါကို ကုစားတဲ့ ေဒါက္တာေတြနဲ႔ပါ ကၽြန္ေတာ္ ရင္းႏွီးမႈေတြ ရလာတာေပါ့..<span style="color: #999999;"> (ဒိုင္ကိုေျပာတာပါ)</span> ေဒါက္တာေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုသိတာမွျဖင့္ ႀကာေသးဘူး<br />“ဟဲ့စည္သူ... ဘာထည့္အံုးမွာလဲ... ပတ္မွာလား... ထိပ္စည္းဆြဲမွာလား... ဒီေန႔ဘာတစ္လံုးေကာင္းလဲ” အဲလိုမ်ိဳးေပါ့ ေန႔တိုင္းလိုလို ေမးႀကတယ္ေလ..။ ဒီကလည္း ဟုတ္ဟုတ္.. မဟုတ္ဟုတ္ စိတ္ထဲကေနၿပီး မထင္ရင္ မထင္သလို ေျပာလိုက္တာပဲ..။ အဲဒီေျပာလိုက္တာကိုက <span style="color: #6633ff;">ႀကက္ကန္းဆန္အိုးတိုး သလို </span>သြားသြားၿပီး ဟုတ္ေနတာ..။ <span style="color: #6633ff;">ေအာ္... တမင္တကာကို ကုန္ဖို႔အတြက္ ဖန္လာေတာ့ လုပ္တိုင္း ျဖစ္ေနတာထင္ပါရဲ႕ ဆိုၿပီး အခုပို႔စ္ေရးရင္နဲ႔ေပါ့ေလ စဥ္းစားလိုက္မိတယ္..။ အရင္ကတည္းကသာသိခဲ့ရင္ ႏွစ္လံုးေရာဂါ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး..။</span></div><br /><div style="text-align: justify;">လုပ္တိုင္းကို ျဖစ္ေနေတာ့တာ..။ မွတ္မွတ္ရရေပါ့ အိမ္ကေနလာတုန္းက အသျပာ ဆယ္သိန္း ယူလာတာ..။ မိဘႏွစ္ပါးကေတာ့ မွာလိုက္တယ္ “သားေရ ပိုက္ဆံကိုေခၽြတာသံုးေနာ္ ႀကားလား”.....။</div><div style="text-align: justify;">ဒီေကာင္ကေတာ့ မသံုးတဲ့အျပင္ စီးပြားေရးေတြ၊ ႀကီးပြားေရးေတြ လုပ္ေနတာကိုေတာ့ မိဘႏွစ္ပါး လံုးလံုးကို မသိလိုက္ဘူး..။ ဆယ္သိန္းကေနပြားလိုက္တာ ႏွစ္ဆယ့္ငါးသိန္း ေက်ာ္သြားတယ္..။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ နာမည္လည္း ႀကီးလာတာေပါ့ေလ.။</div><br /><div style="text-align: justify;">ေနာက္က်ေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္လာလဲဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္မလာမခ်င္း သူတို႔တစ္ေတြက ဘာမွမလုပ္ႀကဘူး..။ “ဟဲ့မအုန္း.. ဟိုေကာင္ေလး ျပန္မေရာက္ေသးဘူးလား.. သူ႔ကိုေစာင့္ေနတာ.. ဒီေန႔ေတာ့ဟာ.. ဘာေတြလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ မသိဘူး.. ဂဏန္းေတြကမ်ားတယ္ သူျပန္လာမွပဲ ထိုးေတာ့မယ္” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနႀကတယ္တဲ့..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ရသမွ် ႀကားသမွ် ေတြကိုေျပာျပ “ခ်ိဳင္း” ကိုႀကည့္ၿပီး ဒါကဘာကိုေျပာတာ.. ဒါကျဖင့္ ဘာအဓိပၸါယ္ေပါက္တာ... အဲလိုေပါ့ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အားတယ္ဆိုလို႔ မရွိခဲ႔ပါဘူးဗ်ာ..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္သိပ္မႀကာပါဘူး <span style="color: #6633ff;">“ေခြးရူးေကာင္းစား တမြန္းတည့္”</span> ဆိုသလို လံုးပါး ပါးသြားလိုက္တာ အားကုန္းသြားတဲ့ ဓါတ္မီးလိုပဲ&nbsp; တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အလင္းေရာင္ေတြ မွိန္လာေတာ့တယ္..။ အေႀကြး တင္ရံုတင္မကဘူး လက္စြပ္ ခၽြတ္ေရာင္းရတဲ႔အထိကို အျဖစ္ကဆိုးသြားေရာေပါ႔..။ ၿပီးေတာ့ ဆြဲႀကိဳး ႏွစ္က်ပ္သား တစ္ကုံုးလဲ ေပါင္ရာကေနမွတဆင့္ <span style="color: #6633ff;">“ငါမင္းနဲ႔အတူမေနခ်င္ေတာ့ဘူး”</span> ဆိုၿပီး ဆြဲႀကိဳးက ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿပီးအပိုင္ စြန္႔ခြါသြားေတာ့တယ္..။</div><br /><div style="text-align: justify;">အဲဒီမွာ ႏွစ္လံုးေရာဂါစြဲေနတာနဲ႔ပဲ ရန္ကုန္တက္လာတာ ႏိုင္ငံျခားသြားဖို႔ဆိုတာကို ေမ့ေတ့ေတ့ ျဖစ္ေနတာေပါ့..။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ရံုးကစာေရာက္လာတယ္..။ ေငြသြင္းရမယ္တဲ့..။ အဲေတာ့မွ ဒီေကာင္ႀကီး ေခါင္းႀကီးပါေလေရာ..။ ပါလာသမွ် အသျပာေတြလည္း ႏွစ္လံုးေရာဂါေႀကာင့္ ယိုင္တိယိုင္တိုင္ျဖစ္ေနၿပီေလ..။ စာကိုဖတ္ေနစဥ္မွာပင္ ေရွ႕မလွမ္းမကမ္းမွ “ေဟ့.. စည္သူ.. အခ်ိန္ကပ္ေနၿပီးေလ ဘာယူမွာလဲ” “ေအာ္...ေအးေအး လာၿပီးလာၿပီးအမ” ဆိုၿပီး စာကို စာအုပ္ႀကားညွပ္ကာ အသံႀကားရာေနာက္ကို တိုင္ပင္မေခၚပဲ လိုက္ပါသြားတာေပါ့..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ၿပီးေတာ့မွ “အမေရ... ကၽြန္ေတာ္ ဒီအပတ္မကစားေတာ့ဘူးအမ” “ ဟာ... နင္ကလည္း ဘာျဖစ္တာလဲ လုပ္စမ္းပါ.. ဘာလဲ ပိုက္ဆံမရွိလို႔လား.. ရတယ္ေနာ္... တစ္ပတ္ျပည့္မွ တစ္ခါရွင္း.. ငါတို႔ကနင့္ကို ယံုၿပီးသားပါ” ဆိုၿပီးေတာ့ စသလိုလို ေနာက္သလိုလို ေျပာေတာ့ ဒီေကာင္ကလဲ “အမ... တကယ္ေနာ္” “တကယ္မဟုတ္ဘူး ႏွစ္ကယ္ ႏွစ္ကယ္” ေျပာေျပာဆိုဆိုမွာပဲ “ေျပာေျပာ ဘာထည့္မွာလဲ.. ကိုးလား... ခုႏွစ္လား.. ပတ္မွာလား.... ထိပ္ပိတ္ဆြဲမွာလား...ဒီေန႔ ကိုးေကာင္းတယ္ေနာ္..”</div><br /><div style="text-align: justify;">“အဲဒါဆို ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုးထိပ္ ႏွစ္ေထာင္၊ ကိုးအပါ တစ္ေထာင္ ၿပီးေတာ့ ကိုးခြန္ တစ္ကြပ္တည္းကို ႏွစ္ေထာင္ ထည့္ေပးဗ်ာ” ဆိုၿပီး ဝါးလံုးရွည္ႏွင့္ ရမ္းလိုက္ေတာ့တယ္..။</div>ို<br /><div style="text-align: justify;">သို႔ေသာ္... အဲဒီလို ကၽြန္ေတာ္ရမ္းလိုက္တဲ့ ဝါးလံုးရွည္ဟာ ဦတည္ထားတဲ့ပစ္မွတ္ကို မွန္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္လား... “ဖလပ္ဖလပ္” ျဖစ္ေနတဲ့ ေသခါနီးလူနာတစ္ေယာက္ကို အသက္ကယ္ေဆး ထိုးေပးလိုက္သလိုပါပဲဗ်ာ...<br />မွန္ခဲ့ပါတယ္..။ ေပါက္ဂဏန္းက ကိုးခြန္ ပါ..။<br /><br />အဲဒါနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ညေနပိုက္ဆံထုတ္ၿပီးတာနဲ႔ နက္ျဖန္ခါက်ေတာ့ ရံုးကိုသြားၿပီး ေငြငါးသိန္း သြင္းလိုက္တာေပါ့...။ ေနာက္ပိုင္းျပႆနာကိုေတာ့ ဘယ္လိုေျဖရွင္ရမလဲ ဆိုတာ လံုးဝကို မစဥ္းစားတတ္ေလာက္ေအာင္ ကိုျဖစ္ေနတာ.။ အိပ္လည္းမေပ်ာ္ဘူး.. စားလို႔လည္းမရဘူး.. ေနာက္ဆံုး... လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတာင္ မထိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး..။ အေဖလာရင္ ငါဘယ္လိုေျပာရမလဲ.. ငါဘယ္လိုရွင္းျပရမလဲ.. အေဖသိသြားရင္ေရာ ငါဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုၿပီး အသက္ရွဴမမွန္ ေတြးေတာပူပန္ၿပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာဆို႔ကာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ မီးေတာင္ႀကီး ေပါက္ကြဲသလိုမ်ိဳး ေဝဒနာေတြ ခံစားခဲ့ရတယ္..။<br /><br />ေနာက္ဆံုးႀကေတာ့ ေလာကႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာလာပါတယ္ <span style="color: #6633ff;">“အသင္ေမာင္မင္း ေမာင္မင္းအသင္” “အသင္ ႏိုင္ငံျခားထြက္ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္လာၿပီျဖစ္လို႕ အသင့္အား ျမန္မာျပည္မွ ၁၉.၁၂.၂၀၀၅ ေနာက္ဆံုး ထား၍ ထြက္ခြါေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုအပ္ပါသည္”</span> လည္းဆိုေရာ ဟိုသူငယ္ခ်င္းဆီေျပး၊ ဒီသူငယ္ခ်င္းဆီေျပးနဲ႔ “ဆပ္ျပာသည္ လင္ေပ်ာက္သလို” ျဖစ္ခါ ေႀကြးၿမီ တစ္ဆယ့္ငါးသိန္း တင္ခဲ့တယ္ေလ...။<br /><br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ လူသားတိုင္းသည္း အမွားႏွင့္မကင္းႀကေပ။ သို႔ေသာ္လည္း<span style="color: #6633ff;">`“ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ”</span> ဆိုသကဲ့သို႔ မိမိအမွားကို အမွားမွန္းသိလွ်င္ အမွန္သို႔ ျပင္ႏိုင္ႀကပါေစ။ ကၽြန္ေတာ္က့ဲသို႔ မမိုက္မဲမိပါေစႏွင့္။<br /><br /><span style="color: #6633ff;">ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ႏွစ္လံုးေရာဂါမွအစ ေအာင္ျမင္ျခင္းႏွင့္စဆံုးသတ္ျခင္းထိ မၿငီးမျငဴ ဖတ္ေပးတဲ့ အကိုအမမ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေႀကာင္း........။</span><br /><a href="http://koyinnyein.blogspot.com/"></a><br /><span style="color: #330099; font-weight: bold;">ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အကို အမမ်ားအား အစဥ္ထာဝရ ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="color: #330099; font-weight: bold;"> စည္သူ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-7176739034887071463?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-37898097881741949712009-07-15T08:17:00.000-07:002009-07-24T18:39:53.603-07:00<div style="text-align: justify;">ႏွလံုးေရာဂါဟာ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးေတြမွာ အျဖစ္မ်ားပါတယ္..။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိႀကတဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး အမ်ားစုက ႏွလံုးေရာဂါေဝဒနာန႔ဲ ပက္သက္လို႔ အေတာ္ေလးကိုခံစားရပါတယ္..။ စီးပြားေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ လူမႈေရး၊ သားေရးသမီးေရးနဲ႔ ပက္သက္လို႔ေပါ့ေလ အစစ အရာရာ အဆင္မေျပမႈေတြေႀကာင့္ ရရွိလာျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့ရတယ္..။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ေမြးရာပါ ႏွလံုးေရာဂါ စြဲကပ္လာတာ ဆိုေပမယ့္ ရာခိုင္ႏႈန္းကေတာ့ နည္းပါတယ္..။ အထူးသျဖင့္ေပေပါ့ အဲဒီအဆင္မေျပမႈေတြ နည္းပါးလာမႈ၊ ေလ်ာ႔က်လာမႈေတြျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ေဆာင္ရမလဲဆိုရင္.. မေမးလိုက္ပါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လဲ မေျပာတတ္ပါဘူး..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ဘာေႀကာင့္လည္းဆိုရင္ အဲဒါက မိန္းကေလးေတြမွာျဖစ္တဲ့<span style="color: #333399;"> “ႏွလံုးေရာဂါ”</span>..။ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္တာက <span style="color: #333399;">“ႏွစ္လံုးေရာဂါ”</span> ပါ။ အဲဒီႏွစ္လံုးေရာဟာလည္း မေသးဘူးဗ်..။ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီႏွစ္လံုးေရာဂါကို တစ္ႏွစ္ခြဲေလာက္ကို ခံစားလိုက္ရတာ ဟာ...မလြယ္ပါဘူး..။ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေတာ့တာေပါ့..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္စကၤာပူမလာခင္မွာေပါ့ နယ္ကေန ရန္ကုန္တက္လာတာေလ..။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ အမ်ိဳးေတြဆီမွာ မေနပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အရမ္းခင္တတ္လို႔ သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာပဲ ေနတယ္..။ အရင္ကတည္းကပါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေရာက္ရင္ သူငယ္ခ်င္းကလည္း သူ႔ဆီမွာလာတည္းပါလို႔ ေျပာထားလို႔ပါ..။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ သူ႔အိမ္မွာ ေနတာေပါ့ေလ..။</div><br /><div style="text-align: justify;">သူငယ္ခ်င္းကလည္း မိန္းမရၿပီးကတည္းက သူ႔အမ်ိဳးသမီးအိမ္မွာပဲ ေနတာ..။ သူ႔မိဘႏွစ္ပါးစလံုးကလည္း ဆံုးသြားၿပီးဆိုေတာ့ အိမ္မွာက သူ႔အမတစ္ေယာက္တည္းရွိတာ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္လာေတာ့ အေဖာ္ရတာေပါ့..။ သူငယ္ခ်င္းရဲ့အမက အပ်ိဳႀကီးဆိုေတာ့ ပစိပစပ္ေတာ့ မ်ားတာေပါ့ဗ်ာ..။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ေမာင္အရင္းတစ္ေရာက္လို ပဲေျပာမနာဆိုမနာေပါ့..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔သူငယ္ခ်င္းက<br />“ေဟ့ေကာင္ မင္းအခု ဒီကိုဘာကိစၥနဲ႔ လာတာလဲကြ မင္းကလည္းကြာ နယ္ျပန္ဆင္းသြားတာနဲ႔ တစ္ခါတည္းကို ေမ့သြားေတာ့တာပဲ ဖုန္းေလးဘာေလးေတာင္ မဆက္ဘူး.. မင္းကတကယ့္ေကာင္ဘဲ ငါကေတာ့ ဒီေကာင္ ရွိမွရွိေသးရဲ့လားဆိုၿပီ စဥ္းစားေနတာ..”<br />“ဟာ....မင္းကလည္းကြာ ငါမရွိလို႔ ဘယ္သြားရမွာလဲကြ မင္းလုိမ်ားထင္ေနလို႔လား မိဘအရိပ္ေအာက္ကေန ဘယ္မွမသြားဘူးကြ”<br />“မသိပါဘူးကြာ ငါ့အထင္မင္းက ဟို...မြန္ၿငိမ္းခ်မ္ေရးအဖြဲ႕ထဲမ်ားဝင္သြားၿပီလားလို႔ေပါ့ကြာ”.....။</div><br /><div style="text-align: justify;">အဲလိုေျပာႀကၿပီးေနာက္သူငယ္ခ်င္းက<br />“ကဲ...ငါျပန္ေတာ့မယ္”<br />“ေနပါအံုးကြမင္းကလဲ”<br />“ေနလို႔မရေတာ့ဘူး မင္းအမက ငါ့ကို ႀကာလို႔ ရွင္ဘယ္သြားေနတာလဲ ဘယ္မွာသြားၿပီး သေဝထိုးေနလဲဆိုၿပီး ဘုေနအံုးမယ္” ဆိုၿပီး ျပန္သြားတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ ႏွစ္ပတ္ဂၽြမ္းထိုးၿပီး အိပ္ရာတန္းဝင္ကာ စက္ေတာ္ေခၚလုိက္ တယ္..။</div><br /><div style="text-align: justify;">တစ္လေလာက္ႀကာေတာ့ အဲဒီမွာလူေတြက အၿမဲတမ္းတစုစု တေဝးေဝးနဲ႔ ၿပီးေတာ့ ပတြက္ပတြက္နဲ႔ ဘာေတြျပာ ဘာေတြလုပ္ေနႀကမွန္းမသိဘူး..။ အဲဒါကိုသိခ်င္လို႔ ေလ့လာႀကည့္ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ် ႏွစ္လံုးေရာဂါ ျဖစ္ေနႀကတာ..။ မႀကာပါဘူး ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏွစ္လံုးေရာဂါစြဲကပ္ခါ ႏွစ္လံုးေရာဂါေဝဒနာ ခံစားရသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားတာေပါ့..။</div><br /><div style="text-align: justify;">တစ္ေန႔ေတာ့ ေဘးအိမ္က အမတစ္ေယာက္ကေနၿပီးေတာ့<br />“ေဟ့..ေမာင္စည္သူ”<br />“ဗ်ာအမ”<br />“နင္တို႔ဘက္က ဒါမ်ိဳးေတြ ေခတ္စားတယ္မွတ္လား... လာစမ္းပါအံုး ဒီမွာလာႀကည့္ေပးပါအံုး” ဆိုၿပီး ခ်ိဳင္းစာရြက္တစ္ရြက္ကို ထုတ္ျပတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏွစ္လံုးေရာဂါ ဝင္ခါစဆိုေတာ့ ႏွစ္ခါေတာင္ မေခၚရဘူး ေခၚရာေနာက္ကို တစ္ခါတည္း သံလိုက္နဲ႔ သံကိုဆြဲလိုက္သလားေအာင့္ေမ့ရတယ္ ဂြပ္ကနဲ ပါသြားေရာ..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ေပၚ တက္သြားေရာ.. အေပၚလည္းေရာက္ေရာ<span style="color: #333399;"> “ႏွစ္လံုးေရာဂါရွင္မ်ားေဂဟာ”</span> လို႔ေခၚရေလာက္ေအာင္ ေရာဂါသည္ေတြ တအားမ်ားတာကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔လိုက္ရတယ္..။ အပ်ိဳႀကီး ေလးငါးေရာက္နဲ႔ အသက္နဲနဲခပ္ႀကီးႀကီး အေဒၚႀကီးေလးငါးေယာက္ တေစာင္းထိုင္ကာ လက္ေလးနဲ႔ ေမးေလးကို ေထာင့္ၿပီးေတာ့ ကုန္းကုန္းကြကြနဲ႔ ႀကည့္ေနတာကိုေတြ႔ရတယ္...။</div><br /><div style="text-align: justify;">အဲဒီမွာ တစ္ေယာက္ေသာသူက `“လာေမာင္ေလးလာ... ဒီမွာႀကည့္ေပးစမ္းပါအံုး.. ဒီသစ္ပင္က တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ ခါတိုင္းနဲ႔မတူဘူး.. ၿပီးေတာ့ ငွက္ကလဲ ရွစ္ေကာင္၊ ေလးေကာင္က နားေနၿပီး ေလးေကာင္က ပ်ံေနတယ္ ဘာသေဘာလဲမသိဘူး.. ၿပီးေတာ့ ေအာက္မွာက လူတစ္ေယာက္... အဲဒီလူက သစ္ပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ ငွက္ကိုပစ္ဖို႔ ခ်ိန္ထားတယ္... ၿပီးေတာ့ေအာက္ဆံုးမွာ စာေရးထားတယ္.. <span style="color: #333399;">ငွက္ကိုေလးေကာင္စီဖမ္းယူပါ</span> ဆိုၿပီးပါေသးတယ္” ဆိုၿပီးကၽြန္ေတာ့္ကိုရွင္းျပတယ္..။ ၿပီးေတာ့ “ဒီခ်ိဳင္းက ႏွစ္ရက္စာ တစ္ရက္စာမဟုတ္ဘူး... တစ္ခါတေလ သံုးရက္ေတာင္ မွန္တယ္ေမာင္ေလး.. အဲဒါႀကည့္ေပးစမ္းပါ” လို႔ထပ္ေျပာတယ္..။</div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ႀကည့္ၿပီး အတန္ႀကာေတာ့ “အင္း.. အဲဒါဆိုရင္ဟုတ္ၿပီး အေဒၚတို႔မပူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သိၿပီး သူက သစ္ပင္ကို ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေအာင္ ညႊန္းထားတာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သစ္ပင္ကို ေကာက္ရမယ္ ၿပီးေတာ့ ငွက္က ရွစ္ေကာင္ဆိုေပမယ့္ ေလးေကာင္က နားေနၿပီး ေလးေကာင္က ပ်ံေနတယ္... <span style="color: #330099;">အဲဒါဆိုရင္</span> <span style="color: #330099;">သစ္ပင္ကေျခာက္ ေလးေကာင္ပဲ နားေနတဲ့အတြက္ေလး ေျခာက္ေလးတစ္ကြပ္ ရသြားၿပီးေနာ္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ငွက္ကရွစ္ေကာင္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေပါင္းျခင္းရွစ္လား... ေပါင္းျခင္းရွစ္ဆိုရင္ သစ္ပင္နဲ႔ဆိုေတာ့ ေျခာက္ႏွစ္ တစ္ကြက္ပဲရွိတယ္”</span> ဆိုၿပီး သစ္ပင္နဲ႔ငွက္ရဲ့ အရႈပ္ထုပ္ကို ဆရာႀကီးစတိုင္နဲ႔ ရွင္းျပလိုက္တာေပါ့ ...။ </div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္တာ္တို႔က ဒီပ်ံေနတဲ့ေလးေကာင္က မနက္ျဖန္အတြက္ ထားလိုက္မယ္.. ေအာက္ကငွက္ေတြကို ပစ္မဲ့လူဟာ သူက ဒီငွက္ကိုပစ္ကိုပစ္မွာပဲ.. အဲဒါေႀကာင့္ ဒီေန႔ကေတာ့ <span style="color: #330099;">ႏွစ္</span> တစ္လံုးကေတာ့ ရွဴးဝါးပဲ..။ ပတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ပတ္ေပါ့..။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကိုေျပာတာေနာ္... ၿပီးေတာ့ ေလးေကာင္စီ ဖမ္းယူပ ါဆိုေတာ့ ငွက္က ႏွစ္ ေလးေကာင္ ဆိုေတာ့ ရွစ္ျဖစ္မလား... အဲဒါတစ္ခ်က္ စဥ္းစားရမယ္.. အဲဒီအတိုင္း လာမယ္ဆိုရင္ လူရယ္.. ငွက္ရယ္ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က<span style="color: #330099;"> ေလးႏွစ္္ </span>ငွက္ေလးေကာင္ေပါင္းနဲ႔ဆိုရင္<span style="color: #330099;"> ေလးရွစ္</span> အရံအေနနဲ႔<span style="color: #330099;"> ရွစ္ႏွစ္</span> ပါထည့္ထားေပါ့” ဆိုၿပီး ႏွစ္လံုးေရာဂါသည္ခ်င္းပီပီ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပလိုက္တယ္..။ ရွင္းျပလည္းၿပီးေရာ ထိုးႀကတာေပါ့..။ တစ္ေရာက္ကလည္း “ငါ.. “ႏွစ္” တစ္ရာဘိုးပတ္မယ္.... ငါလည္း ငါးဆယ္ပါမယ္........ ငါလည္းတစ္ရာပါမယ္” နဲ႔&nbsp; ရုတ္ရုတ္သဲသဲနဲ႔ ဆူညံထြက္သြားတာပဲ..။</div><br /><div style="text-align: justify;">မႀကာပါဘူး ဆယ့္ႏွစ္နာရီလည္း ထိုးေရာ ေဘးဘက္က ေျပာဆိုသံေတြ ဆူညံသံေတြ ထြက္လာ ၿပီးခဏမွာေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ႀကည္ႏူးေသာ ေခၚသံႏွင့္အတူ<br />“စည္သူေရး... စည္သူ”<br />“ေျပာအမ”<br />“ေျခာက္ႏွစ္တဲ့ေဟ့.. ေျခာက္ႏွစ္”<br />ကၽြန္ေတာ့္မွာဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း “ေျခာက္ႏွစ္” “ႏွစ္ေျခာက္” ကို တစ္ေထာင့္ငါးရာစီ ထိုးထားခဲ႔တာေလ..။</div><br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အကို အမမ်ားကို ေလးစားစြာျဖင့္<br />...................................................စည္သူ။<br /><br /><div style="text-align: justify;">အခု.. အခ်ိန္ကလည္း ၃း၃၀ ရွိသြားၿပီ..။ စာေတြကလည္း အရမ္းရွည္သြားၿပီၿဖစ္လို႔ ခဏေလးနားလိုက္ပါတယ္.....။ ကၽြန္ေတာ့္အကို အမေတြကုိ မေလးစားလို႔ မဟုတ္ပါဘူး..။ မနက္ျဖန္မနက္မွာ သူငယ္ခ်င္းအမတစ္ေယာက္ အိမ္ေျပာင္းမလို႔ ဆိုၿပီး ေခၚထားတယ္..။ Boonlay မွာေလ.... အဲဒါသြားၿပီး ဝိုင္းကူရမွာမို႔ ပါ..။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-3789809788174194971?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-20336296487211438812009-07-12T07:59:00.000-07:002009-07-12T08:35:41.339-07:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);">မင္းရင္ထဲမွာ<br /><br />ပူေဆြးေသာကေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံေနတဲ့အခါ<br /><br />သတိရလိုက္ပါ `“ငါ့”ကို...။<br /><br />ဒဏ္ခတ္ခံေနရတဲ့ မင္းႏွလံုးသားရဲ႕<br /><br />ေႀကကြဲသံဇဥ္ေတြေႀကာင့္<br /><br />မင္းမ်က္ရည္ေတြ ကခုန္လာတဲ့အခါ<br /><br />သတိရလိုက္ပါ“ငါ့”ကို...။<br /><br />သုတ္ေပးမယ့္သူမရွိတဲ့<br /><br />မင္းနဖူးေပၚကေခၽြးေတြ<br /><br />စီးက်လာတဲ့အခါ<br /><br />သတိရလိုက္ပါ“ငါ့”ကို...။<br /><br />မင္းကသာ `“ငါ့”ကို အမွတ္တမဲ့ျဖစ္ေပမယ့္<br /><br />`“ငါ”က မင္းအတြက္ အၿမဲထာဝရပါ...။<br /><br />အဲေလာက္ဆို မင္းသိဖို႔ေကာင္းတယ္<br /><br />ငါဟာ လမ္းေဘးက<br /><br />`“သံုး”ထုပ္ဝယ္ `“တစ္”ထုပ္လက္ေဆာင္ေပးတဲ့<br /><br />တန္ဘိုးမဲ့ တစ္ရွဴးအေရာင္းသမားေလးပါ...။<br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />...............................<span style="font-weight: bold;">စည္သူ။</span></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-2033629648721143881?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-58776803584654116162009-07-09T23:28:00.000-07:002009-07-10T00:29:22.950-07:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">လာလာ လာလာ<br />လြမ္းလြန္းလို ့ေလ<br />လည္လည္လာလွည့္<br />လာလွည့္လည္လည္<br />လည္လည္လွည့္လာ<br />လည္လာလွည့္ လြမ္းလို ့<br />လြမ္းလို ့ လည္လာလွည့္ေလ..။<br /><br />လာလာ လာလာ<br />လည္လာလွည့္လာ<br />လွည့္လာလည္လည္<br />လာလွည့္ ေလ့လာ<br />လာေလ့လာလွည့္<br />လာေလ့လာလိုလွ်င္<br />လာေလ့လာလို ့လည္း<br />လာေလ့လာလို ့ေလ<br />လိုလိုလားလား<br />လာေလ့လာလွည့္ေလ..။<br /><br />လာလာလာလာ<br />လာလည္လွည့္ေလ<br />လာလည္လွည့္လွ်င္<br />လာလည္လို ့ေလ<br />လာလည္လို ့ လြမ္းလိုက္ေလ..။<br /><br />လာလာလာလာ<br />လည္လာလွည့္ေလ<br />လည္လာလွည့္လွ်င္<br />လည္လာလို ့ေလ<br />လိုလိုလားလား<br />လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ<br />လြမ္းလြန္းလို ့ လည္လည္ လာလွည့္ေလ..။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">စည္သူ..။</span>ွဲ<br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-5877680358465411616?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-13182919380989839212009-07-05T09:43:00.000-07:002009-07-05T23:58:08.120-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ “၂”</span> ဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ၿပီးတာနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္ဖို႔ ႏွစ္ဆယ္႔ႏွစ္မိနစ္နဲ႔ သံုးဆယ့္ေလးစကၠန္႔ခြဲ ႀကာၿပီးမွ စာေႀကာင္းေလးေတြ ထြက္လာတာ။ ဒါေတာင္ အေတာ္ေလးကို စဥ္းစားရတာ.. ဟီးဟီး..။ ဟိုေလး.. ဟို.. ေတာသားဆိုေတာ႔ သိတဲ႔အတိုင္းေပါ႔ေနာ္..။<br /><br />ေတာရြာမွာေမြးၿပီး ေတာရိပ္ခိုလို႔ ေတာေတာင္ေတြႀကားမွာ ႀကီးျပင္းခဲ႔ရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တကယ္ေတာ႔ ၿမိဳ႕ေနကေလးဘဝေတြနဲ႕ အင္မတန္မွ ကြာျခားလွပါတယ္.။ ဘာေႀကာင့္လဲဆိုလို႔ရွိရင္ စာေပနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေတြးအေခၚနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ဗဟုသုတနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း အစစ အရာရာေပါ့ အရမ္းကိုကြာျခားပါတယ္..။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္မူလတန္းအရြယ္မွာ ပညာသင္ခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းဆိုရင္ ဟိုး... ရြာအစြန္မွာေပါ႔..။ ေက်ာင္းရဲ႕ ေဘးမွာ ဆိုရင္ သစ္ပင္ေတြက အႀကီးႀကီး..။ ျပီးေတာ႔ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ျမန္မာ႔ေရႊျဖဴ ရိုးမကိုလႊမ္းေစရမည္”</span> ဆိုတဲ႔ ေဆာင္ပုဒ္နဲ႔ အညီေပါ႔ေလ.. ရာဘာေတာေတြကလည္း အမ်ားႀကီး.. ၿပီးေတာ႔ ေက်ာင္းေရွ႕တည့္တည့္မွာဆိုလို႔ရွိရင္ မွတ္မွတ္ရရေပါ႔ေလ တကယ္႔ကို လူဆယ္႔ရွစ္ဖက္စာေလာက္ ရွိတဲ႔ ေညာင္ပင္ႀကီးတစ္ပင္လည္း ရွိတယ္..။<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> (</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟယ္ဟယ္.. </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မယံုမရွိနဲ႔ေနာ္.. </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တားတားဖက္ရင္ေျပာတာ..</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> တားတားက မူလတန္း အရြယ္ေလ..)</span><br /><br />ၿပီးေတာ႔ ေက်ာင္းကလည္းအိုၿပီး ေက်ာင္းအိုႀကီးေပါ့ေလ..။ ေက်ာင္းက ရြာစြန္မွာဆိုေတာ႔ ေလတိုက္ရင္လည္း သြပ္ေတြကလန္.. ဖက္ေတြကပ်ံ.. မိုးရြာရင္လည္း မိုးေတြကယို.. လူေတြက စိုေပါ့ဗ်ာ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းက အားလံုးကို သြပ္မိုးထားတာပဲေလ..။ အဲလိုျဖစ္တဲ႔အတြက္ သြပ္မတတ္ႏိုင္လို႔ ဖက္အစားထိုးရင္းနဲ႕ သြပ္နဲ႔ဖက္ေရာျပီး သြပ္ကႏွစ္ပံု ဖက္ကတစ္ပံု ျဖစ္သြားတာဗ်ာ..။<br /><br />အင္း.. ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ေနခဲ႔တဲ႔ ေက်ာင္းႀကီးကို မ်က္စိထဲျမင္ေလာက္ေရာေပါ႔..။ ျမင္ရင္ ဒီသီခ်င္း စာသားေလးတစ္ေႀကာင္းကို ကိုယ္ခႏၶာကို Rapper တစ္ေယာက္လို ဘယ္ညာတိမ္းၿပီး စာသားေလးအတိုင္း ဆိုႀကည့္ရေအာင္.. <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေဟး ဒီမွာ ေန႔နဲ႔ညနဲ႔ ညနဲ႔ေန႔နဲ႔ မင္းအေႀကာင္းေတြးရင္း ေမာမိတယ္”</span>..။ အဲဒီစာသားေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ ေက်ာင္းေလးကို အစားထိုးလည္း ထိုးလိုက္ေရာ သီခ်င္းစာသားေလးက <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေဟး ဒီမွာ ဖက္နဲ႔သြပ္နဲ႔ သြပ္နဲ႔ဖက္နဲ႔ ေရာၿပီးမိုးထားတယ္”</span> ျဖစ္သြားတာေပါ႕ဗ်ာ..။<br /><br />အက်ဥ္းခ်ဳပ္လိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ.. ဆက္ေရးေနရင္ ဖတ္ရတဲ႔သူ ညစ္သြားမွာစိုးလို႔ပါ..။ ေအာ္... ေျပာမယ္သာ ေျပာရတယ္ ကိုယ္႔ေပါင္ကိုယ္ လွန္ေထာင္းသလို ျဖစ္ေနမလားမသိဘူး..။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ အဲဒီ... <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဖက္နဲ႔သြပ္နဲ႔ ေရာထားတဲ႔ ဖက္သြပ္</span>ေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ “ဖခင္” ျဖစ္ေနလို႔ပါဗ်ာ..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေဟး ဒီမွာ ဖက္နဲသြပ္နဲ႔ သြပ္နဲ႔ဖက္နဲ႔ ေရာၿပီး မိုးထားတယ္”</span> <span style="color: rgb(153, 153, 153);">(ခႏၶာကိုယ္တိမ္းဖို႔ ထပ္ၿပီး သတိမေပးေတာ႔ဘူးေနာ္.. ဟဲဟဲ..)</span> ဆိုတဲ႕ မူလတန္းအရြယ္က ကၽြန္ေတာ္ ပညာသင္ခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းနဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ႔ အေႀကာင္းကို ဒီလိုေလး ေရးထားပါေသးတယ္..။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကၽြန္ေတာ္႕ဘဝ “ ၂ ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မူလတန္းအရြယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေက်ာင္းသားငယ္ေလးကၽြန္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟိုး... ရြာဇနပုဒ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေက်ာင္းအိုေလးဝယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ပညာသင္ခဲ႔ရ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကၽြန္ေတာ္႔ဘဝ..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဖခင္ျဖစ္သူကေက်ာင္းဆရာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရသည္႕လစာက “၁၂၈”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အလတ္ျဖစ္သည့္ ကၽြန္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အဲဒါေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">နားမလည္ခဲ႔ပါ..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေက်ာင္းႀကီးရယ္တဲ႔ “အိုအို”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လက္ရမ္းငယ္ၿပိဳလို႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကူလည့္ပါ အရပ္ကတို႔ဟု</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဖခင္” ခမ်ာမွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရြာပတ္ကာတေႀကာ္ေႀကာ္္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေန႔ညမနား</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဥာဏစြမ္းအျပင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကာယအလီလီ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေအာ္.....ကူခဲ႔ရ၏..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ထို.....ထို.....ထို.....ေသာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရြာဇနပုဒ္က</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေလယူရာတိမ္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ယိမ္းေတာ႔မည့္အလား</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေက်ာင္းအိုေလးဝယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ပညာသင္ခဲ႔ရ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကၽြန္ေတာ္႔ဘဝ</span><br /> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">စည္သူ</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-1318291938098983921?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-84694323786075355632009-06-26T05:02:00.000-07:002009-06-30T20:52:49.955-07:00<div style="text-align: justify;">မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စုံၿပီး ေအးခ်မ္းေသာ မဂၤလာညခင္းေလးျဖစ္ပါေစလို႔ ေရွးဦးစြာ ဂါရဝျပဳ ႏႈတ္ခြန္း ဆက္သလိုက္ပါတယ္။ အဟမ္း..အဟမ္း... စာေလးတေႀကာင္းၿပီးတာနဲ႔ ဘာဆက္ေရးရမွန္းမသိကို မသိေတာ့ဘူး။ အဲေလာက္ေတာင္စာေပနဲ႔ ပက္သက္လို႔ အေတြးအေခၚရွိတာ.။ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးေတာ့မ်ား စာေတြေရးရမလဲ မသိဘူး.။ ဒါေပမယ့္ ဝါသနာကပါေတာ့ေလ ေရးခ်င္တယ္ဗ်ာ.။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ အစ္ကို၊ အစ္မေတြ ေရးတာကို ဖတ္ျပီးေတာ့ အရမ္းကိုသေဘာက်မိတယ္.။ အိပ္လို႔ေတာင္မရဘူး။ စိတ္ထဲမွာ စြဲျမဲေနလိုက္တာ။ ဟိုတစ္ေန႕ကဆို ဦးဦးကိုရင္ Post ေလးကိုဖတ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရယ္လိုက္ရတာ ဘယ္လိုမွကို အိပ္လို႔မရဘူး.။ မ်က္စိမွိတ္လိုက္တာနဲ႕ post ေလးကိုဘဲ သတိရၿပီး မရယ္ရမေနႏိုင္ ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ.။ ကေလာင္စြမ္းက ထက္တာကိုး.။<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဟဲ ဟဲ ဂယ္ေႀကာတာေနာ္....တားတားကို မုန္႕ဖိုးေပး).။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);"> ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စာေပနဲ႕ ပက္သက္လို႔ကေတာ.႔......ဟင္းးးး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ တဖက္ကမ္းခတ္ဘဲေလး.. ဟီးဟီးဟီး ေရးေနရင္းနဲ႔ေတာင္ ေဘးကိုျပန္ႀကည့္ရေသးတယ္။ အေႀကာင္းသိေတြ ျမင္သြားမွာစိုးလို႔။ စာေပနဲ႔ပက္သက္လို႔ကေတာ့ ဉာဏ္ရည္ကအစ လက္ေရးအဆံုး ဘာဆိုဘာမွကို ေျပာစရာမရွိဘူး <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဆဲစရာဘဲရွိတယ္.။<span style="color: rgb(51, 0, 51);"> ဉာဏ္ရည္ကလည္း ေကာင္းသလားမေမးနဲ႕ အသံုးမက်တဲ့ ေနရာမွာေလ.။ လက္ေရးကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႕ ဘယ္ေက်ာ္ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">အိုဘားမား <span style="color: rgb(51, 0, 51);">ေတာင္ငိုသြားမယ္.။ လွလြန္းလို႔ေလ။<br /><br />ေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက ဆရာမကေခၚတယ္ “စည္သူလာစမ္း..” ဆရာမဆီကို “ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ” ဆိုၿပီး လက္ေလးကိုပိုက္ၿပီး ေခါင္းကိုငံု႔ကာ ဘာမွမေမးဘဲ ဆရာမအေရွ႕မွာ မတ္တတ္ေပါ့.။ ဆရာမက ထိုင္ရာမွ ေခါင္းေလးကိုေမာ့ၿပီး သက္ျပင္ခ်လိုက္တယ္........ဟင္. “မင္းဟာေလ ရုပ္ေခ်ာသေလာက္ လက္ေရးကေတာ့ ေႀကာင္ခ်ီးကုတ္ဘဲ၊ ေႀကာင္ခ်ီးမွ တကယ့္ေႀကာင္ခ်ီး၊ ရိုးရိုးေႀကာင္ခ်ီးမဟုတ္ဘူး အစာနဲ႔ ဝမ္းႏႈတ္ေဆးကို မွားစားၿပီး ပန္းထြက္သြားတဲ့ ေႀကာင္ခ်ီး မင္းသိလား” အဲလိုေျပာတာဆရာမက.။ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ရုပ္ေခ်ာတာတကယ္ေနာ္..မယံုရင္ Invite လုပ္လိုက္ ကို “ေဗ” ေတာင္ငိုသြားမယ္.။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">အဲလို အႏႈိင္းမဲ႔ လက္ေရးနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး စာေတြေရးမွာလဲ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္း ေပေစာင္းေပေစာင္းနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး..... ဟင္...... မင္းကိုေရာ မင္းသိရဲ႕လား ဆိုၿပီး စည္သူကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေျပာတာ.။ ေမာင္စည္သူခမ်ာ သနားပါတယ္ ဘာမွကိုျပန္မေျပာႏိုင္ရွာဘူး.။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ Computer နဲ႕ဆိုေတာ့ ေႀကာင္ခ်ီးကုတ္ ေအးေဆးျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘာေတြေရးရမွန္းမသိလို႔ မိတ္ဆက္တဲ႔ အေနနဲ႔ ကတစ္ေႀကာင္း၊ အကူညီလိုခ်င္တာက တစ္ေႀကာင္း၊ ဝါသနာပါတာက တစ္ေႀကာင္း H m m... တစ္ေႀကာင္းေတြက မ်ားေနၿပီး စာဖတ္သူ ထြက္ေျပးသြားအံုမယ္.။ အဲဒီ တစ္ေႀကာင္းေတြေႀကာင့္ အခုလို <span style="color: rgb(204, 0, 0);">“ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ” <span style="color: rgb(51, 0, 51);">ကဗ်ာေလးကိုေရးၿပီး မိတ္ဆက္ပါရေစ..။</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /><span style="font-weight: bold;">“ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ - ၁”</span><br />ေတာရြာမွာေမြး<br />ေတာရိပ္ခိုကာ<br />ေတာေတာင္မ်ားႀကား<br />ေတာသဘာဝအတိုင္း<br />ေတာသားေလးကၽြန္ေတာ္<br />တစ္ေတာဝင္ တစ္ေတာထြက္<br />တစ္ေတာင္တက္ တစ္ေတာင္ဆင္း<br />ေတာေတာင္မ်ားႀကားဝယ္<br />က်င္လည္ခဲ့ရ<br />ေတာသားေလး<br />ကၽြန္ေတာ္႔ဘဝ.။<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8469432378607535563?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-83526326050194159282009-06-21T07:42:00.000-07:002009-06-30T21:06:47.799-07:00ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ အစ္ကို အစ္မမ်ားကို 'အေဖ' မ်ားေန႕မွာ အမွတ္တရအေနနဲ႕<br />ဆရာ<span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ေဖျမင့္ </span>ေရးတဲ႕ <span style="color: rgb(51, 102, 255);">အေဖ</span> ဆိုတဲ႕<span style="color: rgb(51, 0, 51);">Post ေလးကို မွ်ေဝေပးလိုက္ပါတယ္.။ ဒီကေန႕<br />ဟာ အေဖမ်ားေန ့ေလ..သတိရလိုက္လို ့ပါ..။ ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ အစ္ကို၊အစ္မမ်ားကို<br />အမွတ္ရေစခ်င္တဲ႕သေဘာပါ..။ေမ႕ေနရင္ေပါ့ဗ်ာ..၊။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“အေဖ”</span><br /><br />ကၽြန္ေတာ္.....<br /><br />၄ ႏွစ္... သားတုန္းက ငါ႔ေဖေဖႀကီး ဘာမဆို လုပ္တတ္တယ္.....။<br /><br />၅ ႏွစ္... ငါ႔ေဖေဖႀကီး မသိတာ ဘာမွမရွိဘူး......။<br /><br />၆ ႏွစ္... ငါ႔အေဖက မင္းအေဖထက္ တတ္တယ္ကြ...။<br /><br />၈ ႏွစ္... တို႔အေဖက အကုန္လံုးေတာ႔လည္း အတိအက် မသိဘူး...။<br /><br />၁၀ ႏွစ္... အေဖတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းနဲ႔အခုနဲ႔က တၿခားစီပဲ...။<br /><br />၁၂ ႏွစ္... အင္း...အဲဒါေတာ႔ အေဖလည္း ဘယ္သိပါ႔မလဲ၊သူက အသက္သိပ္ႀကီးၿပီဆိုေတာ႔..ကေလးတုန္းက အေႀကာင္းေတြ မမွတ္မိနိုင္ေတာ႔ဘူး...။<br /><br />၁၄ႏွစ္... အေဖေတာ႔ထည္႔ေၿပာမေနနဲ႔၊သူက ေရွးရိုးသမားႀကီး...။<br /><br />၂၁ႏွစ္... အဘိုးႀကီးလား...ထားပါ၊ေအာက္ေနၿပီ..လံုးဝေအာက္ေနၿပီ...။<br /><br />၂၅ႏွစ္... အေဖလည္း နည္းနည္းပါးပါးေတာ႔ သိတယ္၊မသိလို႔လည္း မၿဖစ္ဘူးေလ၊လူႀကီးပဲဟာ...။<br /><br />၃၀ ႏွစ္... အေဖကို နည္းနည္းပါးပါးေမးၿမန္းႀကည္႔ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊ဘာပဲေၿပာေၿပာသူက အေတြ႕အႀကံဳ အမ်ားႀကီးရွိတယ္..။<br /><br />၃၅ ႏွစ္... အေဖနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီးမွပဲ ဒီကိစၥအတြက္ ငါတစ္ခုခုလုပ္နိုင္မယ္...။<br /><br />၄၀ ႏွစ္... အေဖသာဆိုရင္ ဒီကိစၥ ဘယ္လိုေၿဖရွင္းမလဲမသိဘူး၊ အေဖက အေတြ႕ အႀကံဳဆံုတယ္၊ အေၿမာ္အၿမင္လည္းရွိတယ္...။<br /><br />၅၀ ႏွစ္... ဒီကိစၥ အခုေနသာ အေဖနဲ႔တိုင္ပင္ခြင္႔ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေပးရေပးရ ငါေပးပါတယ္...။ အေဖ႔အရည္အခ်င္းေတြ သူရွိတုန္းက ေကာင္းေကာင္း သတိမထားမိခဲ႔တာ သိပ္ႏွေမ်ာစရာေကာင္းတယ္။ တစ္ကယ္ဆို ငါ႔အေဖဆီက အမ်ားႀကီးရလိုက္ဖို႕ေကာင္းတာ.....။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">“ကမၻာေလာကထဲတြင္ .........ရွိေသာ “အေဖ”မ်ားအားလံုးအတြက္....HAPPY FATHER's Day....."</span><br /><br />အားလံုးေသာ အစ္ကို အစ္မမ်ား အမွတ္ရႏိုင္ႀကပပါေစ..။<br /> <br />ေက်းဇူးတင္လ်က္..<br /> <br />စည္သူ..~~<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8352632605019415928?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-81314769256174938842009-06-07T20:14:00.000-07:002009-06-15T09:21:31.970-07:00<div style="text-align: justify;">~~<span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ေဩာ္<span style="font-size:100%;">.... လူငယ္ဘဝဆိုေတာ့ ဘုမသိဘမသိနဲ ့ ေတြးခ်င္တိုင္းေတြး ေရးခ်င္တိုင္း ေရးတာေပါ့ေလ..။ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ညီအစ္ကိုေတြေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ကာယကံရွင္ကိုေျပာတာပါ.. (<span style="color: rgb(255, 0, 0);">who is these person..?</span>)..။ ေအာ္... ခံစားရတဲ့ေဝဒနာက အိပ္မရ၊ စြဲလန္းတာက မမ၊ ေမ့မရတာက အမွတ္တရ နဲ ့ ဘယ္တုန္းကမ်ား အားသလဲလို႔ ေမးလိုက္ခ်င္တယ္..။ ဟီးဟီး.... ရင္တုန္းကေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့..။ ဟင္း.. အခုဆိုရင္ေတာ့..... ...................... (ကြပ္လပ္ျဖည့္ပါ..) <span style="color: rgb(255, 0, 0);">TV <span style="color: rgb(51, 0, 51);">ကလာတဲ့ ေႀကာ္ျငာ မဟုတ္ဘူးေနာ္.. ဟီး ဟီး ဟီး...။ ဟင္..... ေမာလိုက္တာ (<span style="color: rgb(204, 0, 0);">nobody known)<span style="color: rgb(51, 0, 51);"> ဆိုျပီး အကိုတို ့အမတို ့ေရ စာရြက္ေပၚ ေရးခ်လိုက္မိတာေပါ့..။<br /><br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">~~ညညဆိုအိပ္ပါမရ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မမ အေႀကာင္းေတြးလို ့</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> တဒိတိဒိတ္ ရင္ခုန္မိတာ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕အျပစ္လား....။</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မမ မမ နဲ ့ သူ့ ့ရဲ ့စကားဟန္</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဟိတ္ဟိတ္ ဟိတ္ဟိတ္ နဲ ့ေခၚတဲ့အသံ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မမ ရဲ ့အႀကည့္က သမင္လည္ျပန္ ႏွင့္</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ေရႊသမင္မ်က္လံုးအလား</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ညိႇဳ႕စြမ္းအားမ်ားႏွင့္</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ရုန္းထြက္မရ ဖမ္းစားထားတာ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ''မမ'' ရဲ႕ အလွလား.........။ ~~<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">(The original words from my 'Heart')..ပါ။</span></span></span></span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-8131476925617493884?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-24476519410900847622009-06-04T18:26:00.000-07:002009-06-04T18:26:55.197-07:00<p>ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့အေတြ ့အႀကံဳပါ။ high school ေက်ာင္းသားဘဝတုန္းကေပါ့။</p> <p>အဲဒီအရြယ္ဆိုေတာ့အရူးအမူးျဖစ္တဲ့အရြယ္ေပါ့။</p> <p>အဲဒီအရူးမူးထဲကျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကအမ်ားႀကီးေပါ့။</p> <p>အဲဒီခံစားခ်က္ေတြကို စာရြက္ေတြေပၚမွာေရးခ် ၊ ကဗ်ာေတြေရး ၊စာေတြဖြဲ ့နဲ ့ရူးခဲ့ရတာေပါ့။</p> <p>ခံစားခ်က္မွထြက္ေပၚလာတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေပါ့။</p> <p> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ~~ <span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အိပ္လည္းမရ</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> စားလည္းမရ</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> တမ္းတ တတနွင့္</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> တစ္ေန ့မေတြ ့ရရင္</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> မေနနိုင္ေလာက္ေအာင္</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ခံစားေနရတဲ့</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့အျဖစ္ကို</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ႀကင္နာမႈေတြမေပးဘဲ</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ဟန္ေဆာင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ ့</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ေနနိုင္လြန္းတဲ့ ''မ'' ကို</span></span></span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ကၽြန္ေတာ္အံ့ဩမိတယ္ မ ရယ္...။</span></span><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-2447651941090084762?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8606449590150948456.post-51401458983599764872009-06-04T18:00:00.000-07:002009-06-04T18:09:18.134-07:00<span style="font-size:small;">~~ လူ</span>မဟုတ္ေသာလူ ~~ <p> မိမိအတြက္အက်ိဳးစီးပြားကို</p> <p> ျဖစ္ထြန္းေအာင္လည္းမလုပ္ေဆာင္</p> <p> သူတစ္ပါးအက်ိဳးစီးပြားကိုလည္း</p> <p> ျဖစ္ထြန္းေအာင္မလူပ္ေဆာင္နိုင္</p> <p> ထိုကဲ့သို ့ေသာသူကို</p> <p> လူမဟုတ္ေသာလူမည္သည္ ။</p> <p> ~~ လူဟုတ္ေသာလူ ~~</p> <p> မိမိအက်ိဳးစီးပြားကို</p> <p> ျဖစ္ထြန္းေအာင္လုပ္ေဆာင္ေသာသူ</p> <p> သူတစ္ပါးအက်ိုဳးစီးပြားကို</p> <p> ျဖစ္ထြန္းေအာင္လုပ္ေဆာင္ေသာသူ</p> <p> ထိုကဲ့သို ့ေသာသူကို</p> <p> လူဟုတ္ေသာလူ ''လူ'' မည္သည္။</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8606449590150948456-5140145898359976487?l=sithusoe.blogspot.com' alt='' /></div>စည္သူhttp://www.blogger.com/profile/10162710632589801358noreply@blogger.com1